توضیحات علی سامره درباره اتفاقات برنامه ۹۰

خبرآنلاین: علی سامره؛ او یکی از خبرسازان این‌روزهای فوتبال ایران است. ستاره دهه ۸۰ فوتبال ملی ایران که مدام از سوی ستاره بی چون و چرای تاج دهه ۵۰ متهم می شود به پول گرفتن از بازیکنان ، بالاخره به سیم آخر زد. او در برنامه ۹۰ اسنادی رو کرد که این بار ورق را برگرداند و گروه حسن روشن را در مظان اتهام قرار داد.

علی که سرمربی تیم دسته سومی کیان بختیار زاگروس است ، چندی قبل به همراه بازیکنانش دچار سانحه شد . دستش شکست و چیزی نمانده بود اتوبوس‌شان سانحه تلخی رقم بزند. خودش درباره آن حادثه روایت جالبی دارد. او می‌گوید:«راستش بعدش قصه‌های حماسی زیادی ساختند اما مسیر را اگر رفته باشید ، میدانید آن جاده خیلی پیچ در پیچ است. اتوبوس مان در مسیر کوهستانی و یک سراشیبی تند ، ترمز خالی کرد. سرعت مان بالای ۷۰ تا بود و شرایط سختی داشتیم. راننده با کوبیدن اتوبوس به صخره ها سعی می کرد سرعت ماشین را بگیرد. وقتی در این پیچ ها سرعت ماشین کم شد ، تصمیم گرفتیم تعدادی از بچه ها از اتوبوس پایین بپرند تا طوری بتوانند جلوی اتوبوس را بگیرند. تعدادی از بچه ها پریدند. من هم پریدم ، ولی کتفم در رفت و یک شکستگی هم داشتم. اعصاب دستم از کتف تا مچ دست هم مشکل پیدا کرده بود که تقریبا تمامش حالا خوب شده است. شکر خدا با تیمم هم توانستیم قهرمان بشویم و حالا در مرحله دوم لیگ سه هستیم و برای صعود می جنگیم.»

اين روزها و برنامه ۹۰ نام علي را در يك بحران فوتبال پايه به ميان كشيده است. او كه ابتدا متهم شده بود به دست داشتن در جذب بازيكن پولي به استقلال، در دفاع از خود توضيحاتي داد و اسنادي رو كرد كه حالا ورق برگشته است. خودش مي‌گويد: «راستش من چون پرونده را در مراجع قضايي طرح كرده بودم، قصد نداشتم توضيح بيشتري بدهم اما وقتي ديدم مسائل طوري مطرح مي‌شود كه مردم برداشت اشتباه مي‌كنند، بر آن شدم تعدادي از اين پيامك‌ها را نشان بدهم. شنيدم آقاي روشن گفته‌اند من تا گردن در منجلاب هستم. مرسي كه ايشان به فكر من هستند اما از ايشان به عنوان يك پيشكسوت تقاضا دارم به فكر سلامتي‌شان باشند. من خودم مي‌دانم و خدايم. ايشان هم خودشان و خداي خودشان. من در برنامه نود ناچار شدم آن حقایق را نشان دهم. نمي‌شود به يك نفر اتهام بزنند و آبرويش را ببرند اما ثابتش هم نكنند.»

نكته جالب اين است كه باشگاه استقلال تأييد كرده مصوبه‌اي در هيأت مديره‌‌اش داشته است كه از بازيكنان تيم‌هاي پايه پول بگيرد و اين پول‌ها به حساب مشخصي متعلق به باشگاه واريز مي‌شده است. سامره هم مي‌گويد هر پولي از بازيكنان گرفته شده، به باشگاه مربوط مي‌شده است: «من فقط در همين سال آخري كه آقاي روشن كنارمان بودند، هزار و ۳۰۰ بازيكن را تست كردم كه فقط از اين جمع، ۲۰ نفر را برداشتم. خدا را شاهد مي‌گيرم هيچ بازيكن با استعدادي را براي اينكه به باشگاه كمك مي‌كرده، كنار نگذاشته‌ام. اصلاً مشكل آقايان با من همين است. يك نمونه را كه نشان دادم، ۵ نفر ديگر هم بودند كه شرايط فني خوبي نداشتند و من انتخاب‌شان نکردم و اين مشكلات از همان‌جا شروع شد. متأسفانه در فوتبال پايه، تيم‌ها هزينه نمي‌كنند و تا زمانی که پول از طرف باشگاه‌ها هزینه نشود ، این مشکلات وجود دارد. اين ماجراي پول دادن خانواده‌ها هم حاصل همین بی‌پولی در فوتبال پایه است.این حقیقت در فوتبال پایه وجود دارد. باشگاه هم تصمیم گرفت اگر قرار است پولي از سوی خانواده‌ها داده شود، خودش در جريان باشد، اين مكانيسم را با مصوبه هيأت‌مديره ايجاد كرد. البته تا زمانی که ما بودیم ، اجرایی نشد اما این کمک های خودجوش به باشگاه وجود داشت. مثلاً ما بازيكني در تيم داشتيم كه پدرش يك استقلالي بود. ۲ سال پسرش در استقلال بازي نمي‌كرد اما او همچنان به تيم پول مي‌داد. خودش هم اتفاقاً بازی با كيفيت خيلي خوبي داشت. بعد از ۲ سال به جمع تيم برگشت و آن بازيكن، يكي از مواردي است كه آقايان درباره‌‌اش حرف زدند. ولي برويد بازي‌‌اش را ببينيد، بعد ببينيد به كجا پول داده و آيا حرفم راست است يا دروغ!»