آلمان منهایِ نویر؛ داستان ارتش بدون ژنرال

طرفداری: همزمان با مصدومیت نویر، بحث ها در مورد بهترین دروازه بان جهان زیاد شده است. از هواداران منچستر یونایتد گرفته که داوید دخیای اسپانیایی را بهترین می دانند تا آتزوری ها که بوفون بزرگ را هنوز هم به عنوان بهترین دروازه بان جهان قبول دارند اما حقیقت این است حضور یک نویر آماده در میادین، بحثی برای انتخاب بهترین سنگربان جهان، باقی نمی گذارد! دروازه بان شماره یک آلمان به حدی در این مدت خوب بوده است که در حضورش نمی توان به گلر دیگری به عنوان بهترین دروازه بان دنیا بودن فکر کرد اما واقعا دلیل وجود چنین اقتداری برای یک دروازه بان از کجا آمده است؟

اگر بگوییم نویر بدعت گذار سبک جدیدی از دروازه بانی است، مبالغه نکرده ایم اثباتش هم کار سختی نیست بازی برابر الجزایر در مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی 2014 برزیل را به یاد بیاورید. او دفاع آخر تیمش بود اما این تنها بخشی از داشته های سنگربان ژرمن ها است توانایی دیگر او در تشخیص مسیر توپ هاست، انگار او می داند توپ های شلیک شده به سمت دروازه اش قرار است به کدام نقطه بروند. سرعت دست های او بی نظیر است. بازی رفت آرسنال و بایرن مونیخ در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در فصل 2015/16 را به خاطر بیاورید، یک ضربه سر از تئو ولکات و در حالی که همه دروازه بایرن مونیخ را فرو ریخته می دانستند و ولکات قصد شادمانی بعد از گل را داشت دست های معجزه گر سوپر مانو توپ را از درون دروازه بیرون کشید.

"نویر مغرور است!" جمله ای که بار ها آن را شنیده ایم. بله سنگربان ژرمن در هر بازی غرور خاصی در چهره اش دیده می شود ولی انگار این غرور او را در مونیخ دوست داشتنی تر کرده است او همیشه امید دارد، امید به پیروزی، امید به موفقیت و امید به براورده کردن آرزو ها! سال ۲۰۱۵ هنگامی که تیمش در سخت ترین بازی فصل با ۶ مصدومی که داشت، قرار بود به مصاف یکی از بهترین تیم های دنیا و یکی از ترسناکترین خط حمله های تاریخ یعنی MSN برود، بر خلاف تمامی بازیکنان و هواداران بایرن مونیخ به صعود باور داشت! او ابتدا به کل کل با لیونل مسی و بقیه ستاره های خط حمله بارسلونا پرداخت! بله نویر آن قدر مغرور است که به تمسخر مثلت قدرتمند بارسلونای انریکه پرداخته است اما کریستین فالک سردبیر روزنامه بیلد، نزدیک ترین رسانه به بایرن مونیخ, حرف بسیار جالبی در این مورد گفته است:

نویر خیلی خوب می دانست که احتمال تحقیر شدن بایرن مونیخ برابر بارسلونا با آن همه مصدوم، وجود دارد اما او با این کار ( مورد تمسخر قرار دادن خط حمله بارسلونا) می خواست نشان دهد تیمش هر چقدر هم مصدوم داشته باشد، ترسی از روبرو شدن با هیچ تیمی ندارد!

بدون شک این غرور و شجاعت، حریفان برابر نویر را می ترساند اگر قرار باشد مهاجمان سطح اول فوتبال از تقابل با دروازه بانی هراس داشته باشند، آن شخص می تواند نویر باشد. انگار جرات می خواهد برابر دروازه بان ژرمن ها شوت زد، دریبل کرد یا حتی پنالتی زد! او احتمال دارد ضربه بازیکنان حریف را که به هر نقطه ای از چار چوپ زده شود، مهار کند.

این روز ها در نبود نویر، فرصتی برای درخشش اسون اولرایش به وجود آمده است. دروازه بان این روز های باواریایی ها درخشش خوبی داشته است اما همین اولرایش آماده را در مقابل تیمی نزدیک به رئال مادرید فصل پیش (2016/17) تصور کنید. شاید از آن بازی فقط شش گل زده یاران زیدان برابر نویر را به یاد بیاورید اما واقعیت این است نویر بهترین بازیکن باواریایی ها در آن دو بازی بود! او از 28 شوتی که به سمت دروازه اش آمده بود، 22 تایش را توانست دفع کند این کار تنها از دست مانوئل نویر بر می آید. سیو فوق العاده او مقابل شلیک قدرتمند کریستیانو رونالدو حتی گزارشگر محبوب ایرانی ها یعنی عادل فردوسی پور در آن بازی را نیز به وجد آورد بعد از دفع توپ فوق العاده نویر، او با صدایی متحیر و با همان وصف های به جایش در حالی که از سیو های زیاد نویر تعجب کرده بود، فریاد زد "چجوری گل نمی خوره اینا رو مانوئل نویر؟" و جان تایلر، گزاشگر انگلیسی زبان نیز درباره این سیو نویر فقط توانست بگوید: "باور نکردنی بود!"

نویر در بازی برگشت برابر رئال مادرید، ۱۵ دقیقه را با پای شکسته بازی کرد! بدون شک این غیرت و تعصب او روی تیمش را نشان می دهد این کار نویر باعث مصدومیتی شد که هنوز ادامه دارد ولی او مانند همیشه ریسک پذیر بود. او این بار روی آینده فوتبالش به خاطر تیمش ریسک کرد.

سراغ تیم ملی برویم، آلمانی بدون نویر را تصور کنید؛ به احتمال زیاد بسیاری از هوادارن فوتبال، به جام کنفدراسیون های چند ماه قبل که در نبود مانوئل نویر درون دروازه ژرمن ها، مارک آندره تراشتگن، گلر آماده بارسایی ها ایستاده بود، فکر می کنند، تورنمنتی که آلمان آن را بدون هیچ مشکلی فتح کرد. اما آیا در جام جهانی هم چنین خواهد بود؟ در بزرگترین تورنمنت ملی دنیا جای انجام کوچکترین اشتباه هم وجود نخواهد داشت. واقعیت این است آلمان بدون نویر، هنوز برابر تیمی قدرتمند در حد برزیل یا فرانسه جام جهانی پیشین قرار نگرفته است! برای لحظاتی بازی آلمان برابر الجزایر جام جهانی 2014 را دوباره به خاطر بیاورید. نویر در آن بازی 26 بار پشت محوطه جریمه توپ را لمس کرده بود، بیشتر از بسیاری دروازه بانان حاضر در کل آن تورنمنت! حال اگر تیم ملی آلمان دوباره و این بار بدون مانوئل نویر برابر چنین تیمی قرار بگیرد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا یواخیم لوو جرات، انجام چنین ریسکی روی تراشتگن یا هر دروازه بان دیگری غیر از نویر را خواهد داشت؟

همه این حرف ها را هم که کنار بگذاریم نمی توانیم اطمینانی را که هواداران تیم ملی آلمان و بایرن مونیخ به مانوئل نویر را دارند را انکار کنیم به قول پپ گواردیولا انگار زمانی که مانوئل نویر درون دروازه ایستاده است، خیالت از دفاع تیمت راحت است! دنیای فوتبال یک دهه است که تنها از بزرگی مسی و رونالدو می گوید، در بزرگ بودن این دو فوق ستاره شکی نیست اما انکار ناپذیر است که مهاجمان بیشتر از دروازه بانان در مرکز توجهات قرار دارند چون این گل ها هستند که شادی آورند و در خاطره ها می مانند اما اگر تعداد گل های نخورده مهم هر دروازه بان هم شمرده می شدند، شاید تاثیر گل های نخورده سنگربان ژرمن، از گل های موثر این دو ستاره کمتر نباشد. با این حال او در جام جهانی پیشین به حدی خوب بود که تا یک قدمی کسب توپ طلا و گرفتن جایگاه پادشاهی فوتبال از این دو ستاره نیز پیش رفت!

باید قبول کرد که تصور کردن یک آلمان مدعی، بدون مانوئل نویر سخت است، در جام جهانی جزئیات تعیین کننده هستند و حضور یک دروازه بان سطح جهانی مانند نویر، لازم است. شاید برای محدود ترین دفعات، تیم ملی آلمان نیز به وجود یکی از ستاره هایش متکی باشد. از سویی عدم حضور فیلیپ لام و باستین شواین اشتایگر در بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان، باعث می شود این تیم ها به یک رهبر نیاز داشته باشند. رهبری که با تعصب و شجاعت هر چه تمام تر بازی کند. واقعا چه کسی بهتر از مانوئل نویر می تواند این کار را انجام دهد؟