به بهانه فینال لیگ اروپا؛ جنگ‌های فراموش‌نشدنی

وبسایت نود: اتلتیکومادرید و المپیک مارسی به فینال جامی راه یافته‌اند که در فرمت و شکل قبلی، کلی بازی خاطره‌انگیز در حافظه خود ضبط کرده است.

۴۶ فینال جام یوفا سپری شده و خاطرات بزرگی کوچک‌ها، کوچک شدن بزرگان، فتوحات بزرگان و ناکامی کوچک‌ها در خاطر جام ضبط شده اما مانند هر رویدادی چند فینال بیش از بقیه ماندنی شده‌اند.

لیورپول ۵ -آلاوس ۴ (فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰)

زیباترین فینال تاریخ رقابت‌های اروپایی... لیورپول در اوج قدرت با گل‌های دقایق ابتدایی بابل و جرارد، تصور یک پیروزی آسان را برای هوادارانش به وجود آورد و حتی وقتی آلاوس اختلاف را به حداقل رساند، جایی برای نگرانی لیورپول وجود نداشت چون خطا روی اوون، پنالتی منجر به گل مک‌آلیستر در آخرین دقیقه نیمه اول را در پی داشت. طوفان آلاوس با مربی خوش فکری به نام مانوئل آسنال و بازیکنانی مانند یوردی کرایف و ژاوی مورنو در همان دقایق ابتدایی نیمه دوم بازی را به تساوی کشاند. رابی فاولر، اسطوره در آستانه جدایی لیورپول در اوج مشکلات مربوط به کتک زدن کمک مربی تیم در فاصله ۱۵ دقیقه مانده به پایان بازی، گل چهارم لیورپول را به ثمر رساند و در حالی که جام می‌رفت تا به رنگ پرچم لیورپول تزئین شود، یوردی کرایف در دقیقه ۸۹ گل چهارم آلاوس را وارد دروازه وسترولد کرد. آلاوس در ۲ وقت ۱۵ دقیقه‌ای ۹نفره شد و در نهایت گل به خودی «جلی» در فاصله ۳ دقیقه مانده به پایان، گل طلایی لیورپول و سومین قهرمانی این تیم در جام اروپا را در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ رقم زد.

بایرلورکوزن ۳- اسپانیول صفر (۱۹۸۸-۱۹۸۷)

در روزگاری که فینال‌های جام یوفا به صورت رفت و برگشتی انجام می‌‎شد، اسپانیول خوشحال از برتری ۳ بر صفر خانگی بازی رفت تنها به فتح اولین جام اروپایی می‌اندیشید اما تیم آلمانی که کم‌تر از یک دهه از حضورش در سطح اول بوندس‌لیگا می‌‎گذشت در خانه آتش به پا کرد و وقتی چا بوم کئون، ستاره کره‌ای تیم در دقیقه ۸۱ گل سوم را به ثمر رساند، ورزشگاه به آتش کشیده شد. وقت اضافه ثمری نداشت و در نهایت لورکوزن با برتری در ضربات پنالتی، بزرگ‌‎ترین بازگشت تاریخ فینال‌های لیگ‌های اروپایی تا آن زمان را رقم زد و برای اولین و آخرین باز یک جام اروپایی به دست آورد.

پورتو ۳- سلتیک۲ (۲۰۰۳-۲۰۰۲)

پورتو تیم سرشناسی بود؛ برخلاف ژوزه مورینیو، سرمربی‌اش. تیم پرتغالی با ستاره‌هایی مثل درلی و دکو در فینال به مصاف سلتیک پرشور مارتین اونیل رفت. قرار نبود بازی دراماتیک شود اما وقتی درلی در اولین دقیقه وقت‌های تلف شده نیمه اول پورتو را پیش انداخت، بازی روند متفاوتی یافت. لارسن در دقیقه ۴۷ سلتیک را به گل تساوی رساند. پورتو باز هم این بار توسط آلینچیف پیش افتاد و البته سلتیک سر تسلیم شدن نداشت. ۱۸۰ ثانیه بعد از گل دوم پورتو، لارسن باز هم برای سلتیک گل زد و بازی را به وقت اضافی کشاند. در فاصله ۵ دقیقه مانده به ضربات پنالتی، درلی برای اولین بار مدل بازی تیم‌های مورینیو را به رخ کشید و با وجود برتری نسبی رقیب، گل قهرمانی پورتو را به ثمر رساند. این جام بیش از آنکه متعلق به پورتو باشد به مورینیو تعلق داشت؛ آقای خاصی که با این جام به روند ستاره شدنش روی نیمکت سرعت بخشید.

آلکمار ۴ - ایپسویچ ۲(۱۹۸۱-۱۹۸۰)

یکی از بزرگ‌ترین بازگشت‌های نافرجام تاریخ فینال‌های اروپایی در این جدال شکل گرفت. آلکمار شگفتی‌ساز آمده بود شکست ۳ بر صفر بازی رفت را جبران کند؛ کاری تقریبا غیرممکن. حضور رابسون روی نیمکت رقیب، این کار سخت را غیرممکن جلوه می‌داد اما تیم هلندی شجاعت به خرج داد و گل دقیقه ۴ ایپسویچ هم آن‌ها را ناامید نکرد.آلکمار ۲ گل زد و البته رقیب دوباره بازی را به تساوی کشاند. وقتی تول در دقیقه ۴۰، آلکمار را پیروز به رختکن فرستاد در استادیوم کوچک تیم هلندی هیچ‌کس توان نشستن نداشت. آلکمار ۳ گل دیگر می‌خواست.یانکر در دقیقه ۷۳ گل چهارم تیم هلندی را به ثمر رساند اما ۲ گل دیگر زده نشد و آلکمار با وجود پیروزی ۴ بر ۲، جام را در دستان ایپسویچ دید.

اشتوتگارت ۳- ناپولی ۳(۱۹۸۹-۱۹۸۸)

بک طرف میدان ناپولی با مارادونا حضور داشت و در سمت دیگر اشتوتگارت با کلینزمن. ناپولی در تلاش برای تحقق رویای اولین جام اروپایی، بازی رفت در زمین خودش را ۲ بریک برد اما در ورزشگاه قدیمی اشتوتگارت (نکیر) حسابی اذیت شد؛ هرچند با گل دقیقه ۱۹ آلمائو پیش افتاد. اشتوتگارت توسط کلینزمن در دقیقه ۲۷ گل تساوی را به ثمر رساند. در ادامه فررا در دقیقه ۳۹ و کاراکا در دقیقه ۶۲، ظاهرا پرونده اشتوتگارت را بستند. با این حال گل به خودی دی‌ناپولی در دقیقه ۶۷ و پنالتی شامالر در دقیقه ۹۰ مانع شکست تیم آلمانی شد. زمان زیادی برای ثبت ۲ گل دیگر مورد نیاز اشتوتگارت باقی نماند و ناپولی با مارادونا قهرمان جام یوفا شد.