نهال آرزوها را سبز کن

ایران ورزشی: کارلوس کی‌روش این روزها مرد شماره یک اردوگاه ایران در روسیه است. مردی که همه نگاه‌ها به او خیره شده و لنزهای دوربین‌ها لحظه‌ای از او چشم برنمی‌دارند. در فضای پرنشاط تمرینات، کی‌روش سوژه اصلی است و اعتبار، آوازه و رزومه او سبب شده که خواستنی‌ترین مرد کاروان ایران باشد. کی‌روش از لحظه ورود به روسیه زیر برق مداوم فلش دوربین‌ها و هجوم میکروفن‌ها بوده و این سبب شده تا ایران در سرتیتر اخبار مربوط به جام جهانی حضور همیشگی داشته باشد.

سرمربی ایران البته با همان فراستی که از او سراغ داریم در مواجهه با رسانه‌های خارجی جملاتی امیدوارکننده و هیجان انگیز را بر زبان می‌راند. از آن دست جملاتی که ما از شنیدن آن حظ وافری می‌بریم و با آن به عرش می‌رویم. کی‌روش با همان خونسردی که از او سراغ داریم و با لبخندی بر لب همانند همیشه با کلماتی شمرده با صلابت از رویاهای بزرگ صحبت می‌کند و تاکید می‌کند ایران آمده تا در جام جهانی برای خود اعتبار و احترام بخرد. کی‌روش حرف از باخت نمی‌زند و تاکید می‌کند که جام جهانی برای ایران در دو واژه برد و آموختن خلاصه می‌شود و باختی در کار نیست.

کی روش با چیره دستی‌اش در سخنوری، واژه‌ها را کنار هم می‌چیند و ترکیب کلمات با لبخند و خونسردی و البته صلابتی که در چهره و چشم‌هایش هویداست ما را از میان همه دلشوره‌ها به آرامش خلسه آوری پرتاب می‌کند که در دشوارترین گروه جام جهانی کماکان نهال آرزوهایمان سبز باشد. رفتار سرمربی تیم ملی یک پیام آماده باش برای رقبای بزرگ ایران در گروه B است که ما را دست کم نگیرید و منتظر یک تیم جسور و بی‌پروا باشید که می‌تواند هر ماموریت غیرممکنی را ممکن کند. تیمی رازآلود که خواب راحت را از چشمان رقبا می‌گیرد.

در قبال این رفتار شورانگیز و امیدوارکننده از سوی کی روش، رفتار دوگانه او در گفت‌وگو با خبرنگاران ایرانی را می‌بینیم و حیرت زده می‌شویم. آنجا که روی دیگر کی‌روش را می‌بینیم. همان مربی عاصی، آزرده، پرخاشگر و تندخو. مردی که با نبش قبر مشکلات گذشته انگشت اتهام را رو به سوی رسانه‌های ایرانی گرفته و به آنها نهیب می‌زند که پشت او و تیمش را خالی کرده‌اند و از همین رو نباید هیچ انتظاری از تیم ملی داشته باشند. کی‌روش حتی حق نقد و مطالبه را از رسانه‌های ایرانی سلب می‌کند چرا که به تعبیر او در روزهای نیاز کنار او و تیمش نبوده‌اند.

این رفتار دوگانه شرنگ تلخی است در کام تیم ملی که می‌تواند همه اتمسفر شیرین و مثبت حوالی تیم را نابود کند. کاش کی روش برای چند روز هم که شده روی دیگرش را فراموش کند و در مواجهه با رسانه‌های ایرانی همه دلخوری‌ها، گلایه‌ها و مطالبات را موقتا کنار گذاشته تا همه با هم به یک هدف و یک امید فکر کنیم؛ شگفتی در جام جهانی.