شماره ۲۳ استقلال؛ گمنام‌ها و محبوب‌ها

داریوش شجاعیان شماره ۹ کاوه رضایی را نخواست چون دلش نمی خواست در اولین فصل حضورش با فشار پوشیدن شماره ستاره فصل قبل روبرو شود. به همین دلیل، او شماره ۲۳ را خواست که شماره خودش در اولین فصل بازی برای گسترش هم بود.

آی اسپورت: داریوش شجاعیان شماره ۹ کاوه رضایی را نخواست چون دلش نمی خواست در اولین فصل حضورش با فشار پوشیدن شماره ستاره فصل قبل روبرو شود. به همین دلیل، او شماره ۲۳ را خواست که شماره خودش در اولین فصل بازی برای گسترش هم بود.

اولین بازیکنی که در لیگ برتر، شماره 23 استقلال را به تن کرد علی سامره بود. سامره در لیگ دوم با این شماره برای استقلال بازی کرد. شماره ای که از داریوش یزدانی به ارث برده بود.

استقلال در لیگ سوم هم یک شماره ۲۳ داشت که به ندرت بازی می کرد؛ سعید بیگی.

در لیگ چهارم، این شماره به آگوسنتی گیلااوری رسید. بازیکنی که شروع خوبی در استقلال داشت ولی رفته رفته از ترکیب بیرون رفت. این بازیکن گرجستانی در 3 فصل با این شماره برای استقلال بازی کرد.

مهمترین شماره ۲۳ استقلال در تاریخ لیگ برتر، از لیگ هفتم به این پیراهن رسید. امیدرضا روانخواه در این فصل با شماره ۲۳ برای استقلال بازی کرد و تا پایان لیگ دهم که از این تیم رفت، همین شماره را داشت یعنی به مدت ۴ فصل. او حتی با حضور ایمان مبعلی هم این شماره را به او نداد و مبعلی در لیگ برتر با شماره ۳۲ بازی کرد.

این شماره از پایان لیگ دهم تا لیگ هفدهم که به تن شجاعیان خواهد رفت، فقط یک بار دیگر صاحب داشت که آنهم در ابتدای لیگ چهاردهم بود که به مهدی کریمیان رسید. البته این شماره در این لیگ ها برای بازیکنانی بوده که بازی نمی کردند و جزو جوانان به حساب می آمدند.