تدبیر و امید برای سرخابی‌ها
دوران زندگی اسف‌بار و فاجعه‌آمیز قرمز و آبی پرطرفدار فوتبال ایران به پایان رسیده است.
شهروند: دوران زندگی اسف‌بار و فاجعه‌آمیز قرمز و آبی پرطرفدار فوتبال ایران به پایان رسیده است. دو سالی می‌شود که روی دور پیروزی حرکت می‌کنند. دو سالی می‌شود که از سوال‌های بی‌پاسخ و اتفاقات عجیب و غریب و بحران مدیریتی و فنی در پرطرفدارترین تیم‌های فوتبال ایران خبری نیست. دیگر از تصمیمات بد، اشتباه، تلاش برای رسیدن به منافع شخصی که تیم‌ها را به لبه پرتگاه رسانده بود خبری منتشر نمی‌شود.
صدر جدولی‌ها
پرسپولیس‌سال قبل نایب قهرمان شد و استقلال هم به مقام سوم رسید. هر دوتیم تا روز آخر این شانس را داشتند که به‌عنوان قهرمانی برسند. این دو تیم از همان‌سال گذشته حرکت خود روی مسیر پیروزی و اصول را آغاز کردند و در مسابقات این فصل هم آن را ادامه دادند. قرمز و آبی‌های پایتخت با یک برنامه‌ریزی درست و دقیق راهی مسابقات لیگ برتر شانزدهم شدند. پرسپولیس از همان ابتدا خودش را مدعی اصلی کسب عنوان قهرمانی نشان داد و در آخر هم با شایستگی تمام به این مقام رسید. استقلال هم البته در ١٠ هفته ابتدایی نتایج بسیار بدی گرفت و علیرضا منصوریان در آستانه برکناری از سمت خود قرار گرفته بود. با این حال، این تیم هم به مرور زمان روند رو به صعود خود را درپیش گرفت و در انتهای فصل با قدرت تمام به مقام نایب قهرمانی رسید. پرسپولیس و استقلال در لیگ قهرمانان آسیا هم عملکرد بسیار خوبی داشتند و هر دو تیم توانستند با ارایه فوتبالی زیبا و با حمایت تماشاگران میلیونی خود به مرحله بعدی صعود کنند.
تاثیر مثبت روی تیم‌ملی و نشاط اجتماعی
اگر از پیشکسوتان و کارشناسان فوتبال درباره موفقیتها و حال خوب تیم‌ملی سوال کنید، آنها جدا از هر رنگ و تعصبی روی یک جمله مشترک اتفاق‌نظر دارند. این‌که اگر پرسپولیس و استقلال شرایط خوبی داشته باشند، فوتبال ایران یک تیم‌ملی قدرتمند هم خواهد داشت. این قضیه دقیقا درباره تیم‌ملی فوتبال ایران هم صادق است. تیمی که در ٢سال گذشته بیشتر از ٤سال ابتدایی حضور کی‌روش به یک بلوغ تاکتیکی و روحی و روانی رسیده و حالا در آستانه یک صعود مقتدرانه و تاریخی به جام‌جهانی ٢٠١٨ روسیه قرار گرفته است. نتایج خوب پرسپولیس و استقلال و حضور این دوتیم در کورس رقابت و داغ‌شدن تب فوتبال در ایران عملا روی قدرت‌گرفتن و حمایت مردم از تیم‌ملی تاثیرگذار بوده است. حال خوب فوتبال ایران هم عملا حتی باعث می‌شود مردم بسیاری از ناراحتی‌های خود را به خاطر نتایج پرسپولیس و استقلال و تیم‌های ملی برای ساعاتی هم که شده، فراموش کنند و از ته دل به خاطر موفقیتها خوشحال باشند؛ چراکه نتایج پرسپولیس و استقلال و تیم‌ملی روی نشاط عمومی تأثیر مستقیم می‌گذارند.
میراث بد!
نقش دولت یازدهم در موفقیت‌های پرسپولیس و استقلال غیرقابل کتمان است. درست است که در دو‌سال ابتدایی دولت تدبیر و امید، فجایعی باورنکردنی و بی‌ثباتی مطلق را درباشگاه پرسپولیس شاهد بودیم؛ درست است که در اتفاقی تاریخی درفاصله زمانی یک‌ساله ٦ مدیر برای اداره باشگاه انتخاب شدند که دونفر آنها راهی زندان شدند، اما مسأله اساسی اینجاست که بسیاری از این مشکلات مثلا ماجراهای زمان محمد رویانیان، تبعات نگاه اشتباه به این تیم در دولت دهم و انتخاب‌های غلط و عدم وجود نظارت کافی روی عملکرد افراد بود. البته دراین مدت استقلال معمولا دربین تیم‌های بالانشین جدول حضور داشته ولی مشکلات و حواشی همیشه کنار آبی‌ها هم وجود داشته است، حتی بدهیهای این دو تیم در دولت قبل افزایش چشمگیری پیدا کرد.
پیش به سوی تغییر
نکته بسیار مهم این است که مدیران وزارت ورزش و جوانان و دولت تدبیر و امید به خوبی می‌دانستند که سرخابی‌ها به خاطر پرطرفداربودن جزو سرمایه‌‌های گرانقیمت کشور به حساب می‌آیند که تمام اتفاقات آنها برای مردم مهم است. به همین دلیل حتی اگر در دو‌سال ابتدایی آزمون و خطاهایی درمدیریت و سیاست‌گذاری برای این دو باشگاه به وجود آمد، برای دو‌سال دوم دولت تصمیم گرفت که این باشگاه‌ها را به یک ثبات مالی و مدیریتی نزدیک کند. به همین ترتیب با حمایت مدیران وزارت ورزش قرارداد اسپانسرینگ بی‌سابقه‌ای برای پرسپولیس و استقال بسته شد. ازطرف دیگر فروش فضای تبلیغاتی روی پیراهن و برخی قراردادهای تبلیغاتی دیگر هم باعث سرازیرشدن پول به حساب باشگاه‌ها شد. به همین ترتیب است که پرسپولیس و استقلال توانستند در دو‌سال گذشته در فصل نقل و انتقالات هم عملکرد قابل قبولی داشته باشند و ستاره‌های مورد نظر کادرفنی و هواداران را جذب کنند.
ثبات؛ دلیل موفقیت
نتیجه‌گیری خیلی ساده است. ثبات برنامه مدیریتی باعث شد باشگاه‌ها بتوانند برنامه‌های اقتصادی نسبتا خوبی برای خود داشته باشند. وقتی که پول آمد تیم‌های خوبی بسته شد و فوتبال خوب ارایه شده توسط تیم حمایت هواداران و شکوفایی دوباره آنها را به دنبال خود داشت. البته شرایط اقتصادی و شکایت‌های مختلف بین‌المللی و بدهیهای گذشته هم درمقاطع مختلف باعث شده بود که هر دو تیم با بحران‌های بسیار بزرگی رو‌به‌رو شوند. دو تیم چون با حمایت دولت هر دوتیم درمسیر درستی حرکت می‌کردند، درنهایت موفقیت‌های بزرگی کسب کردند و به نظر می‌رسد که برای سال آینده هم این موفقیتها ادامه داشته باشد، چون جدا از این مسأله که چه نام‌هایی اداره باشگاه را برعهده دارند، دولت شرایطی را فراهم کرده که برای پرسپولیس و استقلال برنامه‌ریزی وجود داشته باشد. به این ترتیب رفت‌وآمد‌های مدیریتی احتمالی هم بعید به نظر می‌رسد که اجرای این برنامه‌‌ها با شکست همراه شود.
واگذاری به بخش خصوصی در دستور کار دولت دوازدهم
حالا سرخابی‌ها حال خوبی دارند. آنها دوباره فوتبال ایران را دوست‌داشتنی کرده‌اند. فقط تنها نگرانی درباره دولتی اداره‌شدن آنهاست. همه می‌دانند که این موفقیتها ممکن است خیلی زود به پایان برسد. چون ممکن است با تغییر رویکرد دولت‌ها باز هم این دو تیم به بازیچه دست سیاسیون قدرتمند مثل دوره‌های گذشته تبدیل شوند. دولت تدبیر و امید درست است که در پروسه واگذاری سرخابی‌ها یک‌بار شکست خورد، اما نکته اینجاست که واقعا تمام افراد که دنبال خریدن این دو تیم بودند، اهلیت لازم را نداشتند. اتفاقاتی که حداقل برای متقاضیان خرید پرسپولیس رخ داد، خود گویای این مسأله بوده است. اما بعد از این ماجرا دولت تصمیم گرفت با حمایت و برنامه‌ریزی مقدمات بازگشت سرخابی‌ها به روزهای اوج را فراهم کند تا عملا برای نوبت بعدی که دولت برای واگذاری سرخابی‌ها به بخش خصوصی اقدام می‌‌کند، شرایط خوب تیم‌ها مقدمات ورود متقاضیان مورد اعتماد و قدرتمند را در مزایده فراهم کند. اخبار دریافتی خبرنگار «شهروند» هم حکایت از این مسأله دارد که اگر دولت حسن روحانی در انتخابات روی کار باقی بماند، قطعا در یک پروسه دوساله پرسپولیس و استقلال رسما به شرکت‌های قدرتمند شناخته‌شده خصوصی مورد اعتماد واگذار خواهند شد تا رسما حرکت خود به سوی حرفه‌ای‌شدن را با سرعت بیشتری ادامه بدهند.
نظر کاربران
چه جالب فوتبال هم سیاسی شدخخخخخخ