ملی‌پوشان حواله واردات خودرو می‌خواهند!

ایران ورزشی: می‌خواهیم به نکات پنهان بیانیه اخیر بازیکنان و مصاحبه‌های کی‌روش بپردازیم؛ اتفاقی که ۴ سال قبل پس از صعود به جام جهانی رخ داد. ۴ سال قبل برای تقدیر از بازیکنان تیم ملی و موفقیت در بازی‌های مقدماتی جام جهانی، برای هر بازیکن حواله وارد کردن یک خودروی خارجی در نظر گرفته شد و البته پاداشی نقدی در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان. این پاداش به بازیکنان پرداخت شد،آن روزها خبری از بیانیه، انتقاد و نیش و کنایه‌های کی‌روش نبود.

بازیکنان و کادر فنی تیم ملی از کدام پاداش صحبت می‌کنند؟ منظور آنها چیست؟ وقتی پاداش‌های هر بازی پرداخت شده، هدف کی‌روش از انتقادهایش چیست؟ او چه کسی را نشانه گرفته؟ فدراسیون فوتبال یا مدیرانی دیگر؟ اینها ابهام‌هایی است درباره مهم‌ترین سوژه فوتبال ایران در آستانه بازی مقابل سوریه. پس بدانید و ما هم می‌دانیم که دغدغه فقط سوریه و بازی با این تیم نیست.

درباره پرداخت پاداش به بازیکنان و کادر فنی تیم ملی بحث‌های فراوانی وجود دارد. گروهی از تسویه حساب کامل فدراسیون فوتبال با اعضای تیم ملی می‌نویسند و گروهی دیگر معتقدند همه پاداش‌ها به بازیکنان و کادر فنی پرداخت نشده است. البته موعد برخی پاداش‌ها هنوز نرسیده است.

بازیکنان تیم ملی برای هر برد خانگی، مبلغ ۵ هزار دلار پاداش می‌گیرند. برای هر برد خارج از خانه ۸ هزار دلار (البته در بازی‌های رسمی ) و به ازای هر تساوی خارج از خانه نیز ۴ هزار دلار به آنها پرداخت می‌شود. این مبالغ برای بازی‌های تدارکاتی یا همان دوستانه کمی پایینتر است. به‌عنوان نمونه پاداش هر برد خارج از خانه در بازی‌های تدارکاتی ۳ هزار دلار است.

بازیکنان و کادر فنی تیم ملی اما ۳ پاداش از مسوولان فدراسیون فوتبال طلب دارند. پاداش برد در بازی تدارکاتی مقابل مونته‌نگرو، برد خانگی برابر ازبکستان و تساوی خارج از خانه و ارزشمند مقابل کره جنوبی. پاداش برد مقابل مونته‌نگرو ۳ هزار دلار است، برد خانگی برابر ازبکستان ۵ هزار دلار و تساوی خارج از خانه مقابل کره جنوبی ۴ هزار دلار. یعنی بازیکنان و کادر فنی تیم ملی روی هم ۱۲ هزار دلار از فدراسیون فوتبال طلب دارند که قرار است قبل از بازی مقابل سوریه به آنها پرداخت شود.

ماجرای کی‌روش با بازیکنان و سایر اعضای کادر فنی تیم ملی فرق می‌کند. او برای هر برد خانگی ۱۰ هزار دلار، هر تساوی خارج از خانه ۸ هزار دلار و هر برد در بازی‌های تدارکاتی ۶ هزار دلار پاداش می‌گیرد. یعنی کی‌روش روی هم ۲۴ هزار دلار طلب دارد. این رقم البته نمی‌تواند رقم قابل توجهی برای کی‌روش باشد. آن هم برای انتقادهای تند و ویرانگر او. سرمربی تیم ملی هیچ گاه برای دریافت این رقم، لب به اعتراض نمی‌گشاید و کنایه‌های تند خود را رسانه‌ای نمی‌کند. همچنین بازیکنان تیم ملی که ۱۲ هزار دلار هرگز برای آنها رقم قابل توجهی محسوب نمی‌شود. موضوع چیست؟ پشت پرده این ماجراها و این انتقادها چه مساله‌ای است؟ چه رازی پشت این همه کنایه، بیانیه و اعتراض پنهان شده؟ مساله فراتر از همه این پاداش‌ها است. اعضای تیم ملی به نکته‌ای معترضند که هرگز رسانه‌ای نشده. وارد مقوله درست یا اشتباه بودن اعتراض اعضای تیم ملی نمی‌شویم و فقط به نکته پنهان شده پشت این بیانیه‌ها و انتقادها اشاره می‌کنیم. البته با یادآوری و واکاوی یک موضوع قدیمی؛ ماجرایی که ۴ سال قبل و دقیقا در چنین روزهایی رخ داد و آن هم پس از موفقیت در بازی‌های مقدماتی و صعود تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۱۴. چهار سال قبل برای تقدیر از بازیکنان تیم ملی و موفقیت در بازی‌های مقدماتی جام جهانی، برای هر بازیکن حواله وارد کردن یک خودروی خارجی در نظر گرفته شد و البته پاداشی نقدی در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان. این پاداش به بازیکنان پرداخت شد، پس دیگر خبری از بیانیه، انتقاد و نیش و کنایه‌های کی‌روش نبود.

این بار اما اوضاع متفاوت با 4 سال قبل است. مطالبه اصلی بازیکنان و کادر فنی تیم ملی پاداش صعود به جام جهانی است و نه پاداشی که به ازای هر بازی به آنها پرداخت می‌شود. پاداشی که البته برای بازیکنان تیم ملی ارزشمند است و غیر قابل چشمپوشی.

حدود سه ماه از صعود تیم ملی به جام جهانی می‌گذرد. بازیکنان و کادر فنی تیم ملی منتظر دریافت پاداش صعود بودند اما نه خبری از پول بود و نه حواله خودرو. آنها هم در اقدامی دسته جمعی و هماهنگ تصمیم به انتشار بیانیه کردند. به نظر بازیکنان تیم ملی زمان مناسبی را برای انتشار بیانیه انتخاب نکردند و شاید به همین دلیل مورد انتقاد قرار گرفتند. آنها باید صبر می‌کردند تا پس از پایان مقدماتی می‌دیدند برای صعودشان چه در نظر گرفته شده است.