سید تلخکام و پردرد، قلبش ایستاد ...

ورزش سه" کاظم سید علیخانی بلافاصله بعد از رفتن بیژن ذوالفقار نسب در سال ۵۸ پیراهن پرسپولیس را بر تن کرد .او در آخرین تیم ملی قبل از انقلاب ،مرد ثابت تیم ملی شده بود ،کاظم در تیم ملی جای حسین کازرانی را گرفته و در روز ۱۵ شهریور ۱۳۵۷ زوج نصرالله عبداللهی در دفاع میانی شده بود .سید علیخانی که ۳ سال قبل از تیم فوتبال راه آهن تهران به تیم ماشین سازی تبریز رفته بود حالا به پرسپولیس می آمد تا همراه محسن الله وردی زوج تازه سرخ ها را ساخته و جای زوج قدیمی بیژن ذوالفقار نسب و جواد الله وردی را بگیرند .

سید اما چندان خوش شانس نبود چرا که بلافاصله بعد از آمدن به پرسپولیس تصادف رانندگی شدیدی کرد .حالا باز هم دست پرسپولیس خالی شده بود .پرسپولیس البته محمد پنجعلی را داشت اما در این مقطع از زمان پنجعلی همراه دادگان، زادمهر، مایلی کهن و محمد صادقی (ماجرای ۵ محمد انقلابی)از پرسپولیس جدا و سودای پرسپولیس آزاد را داشتند! حالا پروین در برخی از بازی ها خودش در دفاع بازی میک رد و در مواقعی ،در بازی های دوستانه از مردانی چون مهدی غفاری و حسین یار یار بهره می برد .بازگشت پنجعلی باعث شد تا او که در ۲ پست دفاع میانی و چپ شایستگی بازی داشت،به دفاع میانی رفته و همراه کیان طهماسبی و کاشی نژاد ،این زوج تاریخی را بسازد .سید هم که بعد از یک سال مصدومیت برگشته بود ،به حکم علی پروین سرمربی تازه کار پرسپولیس به دفاع چپ و راست رفت و در این ۲ پست ۵ سال تمام برای پرسپولیس بازی کرد.

پرسپولیس طی سال های ۶۰ تا ۶۵ در خط دفاع خود از وجود پنجعلی،سیدعلیخانی،محمد دادگان(که در سال ۶۱ از فوتبال خداحافظی کرد)،کاشی نژاد،کیان طهماسبی،فریبرز مرادی جوان و عباس کارگر (مهاجم سابق و دفاع کناری تازه)؛بهره می برد در سال ۶۵ دچار تغییرات عمده شد .محرومیت پنجعلی،افت عباس کارگر و کیان طهماسبی،رفتن کاشی نژاد،رسیدن فریبرز مرادی به سن خدمت سربازی و... حالا پرسپولیس در دفاع چپ و راست،نعیم آبادی و انصاری فرد را داشت، در دفاع میانی با زوج کاظمی سیدعلیخانی و مرتضی فنونی زاده به میدان رفت و سید بین ۳۲ تا ۳۵ سالگی خود در اکثر بازی ها دفاع آخر و کاپیتان پرسپولیس بود .در این سال ها پرسپولیس قهرمانی در مسابقات تهران ۶۵ تا ۶۷(۳بار)،جام حذفی تهران و کشور را به دست آورد .سید به پستی برگشت که در دهه گذشته ستاره آن پست بود و به تیم ملی هم رسیده بود ،حالا تا بازگشت پنجعلی در سال ۶۸ سیدعلیخانی باز هم کاپیتان و مدافع آخر سرخها بود .

سید علیخانی به تیم گسترش رفت و با هدایت و فرماندهی این تیم در کسب عنوان چهارم ،مردان مدیر تازه از گرد راه رسیده یعنی مهدی دادرس را به بهترین موقعیت تاریخ فوتبالش رساند .او در سال ۷۱ زمانی که ۳۸ ساله شده بود به تیم پورا رفت تیم پرستاره ای با حضور شکورزاده،رحیم یوسفی،فنونی زاده و... که در مسابقات تهران حضور داشت و در سال ۷۱ در مسابقات سوپر جام تهران بالاتر از تیم هایی چون گسترش و استقلال و پاس قرار گرفت اما از رسیدن به لیگ کشور بازماند .پورایی ها پایین تر از تیم های پرسپولیس ،کشاورز،سایپا و تجارت قرار گرفتند .

سید رفت و سالها بعد سرمربی تیم امیدهای پرسپولیس شد ،سال ۱۳۷۸ ،اما نمی دانست مطالبات خود از باشگاه پرسپولیس را بعد از ۱۶ سال نمی تواند بگیرد چرا که باشگاه پرسپولیس در این ۱۶ سال آن قدر بدهی دارد که وقت پس دادن مطالبات او را ندارد . اما ای کاش می شد یک هزارم درصد از پول هایی که صرف آمدن نیکلوسکی ها و آراندا ها و اوکراینی های امسال و... شد را به مجید سبزی ها و کاظم سید علیخانی ها می دادند تا این تلخ کامی ها در روز های روشن تاریخ، روزگارشان را اینگونه تلخ نمی کرد .

سید از سال ها قبل وقتی همسرش به علت بیماری به رحمت خدا رفت تنها و پر درد مانده بود . او که به آرزوهای بزرگ بعد از فوتبالش نرسید ، درنهایت امروز به درگذشتگان این سال تلخ پیوست . سالی که پورحیدری را از ما گرفت .