تیموریان: تهران در روزهای کریسمس زیباتر است

روزنامه شهروند: این روزها برای ارمنی‌های کشورمان روزهای ویژه‌ای است. آنها در روزهای پایانی دسامبر همان حال و هوایی را دارند که ما در اسفندماه داریم. ‌سال نو میلادی از ٤، ٣روز دیگر آغاز می‌شود و هموطنان ارمنی ما در تکاپوی تهیه و تدارک درخت کریسمس‌شان هستند. همان‌طور که ما با شور و شوق برای خرید مایحتاج هفت‌سین اقدام می‌کنیم مسیحی‌ها هم با امید و آرزوی زیاد درخت‌های کریسمس خود را تزیین می‌کنند تا سالی جدید را آغاز کنند. بی‌شک یکی از مهم‌ترین و محبوب‌ترین چهره‌های مسیحی ایران در سال‌های اخیر آندرانیک تیموریان بوده است. او که فوتبالش را از تیم‌های پایه استقلال آغاز کرد، در سال‌های اخیر همواره در سطح اول فوتبال ایران حضور داشت و توانست افتخاری بزرگ برای خودش کسب کند. او اولین فوتبالیست ارمنی در تاریخ فوتبال ایران است که توانسته بازوبند کاپیتانی تیم‌ملی کشورمان را بر بازو ببندد. شاید جالب‌ترین نکته درباره آندو این است که او علاوه بر این‌که به مبانی و رسومات مسیحیت و ارامنه پایبند است به اعتقادات و سایر هموطنانش هم احترام می‌گذارد. بی‌شک دوست‌داشتنی‌ترین تصویری که از گلادیاتور فوتبال ایران در اذهان فوتبال دوستان نقش بسته، تصویری است که در هنگام بدرقه تیم‌ملی به جام‌جهانی وقتی که همه اعضای تیم‌ملی برای خروج از ورزشگاه ١٢‌هزار نفری قرآن کریم را بوسیدند و آندو هم به‌عنوان یک مسیحی این کار زیبا را انجام داد تا به محبوبیت زیادی بین هموطنان مسلمان خود دست پیدا کند. به مناسبت فرا رسیدن‌ سال نوی میلادی به سراغ آندو رفتیم تا با او درباره حال و هوای این روزهایش و ژانویه صحبت کنیم. این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

امسال خوش شانس بودی که تعطیلات ژانویه همزمان شد با تعطیلات لیگ برتر. . .

بله، خوشبختانه امسال این فرصت نصیبم شده تا بیشتر در کنار خانواده‌ام باشم و از روزهای خوب‌سال نو بیشترین بهره را ببرم. البته در سال‌هایی که خارج از ایران بودم هم می‌توانستم در روزهای ابتدایی‌ سال نو استراحت کنم و در کنار خانواده‌ام بمانم اما در ایران گاهی می‌شد به خاطر بازی یا اردو مجبور می‌شدم‌ سال نو را به تنهایی جشن بگیرم. خوشحالم که امسال می‌توانم فارغ از فوتبال کنار خانواده‌ام باشم و‌ سال نو را آن‌طور که دوست دارم، جشن بگیرم.

وقتی قرار است‌ سال نو برسد، حس و حال خاصی داری؟

بالاخره آدم در هر سنی که باشد باز هم این مسائل برایش جذابیت دارد. من هنوز هم با ذوق و علاقه منتظر رسیدن‌ سال نو می‌مانم و دوست دارم این اتفاق به بهترین شکال برگزار شود. البته در دوران کودکی علاقه بیشتری به این رسم و رسومات وجود دارد اما انسان وقتی بزرگ هم می‌شود با یاد و خاطره دوران بچگی برای رسیدن ‌سال نو مشتاق است. این حس هنوز در من وجود دارد و دوست دارم مراسم ‌سال تو به بهترین شکل ممکن برگزار شود.

برای خیلی‌ها جالب است بدانند که ارامنه چه رسم و رسومی برای کریسمس دارند؟

رسم و رسوم خاصی نداریم. مهم‌ترین نماد کریسمس برای ما درخت کاج است. درخت برای ما نماد حیات و زندگی است. این درخت به شکلی زیبا تزیین می‌شود و در هنگام کریسمس مهم‌ترین نشانه رسیدن‌ سال نو است. تزیینات این درخت هم بیشتر به شکلی است که شاد و انرژی‌بخش باشد. معمولاً هدایایی هم کنار این درخت گذاشته می‌شود تا به کوچک‌ترهای خانواده اهدا شود. شخصاً در هنگام فرا رسیدن ‌سال نو برای خانواده‌ام و همه مردم آرزوی سلامتی می‌کنم و از خدا می‌خواهم روزهای خوبی را برای همه رقم بزند تا خبری از غم و غصه و ناراحتی نباشد. فکر می‌کنم اگر برای دیگران دعا کنیم اثر مثبت آن به خودمان هم برمی‌گردد.

در هنگام‌ سال نو به چه کسانی هدیه می‌دهی؟

معمولاً در کریسمس بزرگترها به افراد کوچک خانه هدیه می‌دهند. وقتی جوان‌تر بودم از دست پدر و مادرم در هنگام کریسمس هدیه می‌گرفتم که خیلی برایم لذتبخش بود. گرفتن هدیه از پدر و مادر هنگام‌ سال نو ارزش معنوی زیادی برایم داشت و هنوز هم آن روزهای زیبا را به خاطر دارم. البته الان دیگر افراد کوچکتر از من هستند که خودم باید به آنها هدیه بدهم.

حتماً دیده‌ای قبل از ژانویه در برخی مناطق تهران که ارمنی‌ها ساکن هستند، مغازه‌ها پر از درخت کاج و وسایل تزیین هستند که این تصاویر برای ما هم جالبند.

بله، خوشبختانه در تهران هم مغازه‌های زیادی هستند که به استقبال کریسمس می‌روند. فکر می‌کنم این روزها چهره مناطق ارامنه نشین هم بسیار زیبا می‌شود چون لوازم کریسمس واقعاً جذاب هستند و به قول شما برای همه جالبند. من خیلی‌ها را می‌بینم؛ با این‌که مثل ما کریسمس را جشن نمی‌گیرند اما درخت کاج و تزیینات آن را دوست دارند.

درباره عید باستانی نوروز چه نظری داری؟

فکر می‌کنم یکی از محسنات عید نوروز این است که همزمان با بهار فرا می‌رسد و همین موضوع حسابی حال و هوای آدم را عوض می‌کند. عید نوروز هم بسیار دوست‌داشتنی است و برای من بسیار محترم و با ارزش است.

یکی از بهترین تصاویری که درباره تو وجود دارد، آن لحظه‌ای است که برای بوسیدن قرآن خم شده‌ای. شاید این موضوع برای خیلی‌ها عجیب باشد.

درست است که من ارمنی هستم اما پاسپورتم ایرانی است و در این کشور بزرگ شده‌ام به همین دلیل به ایران هم تعلق‌خاطر دارم و هم خودم را از ابتدا ملزم به این دانستم که به تمام اعتقادات دوستان و اطرافیانم احترام بگذارم. از این‌که ایرانی هستم، بسیار خوشحال هستم؛ چون از زندگی‌ام احساس رضایت می‌کنم.

تو اولین کاپیتان ارمنی تاریخ فوتبال ایران هستی. دراین‌باره چه صحبتی داری؟

وقتی جواد نکونام از تیم‌ملی رفت من به تنها چیزی که فکر نکردم بحث کاپیتانی بود. واقعاً آنچه برای من در تیم‌ملی ایران اهمیتی نداشت، کاپیتانی بود. البته این بازوبند ارزش بسیار زیادی دارد اما مصر نبودم که من حتماً بازوبند را ببندم. صلاحدید سرمربی تیم ملی، کاپیتانی من بود و اطاعت کردم. خیلی خوشحالم که این افتخار نصیب من شد تا بازوبند تیم‌ملی را ببندم چون واقعاً ارزش معنوی زیادی دارد. من همیشه سعی می‌کردم به‌عنوان کاپیتان هوای همه بازیکنان ازجمله جوان‌ها را داشته باشم و از حق تیمم و همبازیانم هم در زمین دفاع کنم. امیدوارم کاپیتان خوبی برای ایران بوده باشم.

در برنامه ٩٠ هم به‌عنوان بهترین بازیکن ارمنی تاریخ فوتبال ایران انتخاب شدی.

خیلی خوشحالم که توانستم در کنار بقیه دوستانی که همه آنها از افتخارات فوتبال ایران هستند، در یک نظرسنجی قرار بگیرم. قطعا آنها از من شایسته‌تر بودند ولی از این‌که من انتخاب مردم بودم، بسیار خوشحالم و این نشان می‌دهد در سال‌های اخیر راه را درست رفته‌ام. امیدوارم شایسته این اعتماد و محبت مردم باشم.