هم‌افزایی به شیوه کی روش

ایران ورزشی: اولین مینی‌کمپ جدید تیم ملی فوتبال ایران دیروز پایان گرفت و ملی‌پوشان به باشگاه‌های خود بازگشتند تا مهیای شرکت در بازی‌های آخر هفته لیگ برتر شوند. آنچه در مینی‌کمپ اول گذشت، تاییدی بر باورهای قبلی در این خصوص بود. کارلوس کی‌روش این گردهمایی‌ها را برای این می‌خواهد که نفرات ملی‌پوش هر چه بیشتر همسو با یکدیگر هماهنگ‌تر و صاحب وحدت رویه شوند.

در این اردوها به جای اینکه تمرینات تاکتیکی و حتی تکنیکی مدنظر باشد، سرمربی پرتغالی مایل است افراد را به یکدیگر نزدیک‌تر و از حالا وارد فضای اردویی جام جهانی بیست و یکم کند که فقط قدری بیش از 5 ماه تا شروع آن مانده است. این فرضیه درست و به واقع اعتراض منطقی وجود داشت که ملی‌پوشان فقط یک روز پس از تهی شدن از انرژی و تخلیه فکری در مسابقات سخت و سنگین و فرسایشی لیگ برتر چه چیزی برای ارائه در این مینی‌کمپ‌ها دارند و به قولی «جنازه‌»ای بیش نیستند و حتی علایم حیاتی هم در آنها مشاهده نمی‌شود(!) اما پاسخ کی‌روش به ابهام‌های موجود نیز قابل ملاحظه بوده است.

او با یک روز و نیم قرار دادن نفرات منتخب در شرایط اردویی بر «هم‌افزایی» آنها افزوده و جسم‌ها و روح‌ها و افکار را برای عملیاتی مشترک و ان‌شاءا... مثمرثمر در جام جهانی روسیه مهیاتر ساخته و این روندی است که هر هفته تا ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ که روز شروع جام جهانی است ادامه می‌یابد تا نفرات مقیم وطن فضا و ملزوماتی را کسب و حس کنند که برای به دست آوردن نتایج لازم در جام جهانی پیش رو به آن نیاز است.

بدیهی است که از 20 اردیبهشت 1397 به بعد که هم لیگ پایان می‌گیرد و هم جام حذفی، فرصتی فراهم می‌شود تا اردوی نهایی تدارکاتی برای تیم ملی آغاز شود و بخشی از آن نیز در خارج از وطن خواهد بود.

در این حد فاصل بازی دوستانه با ترکیه‌ای که از هیچ یک از رقبای ما در روسیه چندان ضعیف‌تر نیست و مسابقه با یک رقیب آفریقایی شبیه به مراکش و همچنین دیدارهایی دوستانه با ۵ رقیب دیگر نیز در دستور کار کی‌روش قرار دارد و اگر نام این حریفان به صراحت اعلام نشده، از یک سو به این سبب است که سرمربی ایران هنوز درباره آن به یک جمع‌بندی نهایی نرسیده است و از جانب دیگر تلاش‌های فدراسیون برای چانه زنی‌های مربوطه ادامه دارد و این مسابقات از قبل قابل برنامه‌ریزی نبودند زیرا تا ۱۰ آذرماه قرعه‌کشی دور نهایی جام جهانی انجام نشده بود تا ایران تکلیف خود را بداند و روی حریفانی سرمایه‌گذاری نکند که احتمالا با ما همگروه می‌شوند.

تا چنان زمانی کی‌روش راضی است که با شاخص‌های مقیم وطن وقت خود را پر و ذهن‌ آنها را آماده کارزاری کند که نظیر آن را کمتر دیده‌اند. این ایراد البته هنوز به این روند همگون‌سازی رفتاری وارد است که پس از اضافه شدن لژیونرها در آخرین روزها شماری قابل توجه از حاضران در مینی‌کمپ‌ها اصلا به روسیه گسیل نخواهند شد اما لااقل در فضایی قرار می‌گیرند که برای میادین ملی بعدی و به ویژه جام ملت‌های آسیا 2019 به کار می‌آید و این جامی است که 15 ماه بعد از جام جهانی 2018 برگزار می‌شود.

هنوز هم می‌توان (و باید) گفت که اینگونه اردوهای یک تا یک روز و نیمه در هیچ جای دیگر دنیا و بخصوص زمانی که مسابقات باشگاهی جریان دارد و در اوج شدت و حدت خود است، رواج ندارد و اصولا آن را برنمی‌تابند و قواعد بین‌المللی و عرف فیفا نیز باشگاه‌ها را قادر می‌سازد که به طور قانونی و صریح جواب این درخواست‌ها را با کلمه منفی بدهند.

در ایران، باشگاه‌ها به سبب عدم همراهی لازم از سوی فدراسیون و همچنین تمایل خودشان به کمک به تیم ملی و خارج شدن از روند ستیزی بی‌نتیجه با سازمان تیم ملی و متهم شدن به عدم رعایت مصالح ملی ورزشی وارد این بحث‌ها نمی‌شوند و نفرات خود را به اردوهایی می‌فرستند که مخل آسایش اندک آنها در جریان لیگ است.

اما کی‌روش همچنان در موضع خود ایستاده و چون اعتقاد دارد که تمرینات باشگاهی در داخل کشور استاندارد نیست برای جبران نقایص و همسو شدن آن با تمرینات باشگاه‌های خارجی (که پذیرای لژیونرهای پرتعداد ما هستند) برپایی این اردوهای هم‌افزایی را الزامی می‌داند. روندی که امیدواریم یوزهای ایرانی را در بهترین شرایط برای کسب نتایجی محترمانه راهی دیدارهای سخت‌شان در روسیه کند و با شناختی که از کی‌روش طی این سال‌ها کسب کرده‌ایم، امیدواری‌ها و خوشبینی‌ها در این زمینه اندک نیست.