تکرار کابوس مورینیو، این بار در الدترافورد

به نظر می رسد سندروم دوران حضور مورینیو در رئال مادرید و چلسی، گریبان او را در رختکن یونایتد هم گرفته است.

ورزش سه: به نظر می رسد سندروم دوران حضور مورینیو در رئال مادرید و چلسی، گریبان او را در رختکن یونایتد هم گرفته است.

مارتین کیون، مدافع سابق آرسنال و ستون نویس دیلی میل در مقاله ای به انتقاد از رابطه مورینیو با بازیکنانش پرداخته و آن را با دوران حضور این سرمربی پرتغالی در رئال مادرید و چلسی مقایسه کرده است.

به نظر می رسد اتفاقاتی که در رئال مادرید و چلسی برای مورینیو رخ داده بود در یونایتد هم در حال تکرار است و سرمربی پرتغالی کنترل رختکن خود را در اولدترافورد نیز از دست داده است.

تکرار کابوس مورینیو، این بار در الدترافورد

مورینیو در هفته های اخیر بارها لب به انتقاد از بازیکنانش گشوده و آنها را کودک خطاب کرده است؛ در چنین شرایطی و هنگامیکه بازیکنان یونایتد احساس می کنند در نگاه سرمربی خود کیفیت لازم را ندارند باید چه فکری با خود کنند؟

به رفتار مورینیو روی نیمکت با لب خط هنگامی که بازیکنی توپ را از دست داده یا پاس اشتباهی ارسال می کند توجه کنید؛ آیا فکر می کنید بازیکنان شاهد چنین رفتاری نیستند؟ باید همبستگی بیشتر میان مورینیو و بازیکنان یونایتد شکل بگیرد؛ اما حالا به نظر می رسد دوگانه "ما" و "آنها" بین آقای خاص و بازیکنانش ایجاد شده است.

سرمربی پرافتخار شیاطین سرخ وسواس زیادی به کسب موفقیت دارد؛ اما این رویه باعث سخت گیری بیش از حد او به بازیکنانش شده و ستارگان تخریب شده او دیگر اعتماد به نفس کافی را دارا نیستند.

این مورد در مورد لوک شاو در دیدار برابر ساوتهمپتون به خوبی دیده شد. مورینیو در فاصله ۵ متری مدافع خود در حال غرولند به او بود و این در حالیست که او باید بیش از اینها به بازیکنانش و تصمیمات آنها اعتماد کند و در نهایت هم دیدیم که لوک شاو عصبی به نظر می رسید. مورینیو دیگر اعتمادی به لوک شاو و میخیتاریان ندارد و شاید نیز این موضوع از روی عمد باشد، زیرا سیاست سرمربی یونایتدها فروش این ۲ بازیکن است؛ اما آنها نیز باید در مورد رفتاری که باعث دشوار شدن شرایط برای بازیکنان شده پاسخگو باشند.

همچنین من معتقدم عملکرد اخیر خسه لینگارد به نوعی شورش او در مقابل رفتارهای سرمربی تیم بوده است، زیرا در ابتدای فصل مورینیو مخالف استفاده از او بود؛ اما حالا عملکرد ستاره جوان انگلیسی فوق العاده است.

از آن سو پپ گواردیولا باعث پیشرفت تمام بازیکنان منچسترسیتی شده است؛ اما آیا این روند در مورد مورینیو و به عنوان مثال میخیتاریان یا لوک شاو نیز دیده شده است؟ از نظر پتانسیل مارکوس راشفورد و مارسیال چیزی کم از لروی سانه و استرلینگ ندارد؛ اما نمی توان گفت که مورینیو قادر به استفاده بهتری از مهاجمان جوان خود بوده است.

البته آقای خاص در اولدترافورد قدم های مفیدی نیز برداشته است. سرمربی پرتغالی ترکیب با سن بالایی را به خدمت گرفت؛ اما در فصل اول حضور خود موفق به فتح 2 جام در برهه در حال گذار از تاریخ منچستریونایتد شد؛ اما در حال حاضر بزرگترین ماموریت او بازسازی احساس خوبی در که در رختکن یونایتد در ابتدای فصل وجود داشت خواهد بود.

تا ماه اکتبر، ستارگان یونایتد با آزادی کامل در زمین بازی می کردند؛ اما از دیدار در آنفیلد برابر لیورپول انگار ترمز آنها کشیده شد. بازیکنان سیتی از ارائه سبک فوتبال خود لذت می برند؛ اما در تیم مورینیو انگار این احساس شیرین تنها در فتح عناوین خلاصه شده است. مشکل اینجاست که فوتبالی دفاعی ارائه بدهید، در زمان نتیجه نگرفتن این روش دیگر هرگز لذت بخش و چشم نواز نخواهد بود. از دست دادن رابطه دوستانه مورینیو با بازیکنانش برای او هزینه بردار بوده و ممکن است دوباره نیز این اتفاق تکرار شود.

ترجمه: آریا فاطمی مقدم