داستان مطالبات کاوه رضایی از استقلال

آی اسپورت: جدل استقلال و کاوه رضایی از روزی شروع شد که باشگاه استقلال در زمان مدیریت افشارزاده - و توفیقی و منصوریان - برای توجیه سازمان لیگ در این زمینه که قرارداد‌های بیشتر از یک میلیارد ندارد، ششصد میلیون از رقم قرارداد کاوه را به‌عنوان آپشن لحاظ کرد که قابل پرداخت بوده اما بعد از امضای قرارداد، توفیقی این موضوع را انکار و آنها را شروط عادی تلقی کرد. در نهایت هم سیصد میلیون از این بند‌ها پرداخت نشد.

حتی در موقع صدور آی‌تی‌‌سی برای انتقال به شارلروا، به کاوه رضایی گفتند که اگر طلب‌هایش را ببخشد آی‌تی‌سی صادر می‌شود وگرنه راهی برای همکاری وجود ندارد‌. به همین دلیل وکیل ایتالیایی کاوه رضایی با شکایت مستقیم به فیفا مجوز بازی او را برای شارلروا گرفت و حالا آنها به دنبال باقی طلب خود هستند.

مصاحبه‌ای از توفیقی را بخوانیم: «ما به رضایی احترام گذاشتیم و پولش را پرداخت کردیم. در باشگاه استقلال سابقه نداشته که بازیکنی ۸۰ درصد پولش را پیش از پایان فصل بگیرد. قرارداد رضایی یک میلیارد تومان با ۶۰۰ میلیون آپشن بود. یعنی صددرصد قراردادش را گرفته و ۵۰ درصد آپشن‌هایش نیز پرداخت شده است. دو آپشن هم با وجود اینکه به او تعلق نمی‌‌گرفت، به خاطر همکاری به این بازیکن دادیم.»

نکته: بند اول این آپشن‌ها صد میلیون تومان در صورت دعوت به تیم ملی بود (همان وعده کذایی منصوریان به همه بازیکن‌ها که با کی‌روش رابطه خاص دارم و مسیر رسیدن به تیم ملی را هموار می‌کنم).

حالا بحث اصلی این است که چرا رقم و عددها در باشگاه‌های ایرانی شفاف نیست؟ چرا باشگاه استقلال رقم‌های مختلفی را درباره مطالبات بازیکنش اعلام می‌کند؟