جای توس، اسکار و ویتسل بودیم، چه می‌کردیم؟

خبرگزاری تسنیم: اخیرا هافبک زنیت سن‌پترزبورگ مجبور شد یک انتخاب خیلی سخت انجام دهد. این که پیشنهاد یوونتوس را بپذیرد یا به تیانجین کوانجیان چین برود. واقعا می‌شود با او همدردی کرد. تشخیص این که چرا این انتخاب برای ویتسل خیلی دشوار بوده کار سختی نیست. او در ۱۸ ماه گذشته رویای پیوستن به یووه را در سر داشته و این موضوع را پنهان هم نکرده بود. ستاره پیشین بنفیکا حتی بارها گفته بود دوست دارد خودش را در رقابت‌های سطح بالای جهان محک بزند. بارها گفته بود که دوست دارد در یکی از لیگ های معتبر اروپایی بازی کند، در تیمی که بتواند عناوین زیادی در کشور خودش و در قاره‌اش کسب کند. مثلا در لیگ قهرمانان.

در این بین تیانجین کوانجین به او پیشنهاد دستمزد سالانه 18 میلیون یورویی داد. جای تعجب نیست که ویتسل برای تصمیم‌گیری دچار تردید شده باشد. نمی‌دانست چه کند، کدام تیم را انتخاب کند: «یک طرف تیمی بزرگ مانند یووه بود که مرا می‌خواست و یک طرف پیشنهادی فوق‌العاده که می‌توانست برای آینده خانواده‌ام هم عالی باشد».

در پیشنهادی که از سوی تیم تورینی به او ارائه شده بود، دستمزدی که برایش در نظر گرفته شده بود، سالی ۴.۵ میلیون یورو بود. در چین او حدود ۴ برابر این رقم را به دست می‌آورد و حتی بعد از یک فصل بازی دیگر خانواده‌اش به هیچ وجه نگران آینده و مشکلات مالی نخواهند بود. به این دلیل است که یک بازیکن ۲۷ ساله بلژیکی تصمیم می‌گیرد علاقه‌اش برای بازی در یک تیم سطح بالا را زیر پا بگذارد، آن هم به خاطر کسانی که دوست‌شان دارد.

اسکار هم دیگر بازیکن سطح بالایی بود که از چلسی به شانگهای اس آی پی جی رفت. اگرچه او اعلام کرد اولین دلیلش برای این کار مسائل مالی نبوده است! چطور می‌شود دستمزد هفتگی 475 هزار پوند کسی را وسوسه نکند؟ او گفته طمع پول نداشته و برای بیشتر بازی کردن این انتخاب را کرده است!

مدیر کل شانگهای اس آی پی جی، سئی گویانگ، بعد از خرید ستاره برزیلی در ازای ۶۰ میلیون یورو گفت: «او از نشستن روی نیمکت شدیدا خسته شده بود و چون خیلی هم جوان است، می‌خواست بیشتر بازی کند».

اسکار 25 ساله البته تلاش زیادی کرد تا توانایی هایش را به آنتونیو کونته نشان دهد. اما می‌توانست به یکی از تیم‌های سطح بالای اروپایی بپیوندد. فقط در چین بود که او می‌توانست پتانسیل واقعی اش را به نمایش بگذارد!

کارلوس توس یکی دیگر از بازیکنانی است که پیشنهاد چینی‌ها را پذیرفته است. او قبلا خودش را در سطح بالای فوتبال ثابت و عناوین زیادی کسب کرده است؛ پس می‌توان انتقال او را آخرین تلاش‌ها برای پول در آوردن قبل از آویختن کفش‌ها دانست.

توس درباره انتقالش به شانگهای شنهوا گفته است: «واقعا سخت است. اذیت می‌شوم و نمی‌دانم چه کنم». توس هم نمی‌دانست باید پیشنهاد وسوسه کننده چینی ها را بپذیرد یا فوتبالش را در تیمی که دوست دارد به پایان ببرد. او اما اولی را انتخاب کرد و پردرآمدترین تاریخ فوتبال دنیا شد. آیا کسی هست که دوست داشته باشد جایش را با توس عوض کند؟

بازیکن آرژانتینی قبل از این که تصمیمش را قطعی کند، گفته بود: «هنوز نمی‌توانم تصور کنم که بوکا را ترک خواهم کرد. این تصمیم بیش از هر چیزی شخصی است و قبول کردن واقعیت سخت است». او حالا هفته‌ای ۷۲۵ هزار یورو در چین دستمزد می‌گیرد که به نظر می‌رسید حق دارد، چون رد کردن این پیشنهاد واقعا سخت است.

به راحتی می‌توان فهمید دلیل پیوستن ویتسل، اسکار و توس به لیگ چین فقط دستمزدهای بالا بوده است اما همه ما کمتر به این فکر می‌کنیم که اگر جای آنها بودیم، چه می‌کردیم. هیچیک از ما تا به حال فکر نکرده‌ایم این که پیشنهاد بازی در تیم قهرمان ایتالیا را داشته باشی یا بخواهی تیم صدرنشین لیگ برتر انگلیس را ترک کنی یا 49 هزار هوادار تو را «هو» کنند، چه حسی دارد و این که شانس کسب درآمدی فوق‌العاده را داشته باشیم، چه حسی. هیچیک از ما این درد را حس نکرده ایم و هیچ یک از ما هم تا به حال این چنین دچار طمع پول نشده‌ایم.

جاه‌طلبی چینی‌ها به اینجا ختم نمی‌شود؛ بعد از ارائه پیشنهادهای نجومی به مسی و رونالدو و تمایل به جذب بازیکنانی مثل جان میکل، حالا بحث پیشنهاد یک تیم چینی به لواندوفسکی هم مطرح است. مهاجم طراز اولی که بایرن مونیخ حتی حاضر نشد او را به رئال مادرید واگذار کند.