انقلاب تیته در برزیل

ایران ورزشی: آخرین بازی‌های برزیل در جام جهانی قبلی در میان غمبارترین آنها قرار دارد. بعد از فینال ۱۹۵۰ در ماراکانا، هیچ بازی دیگری به اندازه باخت ۷ بر یک به آلمان در نیمه‌نهایی تورنمنت ۲۰۱۴ دردناک نبود. آنها یک گام به عقب دیگر برداشتند و دونگا را استخدام کردند که دوران قبلی‌اش هم ناموفق بود. ناکامی در کوپا آمریکا باعث شد برای اولین بار بعد از ۲۰ سال حضور در جام کنفدراسیون‌ها را از دست بدهند و در جشن صدسالگی جام ملت‌های آمریکای جنوبی از مرحله گروهی حذف شدند اتفاق تلخی که بعد از ۲۹ سال رخ داد. دونگا باید می‌رفت و برزیل نیاز داشت که به آینده نگاهی درست داشته باشد. با آمدن تیته که کورینتیانس را به قهرمانی لیبرتادورس رساند و با عبور از چلسی، جام جهانی باشگاه‌ها را فتح کرد، برزیل یکی از هجومی‌ترین مربی‌های آمریکای جنوبی را پیدا کرد. او برزیل را متحول کرد و تیمش با ۸ پیروزی متوالی توانست به‌عنوان نخستین کشور به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه صعود کند در حالی که ۹ ماه پیش و قبل از آمدن او در رده ششم آمریکای جنوبی قرار داشت و این رتبه یعنی حتی نمی‌توانستند در مرحله پلی آف بین قاره‌ای بازی کنند. اما آدنور لئوناردو باچی یا همان تیته چه تغییراتی در تیم ایجاد کرد؟

نیمار چند وقت پیش گفت: «تیته تغییراتی در تیم ایجاد کرد، بازیکنان خیلی فرق نکرده‌اند بلکه روش بازی متفاوت شده». او درست می‌گفت. تیم تیته حدود ۲۰ متر جلوتر بازی می‌کند نسبت به زمان مربی تدافعی، دونگا. این باعث می‌شود فضا پشت سرشان خالی باشد اما از طرف دیگر اجازه می‌دهد بازی شان را به حریف دیکته کنند. با توجه به بازیکنان خلاقی که دارند، مشکلی ایجاد نمی‌شود.

تیاگو سیلوا و مارسلو بلافاصله بعد از رفتن دونگا به تیم برگشتند. آمدن اینها برای هر تیمی روحیه بخش است اما اگر یک تیم بخواهد خط دفاعی‌اش را جلوتر ببرد، سرعت، تجربه و بازی خوانی چنین بازیکنانی برایش امتیاز فوق‌العاده‌ای است. ضمن اینکه پائولینیو که دو سال از اوج دور بود و معمولا به تیم ملی نمی‌رسید، با تیته به فرم ایده‌آل خود رسیده. گابریل ژسوس هم اولین بار با تیته به تیم ملی برزیل راه یافت و حالا برای خودش ستاره شده.

برزیل دونگا ایستا، ترسو و ناتوان در بازکردن قفل‌های دفاعی بود. گرفتن بهترین بازی از فیلیپ کوتینیو چهره تیم را عوض کرده ضمن اینکه رناتو آگوستو که کسی رویش حساب نمی‌کرد، بازیکن ارزشمندی در میانه میدان شده. با حضور کاسمیرو، پوشش دفاعی در خط میانی هم بهبود یافته و بازیکنان هجومی می‌توانند روی ایجاد حفره در خطوط دفاعی رقبا تمرکز کنند.

تیته به تیمش اعتماد به نفس تزریق کرده. بازی در کوییتو پایتخت اکوادور یکی از سخت‌ترین کارها در مرحله مقدماتی جام جهانی در آمریکای جنوبی است اما تیم تیته با پیروزی ۳ بر صفر در این شهر قدرتنمایی کرد. حالا بازیکنان برزیل به مربی و روشهایش اعتماد دارند و باز هم می‌توان برزیل را بزرگترین و موفقترین تیم تاریخ فوتبال نامید چیزی که مدت‌ها گفتنش سخت بود.

برزیل در ۹ بازی با هدایت این مربی ۵۵ ساله ۲۵ گل زده و تنها ۲ گل خورده(۸ بازی مقدماتی و یک دیدار خیریه با کلمبیا به خاطر حادثه چاپه‌کوئنزه). برزیل با ژوگو بونیتوی به دست آمده با تیته به هدفش که صعود به جام جهانی بود رسیده و می‌تواند از چهار بازی باقیمانده در مرحله مقدماتی به‌عنوان بازی تدارکاتی استفاده کند تا شاید عملکرد موفقتری نسبت به جام جهانی قبل داشته باشد. اینکه در مدت حضور تیته تیم ملی المپیک برزیل به مدال طلایی که ده‌ها سال رویایش را داشت، رسیده، این باور را تقویت می‌کند.