چرا بازیکنان غرب آسیا به اروپا نمی‌روند؟

آی اسپورت: سایت معتبر fourfourtwo در گزارشی به قلم جان دردن به تفاوت جالبی بین فوتبال شرق و غرب آسیا اشاره کرده. دردن نوشته هر چقدر که فوتبالیستهای سرشناس کشورهایی نظیر ژاپن و کره جنوبی، تا حد امکان سعی می‌کنند در اروپا به فوتبالشان ادامه دهند در غرب آسیا، عکس این داستان رخ داده. نویسنده مطلب البته ایران را جدا از سایر کشورهای غرب آسیا دانسته و نوشته نفرانی نظیر سردار آزمون، رضا قوچان نژاد، علیرضا جهانبخش و چند بازیکن دیگر فوتبال ایران در تیم‌های اروپایی توپ می‌زنند. موضوعی که در کشورهای عربی دیده نمی‌شود و برای مثال عمر عبدالرحمان به عنوان یکی از تکنیکی‌ترین فوتبالیستهای قاره آسیا به جای آنکه فوتبالش را در اروپا و یک باشگاه بزرگ دنبال کند ترجیح داده در العین بماند و سالی ۴ میلیون دلار از این باشگاه ثروتمند اروپایی حقوق بگیرد. حقوقی جدا از آپشن هایی که در قرارداد او گنجانده شده است.

دردن در ادامه گزارشش به این نکته واضح اشاره کرده که فرستادن بازیکن به اروپا قدم بزرگی در راه توسعه فوتبال یک کشور است، اما دلایل مختلفی وجود دارد که کشورهای غرب آسیایی تمایلی به این کار ندارند. به نظر می‌رسد مهم‌ترین دلیل این موضوع مسائل مالی باشد و بازیکنان کشورهای غرب آسیا به دنبال دستمزدهایی هستند که در باشگاههای بزرگ اروپایی خبری از آن نیست. دردن عمر عبدالرحمان را مثال زده که قطعا نمی‌تواند در لالیگا یا لیگ جزیره، حقوقی بگیرد که العین به او پرداخت خواهد کرد به خصوص آنکه باشگاههای اروپایی به همین راحتی حاضر نیستند روی بازیکنی از غرب آسیا سرمایه گذاری کنند و اگر چه عمر می‌تواند مسعتد‌ترین بازیکن قاره آسیا باشد، اما باشگاههای بزرگ اروپایی ترجیح می‌دهند دست روی بازیکنانی ارزان قیمت‌تر بگذارند که از کشورهایی با سابقه طولانی در پرورش فوتبالیستهایی باکیفیت راهی اروپا می‌شوند.

به این موضوع می‌توان مخالفت باشگاههای غرب آسیا با جدایی بازیکنانشان را هم اشاره کرد که اسماعیل مطر بهترین گزینه برای این داستان است که بعد از سال ۲۰۰۳ و در شرایطی که از باشگاههای اروپایی پیشنهاد داشت، اجازه جدایی از باشگاهش را پیدا نکرد.

دلیل دیگر این موضوع را می‌توان عدم تمایل خود بازیکنان برای رفتن به اروپا دانست. بازیکنان کشورهای غرب آسیا جدا از قراردادهای مالی خوبی که در کشورهایشان می‌بندند، شهرت خوبی دارند و حسابی در کانون توجه قرار دارند و شاید دل کندن از این وضعیت مطلوب و حضور در فوتبال اروپا کار راحتی برای این بازیکنان نباشد (در این مورد می‌توان بعضی از بازیکنان فوتبال کشورمان را هم مثال زد که به خاطر پول خوبی که در لیگ برتر می‌گیرند قید بازی در لیگهای دیگر را می‌زنند هر چند این وسط بازیکنانی مثل علیرضا جهانبش هم پیدا می‌شود که با مبلغی پایین‌تر از فوتبال ایران راهی هلند می‌شود تا فوتبالش در نایمخن پخته شود و حالا باشگاههایی که دنبال بازیکن ایرانی نایمخن هستند باید چند میلیون یورویی برای جذب او پرداخت کنند)