تشکر ویژه از کاپیتان: مرسی که به یادمان بودی

به یاد بودن کار سختی است. به خصوص اگر در خوشحالی و جشن و سرور باشد. شاید در غم‌ها کار راحت‌تری باشد، به یاد کسی بودن.

آی اسپورت: به یاد بودن کار سختی است. به خصوص اگر در خوشحالی و جشن و سرور باشد. شاید در غم‌ها کار راحت‌تری باشد، به یاد کسی بودن. اما از آنجا که شادی هزار و یک پدر و مادر دارد فکر، جایی برای غریبه‌ها ندارد. راه دوری لازم نیست بروید. همین جشن قهرمانی پرسپولیس و هانی نوروزی. آدم‌هایی که تا چند روز قبل فکری جز هانی نوروزی نداشتند وسط جشن و شادی ذهن‌شان پاک شد. برای دقایقی و شاید ساعاتی کسی نه دید، نه فهمید که هانی نوروزی نیست.

اگر کسی وسط یک جشن، در یک جای خوب و در یک حال خوب یادت باشد ارزش دارد. تشکر دارد. قدردانی دارد. به همین دلیل است که از مسعود شجاعی قدردانم. از این که در بزم و سرور صعود، در رسمی‌ترین و سیاسی‌ترین دیدار یک فوتبالیست زنان سرزمینش را فراموش نکرد. نه نیازی بود، نه توقعی. نه عقل قبول می‌کرد و نه مصلحت. این که مقابل هزاران دوربین از رئیس جمهورت بخواهی که استادیوم 200هزار نفری بسازند برای استقبال برای آنهایی که درهای ورزشگاه صدهزارنفری هم به رویشان بسته است.

نه این که تا قبل از گفتن مسعود کسی نمی‌دانست که جای زنان در ورزشگاه خالی است. نه این که تا قبل از درخواست او کسی همچین درخواستی نکرده بود. نه این که حالا که کاپیتان تیم ملی گفت و خواست دیگر مشکل حل شد. نه این که هیچ کدام از اینها. فقط این که یک نفر در یک جای خوب دریک حال خوب، به یادت باشد ارزش دارد. مرسی که به یادمان بودی. مرسی که حالمان را خوب کردی.