دفاع از طارمی: دیگر جای ماندن نبود

آی اسپورت: عکس اسنایدر که با غرور ایستاده و طارمی خجول در گوشه، ناراحتم کرد. ژست دو ستاره هلندی و ایرانی، واقعیت تصویر نیست. چون اسنایدر ته خط است و طارمی در ابتدای مسیر حرفه‌ای.

برخی رسانه‌ها با هواداران همصدا شده تمام کاسه‌ کوزه‌های محرومیت پرسپولیس را سر طارمی می‌شکنند.

او دو دوره متوالی آقای لیگ برتر شده. در حالی که یاجوج و ماجوج بدون یک گل زده برای پرسپولیس، در صف دادسرای فیفا زنبیل گذاشته‌اند. روزی نیست خبر از جریمه ارزی باشگاه‌هایمان نخوانیم.

مهدی بارها با رفتار غیر حرفه‌ای به خودش صدمه زده اما دزد نیست.

در رسوایی ریزه‌اسپور، دلالی که مهدی را به ترکیه برد، به اندازه خود مهدی مقصر است.

هدایتی و نوچه‌هایش که هر روز زور می‌زدند طارمی را برگردانند.

ده‌ها هزار هواداری که با طوفان اینستاگرامی خواستار برگشتنش از ترکیه بودند.

طاهری و هیات مدیره منفعل که تسلیم موج هواداران شدند.

تیم حقوقی باشگاه با یکسال وقت‌کشی و جدی نگرفتن شکایت ترکیه، همگی مقصرند.

با همدستی طیف‌های متنوعی از مقصرین، در نهایت مهدی از ترکیه برگشت. اما مگر آقای گل نشد و ایفاگر نقش اصلی در قهرمانی تیمش نبود؟

گرشاسبی نباید اشتباه طاهری را در همراهی با امواج رسانه‌ای تکرار کند. او می‌توانست بگوید: «وقتی بازیکن محرومی که چهار ماه دور از میدان بوده را روی دست می‌برند، باعث افتخارمان است که در پرورش ستاره‌های بین‌المللی موفق بوده‌ایم. اما فقط در صورت تامین منافع باشگاه، ستاره‌ تیم‌مان را می‌فروشیم»

عادل با بهت رو به دوربین می‌گوید: "طارمی رفت؟"

بله رفت. سر خود که نرفته، باشگاه اجازه داده. رقم هنگفتی هم نصیب پرسپولیس خواهد شد.

قطر بدترین مقصد است اما دیگر جای ماندن نبود. به قدر کافی از آلودگی‌ها و دوز و کلک‌ها و نامهربانی‌های فوتبال‌مان مستفیض شد.

لیگ ما دیگر چیزی نداشت به او بیاموزد. حتی جایگاهش را در تیم ملی از دست داده. حالا کنار اسنایدر می‌تواند رشد کند.

طارمی فرسنگ‌ها عقب مانده از کریم و کاوه؛ وقت جبران فرا رسیده.