کاوه رضایی سکوت خود را شکست

اگرچه نتایج عالی شارلروا را بیش ازهمه مرهون نیروی جمعی اش دانسته اند ولی در هفته های اخیر دو نفر خودشان را از بقیه متمایز کرده اند. کنتور کاوه رضایی به ۷ گل و ۴ پاس گل و کریستیان بناونته به ۶ گل و دو پاس رسیده.

این به آن پاس گل می دهد

رضایی: دقیقا همینطوراست، خیلی طبیعی پیش آمد.

رضایی: کریستیان وقتی پا به توپ می شود باورنکردنی است. من فکر می کنم در انتهای فصل، از این هم بهتر خواهد شد. چه در شارلروا بماند، چه در باشگاهی بزرگتر. بیرون زمین، کریستیان همیشه رفتار فوق العاده و مهربانی دارد. ساده بگویم بچه خوبی است.

رضایی(قطع می کند): دقیقا، ولی فراگیری زبان را شروع کرده ام.

*ولی تا به حال چطور ارتباط برقرار کردید؟

رضایی: بله و من کم کم بعضی چیزها را در فرانسه می فهمم ولی کافی نیست. من به زمان نیاز دارم. در ضمن انگلیسی من هم از زمان رسیدنم به اسپورتینگ بهتر شده.

رضایی: بله، وقتی من رسیدم، کریستیان در تمرین و بیرون دائم با من صحبت می کرد. راجع به همه چیز. این همصحبتی برایم خیلی مفید بود.

رضایی: من از آنچیزی که کارلوس کی روش می خواهد و از بازیکنانش انتظار دارد آگاهم. و بقیه بازیکنان را قبل از هر چیز مثل همقطار می بینم. با این دیدگاه برایم خیلی ساده است که به این زمان کم، نسبیت بدهم. با این حال هنوز سخت می توانم میزان شانس خودم را برای حضور در لیست نهایی حدس بزنم.

رضایی: من به شارلروا آمدم چون چالش را دوست دارم و می خواستم این گام را با ترک ایران که حامیان زیادی داشتم بردارم. ابتدای فصل چون کم بازی به من داده شد، مورد انتقاد قرار گرفتم. ولی دوباره جهش کردم و پیام های مثبت هم در بین مردم و هم رسانه ها شروع شد. برای من حمل پرچم کشورم بالای دست ها، از هرچیزی مهم تر است.

رضایی: من انتظارداشتم که چنین روندی را طی کنیم. با اینکه چند هفته قبل از آمدنم تیم را نمی شناختم ولی از طریق صحبت با سرمربی و مهدی بیات با تیم، آینده اش، کیفیت گروهی اش و اهداف اروپایی اش آشنا شده بودم.

*وقتی برای اولین بار وارد شهر شارلروا شدید چه احساسی داشتید؟

بناونته: بلژیک کشور بسیار جالبی برای گردشگری است. همه چیز در نزدیکی وجود دارد و من از این لذت می برم. از روحیه کارولوها (اهالی شارلروا) خوشم می آید. مردم خونگرمی هستند و این در ورزشگاه هم دیده می شود. معتقدم در مسیری قرار داریم که شارلروا را تبدیل به یکی از بزرگ ترین باشگاه های بلژیک کنیم.

*تفاوت فرهنگی خیلی سخت نبود؟

بناونته: بزرگ ترین مشکل من این است که همه مکان ها خیلی زود اینجا تعطیل می شود. در اسپانیا حداقل تا ساعت ده شب همه جا باز است ... ولی به جز آن شباهت های زیادی هست.