تراکتور چگونه از صدرجدول دور شد؟

ورزش‌سه: تراکتورسازی در فصل جاری لیگ برتر با جذب بازیکنان صاحب نام و حفظ اسکلت اصلی فصل گذشته خود برای قهرمانی گام بزرگی برداشت. تیم تحت امر امیر قلعه نویی فصل شانزدهم لیگ را خوب شروع کرد و به همراه پرسپولیس تقریبا خود را از سایر تیم ها برای کسب عنوان قهرمانی جدا کردند. در میانه های راه اما تراکتورسازی کم آورد و پرسپولیس به بردهایش ادامه داد. حالا اختلاف در صدرجدول به ۶ امتیاز رسیده و تراکتورسازی تا حدی از قهرمانی دور شده است. البته هنوز ۱۱ بازی تا پایان فصل باقی مانده و دیدار رودرروی تراکتور و پرسپولیس در هفته بیستم بسیار تعیین کننده خواهد بود.

در واکاوی اتفاقاتی که باعث شد تا تراکتورسازی در هفته نوزدهم ۶ امتیاز از پرسپولیس عقب بیفتد، مسائل زیادی از ذهن می گذرد که در ادامه به مهم ترین این مسائل اشاره شده است.

تساوی در بازی خانگی مقابل پرسپولیس

«برای تیمی که می خواهد قهرمان لیگ برتر شود، نباید فرقی داشته باشد مقابل چه حریفی قرار می گیرد.» این جمله را اوایل فصل زیاد از اعضای تیم تراکتورسازی و حتی امیر قلعه نویی می شنیدیم. تراکتور اما نخستین بازی مهم فصل خودرا با تساوی به پایان برد؛ بازی تراکتورسازی و پرسپولیس در نیم فصل اول در تبریز برگزار شد و شاگردان امیر قلعه نویی شانس خوبی داشتند تا حریف اصلی خود برای کسب جام را زمین گیر کنند اما در روزی که علیرضا بیرانوند موقعیت های زیادی را از مهاجمان تراکتورسازی گرفت، بازی با تساوی به پایان رسید. آن تساوی دو امتیاز را از تراکتورسازی گرفت و البته نتیجه ای مطلوب برای پرسپولیسی محسوب می شد که در خارج از خانه مقابل رقیب اصلی خود قرار گرفته بود.

آمار ضعیف در بازی های خانگی

وقتی نام تراکتورسازی می آید خیلی ها یاد طرفداران پرشور این تیم می افتند. در سال های اولی که تراکتورسازی به لیگ برتر آمد، به واسطه حضور هزاران نفری هواداران تبدیل به تیمی معروف شد که در خانه خیلی سخت به تیمی امتیاز می دهد. تراکتورسازی در سال های گذشته در تبریز یقه بسیاری از تیم ها را گرفته و خیلی کم پیش می آمد که نتواند رقبا را دست خالی روانه خانه کند. امسال اما شرایط فرق کرده است. تیم قلعه نویی هرچقدر در بیرون از خانه موفق بوده، در بازی های تبریز ناکام مانده است. شاگردان قلعه نویی ۱۰ بازی خود در این فصل را در خانه برگزار کردند که فقط ۳ پیروزی به دست آوردند. این در حالی است که در اکثر بازی های خانگی تراکتورسازی از حریف پیش بوده و در دقایق پایانی گل تساوی را دریافت کرده است. شاید اگر تراکتورسازی در بازی های خانگی عملکرد بهتری داشت، اکنون با اختلاف نسبت به پرسپولیس در صدرجدول بود.

مصدومیت بازیکنان کلیدی

امیر قلعه نویی روی مهره های تاثیرگذار خود در فصل شانزدهم حساب ویژه ای باز کرده بود؛بازیکنان نظیر محمد ایرانپوریان، سعید آقایی، محسن بنگر و لوسیانو ادینیو . مصدومیت های طولانی مدت این ۴ بازیکن اما لطمه بزرگی به تراکتور زد. بنگر که تقریبا در نیم فصل اول غایب بود و در خط دفاع مشکلاتی برای تراکتورسازی به وجود آمد.از سوی دیگر لوسیانو ادینیو اواخر نیم فصل اول مصدوم شد و ۴ بازی تیمش را از دست داد تا در خط حمله دست قلعه نویی را ببندد. سعید آقایی نیز در بازی با گسترش فولاد در هفته دهم دچار آسیب دیدگی شد و حدود ۳ ماه نتوانست برای تیمش در پست دفاع چپ به میدان برود. غیبت آقایی با توجه به نبود جایگزین باعث استفاده از بازیکنانی نظیر مهدی زاده و گودرزی در پست غیرتخصصی شد. آخرین ضربه از این بابت هم مصدومیت شدید محمد ایرانپوریان بود. مدافع اخیرا ملی پوش شده تراکتورسازی در دو بازی قبلی تراکتورسازی حضور نداشت و دیدار با پرسپولیس و چند مسابقه دیگر را نیز از دست داده است. خلاء ایرانپوریان در دو بازی گذشته بسیار به چشم آمد و بی تردید در آینده نیز این مشکل برای تراکتورسازی ادامه خواهد داشت.

انتقال مهره تاثیرگذار به رقیب اصلی

رفتن سروش رفیعی در نیم فصل ترکیب تراکتورسازی را دچار تحول کرد؛ تحولاتی که کاملا در نوع بازی این تیم تاثیرگذاشته است. رفیعی که به عنوان سرباز در تراکتورسازی حضور داشت، توانست عملکرد خوبی در این فصل داشته باشد و مهره ای تاثیرگذار محسوب می شد. او بعد از خدمتش به رقیب اصلی تراکتورسازی برای کسب عنوان قهرمانی رفت و با جدایی اش تراکتور ضرر کرد و از سوی دیگر پرسپولیس قدرتمندتر شد. شاید زمان لازم باشد که جایگزین های رفیعی بتوانند نقش موثر او را در بازی های تیم خود ایفا کنند.

هدر رفتن ۶ امتیاز در ۳ مسابقه مهم

تراکتورسازی در دو بازی خانگی آخر خود مقابل ماشین سازی و نفت آبادان ۴ امتیاز حساس را از دست داده است؛ این درحالی است که پرسپولیس هردوی این تیم ها را شکست داده. اگر تساوی خانگی با پدیده مشهد را نیز که مقابل پرسپولیس شکست خورده اضافه کنیم، متوجه می شویم ۶ امتیاز اختلافی که اکنون در صدرجدول وجود دارد، در این ۳ بازی از دست رفته است. اگر تراکتور مقابل ۳ تیم مذکور پیروز می شد، اکنون هم امتیاز با پرسپولیس در جدول رده بندی قرار داشت.

بازی تعیین کننده با پرسپولیس

با تمام مسائل موجود تراکتورسازی همچنان به کسب عنوان قهرمانی امیدوار است. بازی هفته بیستم تراکتور و پرسپولیس بسیار تعیین کننده است و شاگردان امیر قلعه نویی نیز روی این مسابقه حساب ویژه ای باز کرده اند. شاید بتوان گفت این بازی تا حدی تکلیف قهرمان لیگ شانزدهم را تعیین کند. اگر سرخپوشان تبریزی در این مسابقه به برتری برسند، شانس خود برای رسیدن به جام را بار دیگر افزایش می دهند. این درحالی است که ۵ بازیکن تراکتورسازی(شفیعی، شریفی، کیانی، ایرانپوریان و محمدی) در بازی حساس هفته بیستم غایب هستند و این موضوع می تواند ضربه شدیدی به تیم قلعه نویی بزند.