رویارویی‌های رئال و یوونتوس؛ از پلاتینی تا زیدان

وبسایت نود: دو تیم پر افتخار رئال مادرید و یوونتوس به فینال لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۱۷-۲۰۱۶ رسیده اند. در تاریخ فوتبال اروپا، همواره رقابت جذابی بین این دو تیم وجود داشته و آخرین برخورد آنها با یکدیگر در فینال، مربوط به سال ۱۹۹۸ است. نگاهی خواهیم داشت به مهم ترین تقابل های رئال مادرید و یوونتوس و نگاهی ویژه تر به نوستالژی آن فینال خاطره انگیز سال ۱۹۹۸:

فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۷ بین تیم های رئال مادرید و یوونتوس در ورزشگاه معظم میلینیوم کاردیف برگزار خواهد شد. این دو باشگاه در کشورهای خود، پُر افتخارترین تیم محسوب می شوند و بارها در تاریخچه رقابت های اروپایی، به مصاف یکدیگر رفته اند. در مرحله یک چهارم نهایی جام باشگاه های اروپا در فوریه ۱۹۶۲، یوونتوس دست به کار بزرگی زد و رئال مادرید را در خانه اش شکست داد. پاس جان چارلز با ضربه سر به عمر سیووری رسید و او تک گل مسابقه را درون دروازه مادریدی ها قرار داد تا رئال مادرید برای اولین بار، طعم شکست خانگی را در مسابقات اروپایی بچشد. البته نتیجه در مجموع دو مسابقه رفت و برگشت به تساوی ۱-۱ انجامید و مطابق قوانین آن زمان، یک مسابقه تکراری برگزار شد که طی آن، رئال مادرید در شهر پاریس از سد یوونتوس گذشت. تقابل آلفردو دی استفانو و عمر سیووری در آن بازی، یکی از ناب ترین رویارویی های تاریخ فوتبال بود.

یکی دیگر از ماندگارترین رویارویی های این دو تیم در مرحله دوم جام باشگاه های اروپا در نوامبر ۱۹۸۶ بود. یوونتوس که در مادرید متحمل شکست ۱-۰ شد، در تورین به پیروزی ۱-۰ دست یافت و کار به وقت اضافه کشید. رئال مادرید در وقت اضافه دروازه بانوی پیر را گشود تا تورین غرق در سکوت شود اما کاپیتان آنتونیو کابرینی در فاصله ۹ دقیقه به پایان وقت اضافه، گل تساوی یوونتوس را به ثمر رساند. تساوی در وقت اضافه به معنای ضربات پنالتی بود که هر دو تیم، نخستین ضربه پنالتی خود را از دست دادند اما رئال مادرید هر ۳ ضربه بعدی را تبدیل به گل کرد و از سد یوونتوسِ میشل پلاتینی گذشت.

۱۹ سال بعد یعنی در سال ۲۰۰۵، باز هم تقابل این دو تیم در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا به وقت اضافه کشیده شد. مسابقه رفت با پیروزی ۱-۰ مادریدی ها به پایان رسید اما داوید ترزگه با گل زودهنگام خویش در مسابقه برگشت، امید را در تورین زنده کرد. تساوی ۱-۱ در مجموع دو مسابقه رفت و برگشت به معنای آغاز وقت اضافه بود. درگیری بین آلسیو تاکیناردی و رونالدو نازاریو و اخراج هر دو بازیکن در دقیقه ۱۱۳، بازی را به جنجال کشاند اما مارسلو زالایتا ذخیره طلایی بیانکونری تنها ۳ دقیقه پس از این اتفاق، دروازه رئال مادرید را برای دومین بار گشود تا شاگردان فابیو کاپلو راهی مرحله بعد لیگ قهرمانان شوند.

پس از آن بازی جنجالی، این دو تیم در مرحله یک هشتم نهایی سال ۲۰۰۸/۰۹، مرحله گروهی سال ۲۰۱۳/۱۴ نیز روبرو شدند ولی پس از ۱۰ سال به مصاف یکدیگر در مرحله حذفی رفتند. در نیمه نهایی لیگ قهرمانان ۱۶-۲۰۱۵، صف آرایی مجدد دو تیم باز هم بسیار پر هیجان رقم خورد. مسابقه رفت با پیروزی ۲-۱ یوونتوس در تورین به پایان رسید و همگان منتظر بازگشت آلوارو موراتا به سانتیاگو برنابئو بودند. در مسابقه برگشت، رئال مادرید با یک پنالتی مشکوک از سوی کریستیانو رونالدو، از حریف خود پیش افتاد اما آلوارو موراتا در بازگشت به سانتیاگو برنابئو، دروازه تیم اصلی اش را گشود و مادرید را غرق در سکوت کرد. گل موراتا به معنای صعود یوونتوس به فینال لیگ قهرمانان بود هر چند که تورینی ها در آن فینال مغلوب بارسلونا شدند.

این دو تیم در تاریخ مسابقات اروپایی فقط یک بار در فینال به مصاف یکدیگر رفتند که به سال ۱۹۹۸ مربوط می شود. یوونتوس در سال ۱۹۹۶ نسل طلایی آژاکسِ لوئیز فان خال را در ضربات پنالتی شکست داد و فاتح لیگ قهرمانان شد. جالب این که بیانکونری در سال ۱۹۹۷ نیز به فینال راه یافت اما مغلوب تیم رؤیایی بوروسیا دورتموند تحت هدایت اوتمار هیتسفلد گردید. سومین حضور پیاپی یوونتوس در مسابقه فینال، رویارویی با رئال مادرید در آمستردام بود. در فاصله چند هفته مانده به شروع جام جهانی ۱۹۹۸، دو تیم مطرح ایتالیایی و اسپانیایی در فینال لیگ قهرمانان اروپا با یکدیگر رو به رو شدند. رئال مادرید ۳۲ سال در حسرت قهرمانی اروپا به سر می برد و به چیزی جز طلسم شکنی نمی اندیشید.

هر دو تیم رئال مادرید و یوونتوس از وجود ستاره های بزرگی بهره می بردند و قدرت آنها کاملاً پایاپای بود. الساندرو دل پیرو، دیدیه دشام، زین الدین زیدان، ادگار داویدز و فیلیپو اینزاگی مهم ترین چهره های حاضر در ترکیب اصلی یوونتوس محسوب می شدند ولی مارچلو لیپی سرمربی بیانکونری ترجیح داد تا آنتونیو کونته را روی نیمکت بگذارد. به همین دلیل، بازوبند کاپیتانی یوونتوس در مسابقه فینال به آنجلو پروتزی رسید. شاکله اصلی یوونتوس طبق معمول بر اساس سیطره بازیکن های ایتالیایی بسته شده بود از آنجلو پروتزی به عنوان دروازه بان بانوی پیر تا مورنو توریچلی، آنجلو دی لیویو، مارک یولیانو، جان لوکا پسوتو، الکس دل پیرو، پیپو اینزاگی، الساندرو بیریندلی، نیکولا آموروسو و البته آنتونیو کونته.

اما رئال مادرید ماهیت بین المللی بیشتری داشت. یوپ هاینکس مرد افسانه ای تاریخ فوتبال آلمان توانست تیمش را در اوج فشارها به آمستردام برساند. منتقدین از نتایج رئال مادرید در لیگ راضی نبودند و بارها خواستار برکناری هاینکس شدند. سیاست های باشگاه رئال مادرید از اواسط دهه ۱۹۹۰ به بعد، خرید ستاره های بزرگ به منظور شکست طلسم ۳۲ ساله عدم قهرمانی در اروپا بود. اگر چه در آن روزها هنوز لقب «کهکشانی ها» برای رئال مادرید فراگیر نشده بود اما به راستی که آنها با وجود ستاره هایی مانند بودو ایگنر، روبرتو کارلوس، فرناندو ایه رو، فرناندو ردوندو، رائول گونزالز، پردراگ میاتوویچ، کلارنس سیدورف، فرناندو مورینتس، کریستین پانوچی، کریستین کارمبئو، داوور شوکر و ساویو بورتولینی، لقب یک کهکشان پُر ستاره و یک تیم منتخب جهان را یدک می کشیدند.

آن مسابقه جذاب و تاریخی اگر چه یک گل بیشتر نداشت اما یکی از بزرگ ترین مسابقات تاریخ فوتبال لقب گرفت. پردراگ میاتوویچ ستاره مونته نگرویی رئال مادرید، تک گل بازی را با یک ضربه دیدنی در دقیقه ۶۶ به ثمر رساند تا هفتمین قهرمانی مادریدی ها در اروپا را رقم زده و جام قهرمانی بر فراز دست های مانوئل سانچیس قرار بگیرد. در همان زمان، گل میاتوویچ یا پدخا (به قول اسپانیایی ها) توسط برخی منابع به عنوان زیباترین گل تاریخ فوتبال لقب گرفت و او تبدیل به بت مادریدی ها شد. هم گروهی تیم ملی یوگسلاوی سابق با تیم ملی ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ و گلزنی میاتوویچ در فینال لیگ قهرمانان، ترسی را در دل هواداران تیم ملی ایران نیز انداخته بود. البته میاتوویچ بر خلاف وعده اش مبنی بر گلباران کردن دروازه ایران، هیچ کاری را مقابل تیم ملی کشورمان انجام نداد اما مسابقه فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۸، هنوز هم یکی از نوستالژی های شیرین تاریخ فوتبال محسوب می شود. رئال مادرید پس از همان قهرمانی، دوباره به جمع قدرت های درجه یک اروپایی بازگشت و ۴ قهرمانی دیگر را در لیگ قهرمانان اروپا از جمله در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ به دست آورد.

پردراگ میاتوویچ پیش از شروع بازی به هم تیمی خود یعنی داوور شوکر گفته بود که رئال مادرید تک گل وی به پیروزی ۱-۰ مقابل یوونتوس دست می یابد زیرا فرناندو سانز یکی از بازیکن های رئال مادرید، این اتفاق را در خواب دیده بود. به هر حال خواب سانز تعبیر شد تا سید لو نویسنده مشهور اسپانیایی راجع به این بازی در کتاب خود چنین بنویسد:

تک گل قهرمانی رئال مادرید در دقیقه ۶۶ به ثمر رسید تا مادریدی ها برای اولین بار از سال ۱۹۶۶ به قهرمانی اروپا دست یابند. ما در فینال ۱۹۶۶ با پارتیزان بلگراد و در فینال ۱۹۹۸ با یوونتوس بازی کردیم که هر دو حریف، پیراهن راه راه مشکی و سفید می پوشیدند. تیم رئال مادرید، تیم من در عدد ۶۶ به پیروزی رسید.

فرناندو سانز رئیس وقت باشگاه رئال مادرید، طاقت تماشای اواخر مسابقه و اوج حملات یوونتوس را نداشت و به همین دلیل، زودتر از موعد به رختکن رفت. او پس از قهرمانی رئال مادرید و با یک تصمیم عجیب، یوپ هاینکس را برکنار کرد و عجیب این که چند سال بعد، ویسنته دل بوسکه نیز پس از قهرمانی در اروپا، از روی نیمکت رئال مادرید کنار گذاشته شد. رئال مادرید در این فاصله زمانی ۳۲ ساله بین قهرمانی ششم و هفتم خود در اروپا، ۱۶ بار به مقام قهرمانی لالیگا دست یافت ولی در همان فصل ۹۷-۱۹۹۷، نتایج مادریدی ها در لالیگا با دستپخت مشترک جان توشاک و سپس یوپ هاینکس، چیزی در حد فاجعه بود.

نکته جالب این که زین الدین زیدان سرمربی کنونی رئال مادرید، در فینال ۱۹۹۸ عضو یوونتوس بود و بر خلاف هواداران رئال مادرید، هیچ گاه از آن شب به عنوان یک خاطره شیرین یاد نمی کند. زیدان بعدها پیراهن رئال مادرید را بر تن کرد و طعم قهرمانی اروپا را چشید. او فصل گذشته نیز به عنوان سرمربی رئال مادرید، به قهرمانی در این تورنمنت دست یافت. زیدان تبدیل به افسانه خواهد شد اگر دومین قهرمانی پیاپی اروپایی را نیز با رئال مادرید جشن بگیرد اما از آخرین قهرمانی اروپایی یوونتوس نیز ۲۱ سال می گذرد. همه دنیا به جز هواداران رئال مادرید، آرزوی دیدن جام قهرمانی را در دست های جان لوئیجی بوفون دارند. حال باید دید که جام قهرمانی در دست کدام کاپیتان خواهد بود؟ جیجی بوفون یا سرخیو راموس؟