آتیلا حجازی: پدرم با چاقوکش چلوکباب نخورد

کاپ: آتیلا حجازی درباره اظهارنظر پرویز مظلومی مبنی بر اینکه در فینال جام حذفی به او خیانت کردند اظهار داشت: من در این باره نمی توانم اظهار نظری داشته باشم و اصلا در آن جمع حضور نداشتم و اصلا به من ارتباطی ندارد و نمی توانم راجع به صحبت های مظلومی حرفی بزنم.

وی در پاسخ به اظهارات برخی ها مبنی بر اینکه سرنوشت منصوریان در استقلال ، شبیه سرنوشت مرحوم ناصر حجازی در دوره آخرش حضورش در استقلال است، خاطرنشان کرد: لطفا کسی ناصرخان را با کسی دیگر مقایسه نکند اصلا ناصرخان ارتباطی به این داستان ندارد. زمانی که پدرم سرمربی استقلال بود هیات مدیره در هفته دوم به او اولتیماتوم داد. این اتفاق در تاریخ استقلال بی سابقه است.هر هفته هیات مدیره برعلیه پدرم مصاحبه می کرد. این چیزی نیست که من بگویم و همه از این قضیه اطلاع دارند. از هفته دوم می خواستند ناصر حجازی برداشته شود و باعث شد تمرکز پدرم از روی تیم برداشته شود.

مربی اسبق استقلال در ادامه خاطرنشان کرد: شما یک عکس بیاورید که ناصر حجازی در کنار چاقوکش ها نشسته باشد و چلوکباب بخورد یا رستوران رفته باشد یا به آنها پول داده باشد یا بگوید مرا تشویق کنید. یک نفر بیاید که شهادت بدهد که ناصرخان به او پول داده یا وعده داده است.باز هم می گویم لطفا ناصر حجازی را با هیچکس مقایسه نکنید چرا که اصلا قابل مقایسه نیست. ناصر حجازی اگر دنبال چاقوکش بود می توانست سالیان سال در استقلال حضور داشته باشد اما کسی که سالم کار می کند بیشتر از سه، چهار هفته فرصت پیدا نمی کند.

وی همچنین اذعان داشت: ماه پیش هم گفته بودم باز هم می گویم که از اسم حجازی کسی استفاده نکند همین حرف من باعث ناراحتی عده ای شد. ناصر حجازی از این دنیا رفته است و دستش از این دنیا کوتاه است. هرکسی از خودش مایه بگذارد. تنها آرزوی من این است که استقلال در این فصل به موفقیت برسد و هیچ حرف دیگری هم در این زمینه باقی نمی ماند که بگویم.

فرزند مرحوم ناصر حجازی درباره پست اینستاگرامی اخیر فرهاد مجیدی تصریح کرد: من کاملا با حرف های فرهاد مجیدی موافق هستم. متاسفانه مثل اینکه هیچ ارگانی وجود ندارد که بخواهد اینها را از جامعه فوتبال و ورزش هضم کند. این یک علامت سوال بسیار بزرگ است. من اینها را خودم دیده ام و از کسی نقل قول نشنیده ام که چگونه یکسری از افراد کسانی را که عده ای را تشویق می کردند می گرفتند و کتک می زدند و نیروی انتظامی فقط نگاه می کرد پس وظیفه کمیته اخلاق چیست؟ چرا کمیته اخلاق به این مسایل ورود نمی کند؟ چرا نوجوان 16 ساله ای که به عشق یک بازیکن به یک شخص خاص به ورزشگاه می آید تا او را تشویق کند باید به بدترین شکل کتک بخورد؟ فقط نیایند و به عکس های بازیکنان گیر بدهند. به این مسایل هم رسیدگی کنند. دیگر کسی جرات ندارد دست فرزندش را بگیرد و به استادیوم ببرد. در انگلستان فقط یک قدم با زمین فوتبال فاصله داریم آیا حرفی می زنند؟یا توهینی می کنند؟ آیا سنگ پرتاب می کنند؟ متاسفانه از لحاظ فرهنگی به شدت رو به نزول هستیم.

وی در ادامه افزود: هیچکس در استقلال مظلوم تر از ناصر حجازی نبود و بعد از او هم پرویز مظلومی در فصلی که گذشت. تیم پرویز مظلومی در صدر جدول بود و فینالیست جام حذفی شده بود اما بیچاره اش کردند. امسال از هفته اول همه حمایت کردند. هم سکوها، هم هیات مدیره و هم پیشکسوتان. من تا به حال چنین حمایتی ندیده بودم. علیرضا منصوریان بازیکن پدرم بود. از هفته دوم که به ملوان باختیم اولتیماتوم ها شروع شد. جلسه پشت جلسه می گذاشتند اما الان چه؟ هیات مدیره حامی منصوریان بوده است و اصلا این داستان با داستان پدرم و همچنین سال پیش قابل مقایسه نیست. ضمن احترامی که برای علیرضا منصوریان قائل هستم و او را دوست دارم و همچنین محمد خرمگاه و علی چینی که دوستانم هستند، ولی چنین چیزی صحت ندارد. امیدوارم منصوریان در استقلال بماند و این تیم را درست کند.

حجازی خاطرنشان کرد: شاهد حرف هایی که زده ام علی فتح الله زاده است. از او بپرسید در این چند سالی که در استقلال بوده چنین هجمه ای مانند هجمه ای که علیه ناصر حجازی وجود داشت برای کس دیگری هم رخ داد یا خیر؟ هیات مدیره از هفته دوم حکم برکناری را آماده کرده بود، در نهایت پدرم گفت می روم و نمی مانم. هیچکس حامی پدر من نبود. امسال وضعیت خیلی خوب است و امیدوارم همه تیم ها چنین شرایطی داشته باشند. چرا باید با ۳یا ۴ باخت سرمربی را برکنار کنیم؟ فقط مربی مقصر نیست. وقتی بازیکن در زمین راه می رود گناه مربی چیست؟ اینها را چرا کسی نمی بیند؟ آن سال هم در بازی با پیکان که آخرین بازی بود خود مردم پدرم را تشویق کردند وگرنه پدر من تک و تنها بود. در استقلال هم اگر بخواهید اینگونه تک و تنها بروید حکمش نابودی است. پدرم اصلا دنبال لیدر و لیدربازی نبود و دوست نداشت. پدرم می گفت ما فقط یک سهراب بوقی داشتیم که می آمد استقلال را تشویق می کرد و فرهنگ خوبی را به وجود آورده بود. نه کسی به کسی فحش می داد و نه خفقان وجود داشت. یاد آن روزها به خیر که همه چیز ساده بود. حقیقت همیشه تلخ است و خیلی ها از شنیدن آن ناراحت می شوند.