ورمزیار: اولین و آخرین دارنده لقب «باتعصب» بودم

روزنامه گل: استقلالی‌ها امیدوار بودند که بعد از جام جهانی ستاره‌‌های تیم‌شان با باشگاه تمدید کنند ولی این اتفاق رخ نداد و هر یک از آنها یا ساز جدایی زدند یا اینکه جدا شدند تا هواداران نگران تیم‌شان باشند. متاسفانه مدت‌هاست که پول جای تعصب را گرفته و هر بازیکنی تا پیشنهاد بهتری می‌بیند به راحتی پیراهن تیمش را عوض می‌کند.

در این راستا گفت و گویی با صادق ورمزیار یکی از باتعصب‌ترین بازیکنان استقلال انجام دادیم که خودش می‌گوید پیشنهاد ۵۰ میلیونی را رد کرد تا با یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان در استقلال بماند.

اوضاع تیم‌های پایه چطور است؟

بد نیست و الان دو هفته است که بازی‌ها شروع شده و نتایج خوبی هم گرفتیم.

چطور در این هوای گرم مسابقات را برگزار می‌کنید؟

مسوول برگزارکننده مسابقات ما نیستیم و هیات فوتبال است که من هم قبول دارم هوا گرم است و می‌شد مسابقات را چند روز دیرتر برگزار کرد.

شما از معدود بازیکنانی بودید که لقب صادق باتعصب را از سوی هواداران گرفتید. چرا الان بازیکنی این لقب را نمی‌گیرد؟

من اولین و آخرین بازیکنی بودم که این لقب را از سوی هواداران گرفتم و باعث شدم در دل هواداران جا بگیرم. سال ۷۱ بود که با تیم ملی از قهرمانی مسابقات آسیایی برگشتیم و رفتیم با تیم ملی فوتسال هم چهارم جهان شدیم تا من از آمریکا با پیشنهاد خوب ۵۰ میلیونی مواجه شوم. همان موقع به من گفتند این پیشنهاد را قبول نکن و بمان تا ستاره دوم را به دست آوریم و من هم از استقلال جدا نشدم تا بتوانیم ستاره دوم را کسب کنیم. من آن زمان به جز آمریکا از تیم‌های سپاهان، بانک تجارت، ذوب‌آهن و پلی‌اکریل اصفهان پیشنهاد خوبی داشتم اما به خاطر مردم از همه این پیشنهادها گذشتم و برای استقلال بازی کردم. خود آقای اولیایی شاهد هستند که می‌توانید از او بپرسید این اتفاق افتاد یا نه!

خود استقلال چقدر داد که بمانی؟

یک میلیون و 200 هزار تومان دادند که سه تا چک بود و آخرین چک هم پول نشد و کلا 800 هزار تومان گیرم آمد.

اگر ۵۰ میلیون تومان پیشنهاد تیم آمریکایی را قبول می‌کردی الان کلی سرمایه داشتی؟

با همان پول می‌شد نصف محله میدان خراسان را خرید. باور کنید با 50 میلیون سال 71 می‌شد کلی ملک خرید و سرمایه جمع کرد.

چند سال استقلال بودی؟

من 17 سال در استقلال بودم. سال 59 عضو نوجوانان بودم و سال 60 تا 61 به جوانان رفتم و تا سال 77 نیز برای بزرگسالان بازی کردم.

چرا الان بازیکنان تعصب آن زمان را ندارند؟ آیا پول باعث شد این اتفاق رخ دهد؟

به هر حال همین تعصب‌هاست که باعث شده بازیکنان قدیمی هنوز هم محبوبیت خودشان را داشته باشند. البته این بدین معنا نیست که بازیکنان فعلی محبوب نیستند و هواداران زیاد آنها را دوست ندارند. این بدین معناست که در گذشته پول هم بود ولی خیلی‌ها عرق باشگاه را به پول ترجیح می‌دادند. الان هم باید به این بازیکنان احترام گذاشت چون زحمت خودشان را می‌کشند و تلاش می‌کنند.

ولی به بازیکنان قدیمی باید بیشتر احترام گذاشت چون خیلی از همین هواداران فعلی بازیکنان قدیمی را درست نمی‌شناسند!

دقیقا درست است و باشگاه هم باید به بازیکنان قدیمی بیشتر توجه کند. باشگاه باید نگاه ویژه‌ای به پیشکسوتان داشته باشد چون خیلی‌ها تیم را به پول ترجیح دادند.

پشیمان که نیستید؟

وقتی به خاطر استقلال این کار را کردم چرا باید پشیمان باشم. من برای استقلال با جان دل بازی کردم و از این بابت راضی هستم.

الان هواداران از جدایی امید ابراهیمی و دیگر بازیکنان نگران هستند. آنها دوست دارند همین نفرات بمانند تا شاید ستاره سوم را بگیرند.

امید ابراهیمی بازیکن بزرگی است که برای استقلال زحمت کشید ولی با رفتن امثال ابراهیمی استقلال متضرر نمی‌‌شود و استقلال همیشه سربلند باقی می‌ماند. در گذشته هم از این اتفاقات رخ داده و خیلی‌ها رفتند و آمدند اما این استقلال است که پابرجا باقی مانده و مطمئن باشید بازیکنان دیگری جای امید را خواهند گرفت. الان فرشید باقری جوان است و می‌تواند جای امید را پر کند. خود روزبه چشمی هم از بازیکنان کلیدی محسوب می‌شود و می‌تواند جای امید را پر کند. شک نکنید ما با همین نفرات هم می‌توانیم ستاره سوم را بگیریم.

الان بازیکنی در پایه‌ها دارید که در آینده به درد بخورد؟

چند بازیکن جوان ما با تیم به ترکیه رفته‌اند که قطعا در آینده می‌توانند جا پای بزرگان بگذارند.

بازی سوپرجام هم مشکل دیگر استقلال است. باید چه کار کرد؟

به نظرم سوپرجام باید در بهترین شرایط برگزار شود چون اگر این اتفاق رخ ندهد بی‌کیفیت خواهد بود. وقتی دربی یا همان سوپرجام کیفیت داشته باشد همه راضی می‌شوند و لذت می‌برند. اینکه بخواهند هر طور شده یک مسابقه را برگزار کنند به درد کسی نمی‌خورد و از جذابیت می‌افتد.