آیا گرگ‌ها هم باید لباس مناسب بپوشند؟

آی اسپورت: سال ۹۷ برای تلویزیون ایران با کلیدواژه «سانسور» آغاز شد. اعمال برخی ممیزی‌ها در پخش مجموعه‌هایی مثل پایتخت و کلاه‌قرمزی سروصدای زیادی ایجاد کرد و حتی صدای برخی چهره‌های هنری آرام و بی‌حاشیه مثل احمد مهرانفر و حمید جبلی را هم در آورد. با این همه هیچ‌کس فکر نمی‌کرد در نیمه فروردین، مرز جدیدی از سانسور در تاریخ تلویزیون ایران به ثبت برسد؛ آنجا که در جریان پخش مسابقه بارسلونا و رم در چارچوب لیگ قهرمانان اروپا، مسئولان شبکه ۳ تصمیم گرفتند بخشی از لوگوی تیم ایتالیایی را که از بدن یک گرگ تشکیل می‌شود، مات کنند. قسمت مات شده مربوط به شیر دادن نمادین این گرگ به دو کودک است که در یک افسانه ایتالیایی ریشه دارد. بلافاصله بعد از این اتفاق تصاویر مربوط به شیرین‌کاری شبکه ۳ در سراسر کشور منتشر شد، اما بخش غم‌انگیزتر داستان انتشار وسیع و به مضحکه کشیده شدن این حرکت در رسانه‌های مطرح بین‌المللی است؛ از کوریره دلوا اسپورت تا بی‌بی‌سی و صفحات رسمی خود باشگاه رم! فوتبال ایران گاهی باید ۲۰ سال زحمت بکشد و یک لژیونر سطح بالا تربیت کند تا شاید در فوتبال اروپا باعث حسن تبلیغ نام و فرهنگ کشورمان شود، اما مسئولان تلویزیون ظرف ۲۰ ثانیه شاهکاری معکوس در ابعادی به مراتب گسترده‌تر خلق کردند؛ واقعا که دست مریزاد!

هنوز فراموش نکرده‌ایم سر پخش مراسم قرعه‌کشی جام‌جهانی چه فضایی ایجاد شد و چطور نهایتا سردار آزمون از مجری زن مراسم خواهش کرد لباس مناسب بپوشد تا تلویزیون ایران بتواند تصاویر را برای بیننده‌ها پخش کند. حالا لابد باید از گرگ‌ها هم بخواهیم لباس مناسب بپوشند، یا اینکه باشگاه‌های اروپایی را متقاعد کنیم نام و نشان مورد تایید ما را برای خودشان انتخاب کنند! می‌فهمیم که با توجه به ضوابط رسمی کشور و سازمان صداوسیما امکان پخش برخی تصاویر در تلویزیون فراهم نیست، اما تحت هیچ شرایطی لوگوی باشگاه رم نمی‌تواند یکی از این مصداق‌های ممنوعه باشد. نکته اینجاست که درمورد دستکاری لوگوی باشگاه ایتالیایی احتمالا یک یا دو نفر تصمیم گرفته‌اند، اما حالا تبعات این رفتار سلیقه‌ای متوجه کل مردم ایران و نام کشورمان شده است؛ اینجا باید پرسید چه کسی به یک گروه انگشت‌شمار اجازه داده با آبروی مردم یک کشور بازی کنند و در محافل بین‌المللی چنین فضای سنگینی علیه همه ما بسازند؟ راستی امروز دنیا با دیدن این تصاویر در مورد ما چه فکری می‌کند؟ مسئولیت ایجاد این ذهنیت مسموم و نادرست با کیست؟