جست‌وجو در قلمرو لژیونرها

آسمان آبی: کارلوس کی‌روش، سرمربی تیم‌ملی، از همان روزهای نخستین که در سال ۲۰۱۱ به ایران آمد نشان داد علاقه زیادی به بازیکنانی دارد که در خارج از کشور توپ می‌زنند. او به‌طور ویژه این بازیکنان را زیر نظر گرفت و به‌صورت غیرمستقیم ستاره‌های ایرانی را مجاب کرد که برای دیده شدن می‌بایست پا به فوتبال اروپا بگذارند و با تفکرات حرفه‌ای موجود در آن‌جا، رشد و نمو پیدا کنند.از همان زمان بود که بازیکنان ایرانی تفکر خود را تغییر دادند و متوجه شدند پول را باید اولویت دوم خود قرار دهند و ابتدا به پیشرفت فوتبالی فکر کنند. طی چند سال، دوباره بازار لژیونرهای ایرانی داغ شد و حالا ایرانی‌های زیادی در خارج از کشور و در مناطق مختلف، ولو درجه دو، سه و چهار توپ می‌زنند. در ادامه به بررسی وضعیت این بازیکنان در سال منتهی به جام‌جهانی می‌پردازیم؛ درحالی‌که برخی از آن‌ها شرایط ایدئالی دارند و برخی دیگر در بحران به سر می‌برند.

یونان

مسعود شجاعی: جنجالیِ محبوب

جنجالی‌ترین ستاره فوتبال ایران در این فصل بی‌تردید مسعود شجاعی بود. بازیکنی که حالا مشکلش حل‌وفصل شده است و در صورت صلاحدید کی‌روش دوباره می‌تواند شماره ۷ تیم‌ملی را بر تن کند و بازوبند کاپیتانی را به بازو ببندد. شجاعی درپانیونیوس وضعیت بسیار باثبات و ایدئالی دارد. او به‌عنوان لیدر و رهبر تیم و محبوب هواداران، یکی از کلیدی‌ترین مهره‌های تیمش به حساب می‌آید و در ۳۴سالگی پیشنهاد‌های بزرگی از فوتبال یونان دارد. شجاعی در دو بازی اخیر تیمش گل زده است.

کریم انصاری‌فرد: سینوسی اما امیدوارکننده

درخشش فصل گذشته در پانیونیوس او را به تیم اول یونان منتقل کرد. کم‌کم اوضاع فرق کرد و کریم از ترکیب اصلی المپیاکوس دور شد تا جایی که در این فصل در فهرست اروپایی این تیم یونانی جایی نداشت و در بازی‌های لیگ هم مشتری ثابت سکوها بود، اما تغییر سرمربی تیم تاحدودی در وضعیت مهاجم ملی‌پوش و خوش‌اخلاق فوتبال ایران تأثیر گذاشت. او با تصمیم کادر فنی در بازی‌های داخلی تک‌وتوک به میدان می‌رود و در چهار بازی اخیر به تناوب در سه مسابقه بازی کرده و دو گل هم به ثمر رسانده است.

احسان حاج‌صفی: آرام و باثبات

احسان روزهای آرامی را در پانیونیوس سپری می‌کند؛ روزهایی که بی‌دغدغه در ترکیب حضور دارد و حتی یک دقیقه را هم از دست نداده است. حاج‌صفی یک گل هم به ثمر رسانده است. اگر اتفاق خاصی رخ ندهد، ‌بی‌تردید حاج‌صفی یکی از مسافران قطعی تیم‌ملی در جام‌جهانی خواهد بود.

روسیه

سردار آزمون: چشم‌انتظار یک گل

سخت، دشوار و پرفشار؛ سه کلمه برای توصیف ایام صعب سردار دوست‌داشتنی؛ ستاره جوان تیم‌ملی ایران و بازیکن شناخته‌شده فوتبال روسیه که پایش قفل شده است و با لباس روبین‌کازان نمی‌تواند گل بزند. رسانه‌های روسیه‌ای فشار شدیدی روی او آورده‌اند و بدترین خرید این فصل روبین، خطابش می‌کنند. هواداران کم‌کم صدایشان درآمده است. گلزنی او در برابر تیم‌ملی روسیه هم به این هجمه افزوده است. باید دید سردار چه زمانی می‌تواند اولین گل خود را برای تیم قربان بردی‌اف به ثمر برساند.

سعید عزت‌اللهی: تصمیم هوشمندانه و بازگشت به فوتبال

بعد از چند هفته کابوس‌وار در روستوف که به ۱۰ ثانیه بازی هم منجر نشد، در یک تصمیم هوشمندانه سعید در آخرین ساعات نقل و انتقالات به‌صورت قرضی راهی آمکار شد؛ تیم پایین‌جدولی در لیگ برتر روسیه که حداقل فیکس بودن سعید در سال منتهی به جام‌جهانی را تضمین می‌کند. عزت‌اللهی این روزها بازی می‌کند و این بهترین اتفاق برای او خواهد بود.

میلاد محمدی: روزهای سخت بچه تهرون

پسر دوست‌داشتنی فوتبال ایران که دو سه هفته اخیر بدبیاری‌های زیادی آورده و مسیر پیشرفت روز به‌ روزش با دست‌اندازهایی روبه‌رو شده است. ابتدا مصدومیتش او را از ترکیب احمد گروژنی دور کرد و حالا هم مشکل مالی ایجادشده به دلیل کلاهبرداری واسطه‌ای که او را به روسیه آورد، شرایط را برایش کمی دشوار کرده است؛ گرچه روحیه قدرتمند میلاد می‌تواند خیلی‌ زود شرایط را پایدارکند.

هلند

علیرضا جهانبخش: هر روز بهتر از دیروز

بی‌تردید باثبات‌ترین لژیونر ایران علیرضا جهانبخش است؛ یکی از سه مهره اصلی آلکمار که دوباره در این هفته‌ها اوج گرفته و پایش به گلزنی باز شده است و همزمان با نمایش درخشانش، آلکمار هم اوج گرفته و به بالای جدول نزدیک شده است. جهانبخش در چهار بازی اخیر تیمش دو گل به ثمر رسانده و سه پاس گل هم داده است.

رضا قوچان‌نژاد: طلسم را بشکن!

مهاجم حماسه‌ساز تیم‌ملی ایران و باشگاه هیرنفین همراه با تیمش در افت به سر می‌برد. رضا چند هفته‌ای است در گلزنی ناکام بوده و بدشانسی هم در این مسیر رو به سقوط، بی‌تأثیر نبوده است. البته این اولین بار نیست که رضا با چنین چالش‌هایی روبه‌رو می‌شود و هر بار هم توانسته است با تلاش دوچندان از این شرایط خارج شود. به‌زودی باید منتظر گل‌های گوچی باشیم.

بلژیک

رضاییان: آسانی پس از سختی از راه رسید

بازی با لوکرن برای رامین کافی بود تا به ‌روزهای سخت خود در اوستنده حداقل برای چند هفته پایان دهد؛ وقتی که دقیقه ۸۴ وارد زمین شد و ۶ دقیقه بعد اولین گل فصل را به ثمر رساند. رامین چند ماه فوق‌العاده سخت را در اوستنده پشت سر گذاشت؛ ماه‌هایی که با مصدومیت و نیمکت‌نشینی و تمرین‌های شبانه‌روزی همراه شد و حالا گویا کم‌کم باید منتظر فرارسیدن آسانی‌های پس از سختی باشیم.

کاوه رضایی: ستاره شارلروا

پس از یک شروع نسبتا ناامیدکننده حالا چند هفته‌ای است کاوه مهره اصلی شارلروا در خط حمله به حساب می‌آید. او مزد بازی‌های خوبش را هم گرفت و به آخرین اردوی تیم‌ملی دعوت شد. رضایی در بازی آخر تیمش در برابر خنت روی هر دو گل تیمش تأثیر مستقیم گذاشت. کاوه در ۱۱ بازی چهار گل به ثمر رسانده است.

سوئد

علیرضا حقیقی: لشکر یک‌نفره بدشانس

شاید لقب بدشانس‌ترین لژیونر ایران برازنده علیرضا حقیقی باشد؛ دروازه‌بانی که در این فصل برای تیم اسکیلستونای سوئد بازی کرد و به‌رغم نمایش‌های کم‌نظیر و فوق‌العاده که به «من آف دویک» شدنش هم منجر شد، با سقوط تیمش به دسته پایین‌تر مواجه شد. علیرضا در تیمی درخشید که از لحاظ کیفی اصلا در حد و اندازه‌های او نبود. مطمئنا فصل آینده پیشنهادهای بهتری برای ستاره ملی‌پوش ایرانی از راه می‌رسد.

سامان قدوس: روی دور برد؛ در سودای اروپا

ملی‌پوش تازه‌وارد فوتبال ایران در اوج آمادگی است. او و تیمش در فاصله یک هفته تا پایان رقابت‌های لیگ برتر سوئد در رده چهارم قرار دارند و در تلاش هستند با صعودی یک‌پله‌ای مجوز حضور در لیگ اروپای فصل بعد را هم بگیرند. سامان در بازی آخر تیمش بعد از حدود ۴۰ روز گل زد و هشت‌گله شد.

قطر

سروش رفیعی: عاقبت تصمیم اشتباه

سروش در تیم‌ملی جایی ندارد و کی‌روش اعتقاد چندانی به او ندارد. بااین‌حال در ابتدای فصل به بهانه کسب درآمد و تجربه بازی در خارج از کشور به تیم ناشناخته الخور پیوست؛ تیمی که اصلا وضعیت خوبی ندارد و حالا سروش هم تحت تأثیر تیمش بسیار افت کرده و در یکی ‌دو هفته اخیر به‌عنوان بازیکن تعویضی به زمین آمده است.

مرتضی پورعلی‌گنجی: مثل همیشه

همبازی ایرانی ژاوی هرناندز مانند همیشه وضعیت پایدار و ایدئالی در قلب خط دفاعی السد دارد. پورعلی‌گنجی که جایگاه رزروشده‌ای در قلب خط دفاعی تیم‌ملی هم دارد، با السد در کورس قهرمانی است. آن‌ها بعد از الدوحیل در رده دوم قرار دارند. خود مرتضی هم یک گل در این فصل به ثمر رسانده است.

محمد طیبی: بزرگی در میان کوچک‌ها

لژیونر جدید فوتبال ایران در لیگ قطر برعکس تیمش وضعیت خوبی دارد. محمد طیبی در اولین سال حضورش در تیم قطر اس سی، بازوبند کاپیتانی این تیم را به بازو می‌بندد. او تا به این‌جا دو گل هم زده است، اما باخت پنج‌گله این هفته، آن‌ها را به قعر جدول رده‌بندی فرستاد تا به مدعی اصلی سقوط تبدیل شوند.

ترکیه

پیام صادقیان: آخرین شانس!

تنها نماینده ایران در این فصل فوتبال ترکیه به دلیل دیر اضافه شدن به تیم، هنوز در فهرست ۱۸نفره تیم جای ثابتی ندارد. باید دید پیام می‌تواند در تیم قعرجدولی عثمانلی اسپور به فوتبال برگردد و به حق واقعی‌اش برسد یا چرخه رو به زوالش ادامه پیدا خواهد کرد.

ایسلند

شهاب زاهدی: درخشش در جزیره

مهاجم فصل قبل پرسپولیس عجیب‌ترین لژیونر فوتبال ایران به حساب می‌آید. او به لیگی قدم گذاشت که هیچ‌کس تصورش را نمی‌کرد. اتفاقا شهاب توانسته است بعد از دوران سخت حضورش در ایران که به دوپینگ و محرومیت منجر شده بود، شرایط ایدئالی را برای خودش ایجاد کند. او در تیم‌ ای بی وی، شماره ۱۰ را بر تن می‌کند و در ۹ بازی برای این تیم چهار گل زده است.

پرتغال

امیر عابدزاده: بچه عقاب در کمین

امیر عابدزاده دروازه‌بان دوم تیم ماریتیوی پرتغال است. او در لباس این تیم زیاد به میدان نرفته است و فقط در بازی‌های جام حذفی به جای سنگربان اول تیم چارمز به میدان می‌رود. امیر در فرصت‌هایی که به دست آورده است توانسته خوب کار کند و کلین‌شیت ثبت کند. باید دید چه زمانی یک فرصت جدی برایش به وجود می‌آید.

کره‌جنوبی

خالد شفیعی: مشتری ثابت سکو

اولین لژیونر تاریخ ایران در فوتبال کره‌جنوبی که از همان ابتدا هم مشخص بود کار سختی دارد. خالد به دلیل فشار بالای تمرینات چند بار مصدوم شد و در بقیه روزها هم در فهرست ۱۸نفره این تیم حضور نداشت یا روی نیمکت نشسته بود. باید دید فصل بعد هم این مدافع باتجربه در فوتبال کره و باشگاه اف سی سئول می‌ماند یا خیر. بازیکنانی چون سیامک کوروشی، دانیال داوری، مهرداد بیت‌آشور، رضا شکاری و عقیل اعتمادی هم در فوتبال خارج از ایران توپ می‌زنند.