آلیسون در آنفیلد: آن پاشنه آشیل

ورزش سه: آلیسون بیست و پنج ساله با ۶۸ میلیون راهی آنفیلد شده. ۳۳ میلیون بیشتر از مبلغی که منچسترسیتی برای بدست آوردن ادرسون به بنفیکا پرداخته و ۳۷ میلیون پوند گران تر از جوردن پیکفورد که از ساندرلند راهی اورتون شده.

حمیدرضا صدر به انتقال گران قیمت آلیسون دروازه بان برزیلی از رم به لیورپول پرداخته...

مسی دروازه بان ها

با رفتن په په رینا، پاشنه آشیل عمیق شده بود، درون دروازه، همان وسط. رینا سنگربان بزرگی نبود، ولی با لغزش هایش تیم را هم به باد نمی داد. آنها که جایش را گرفتند سهم عمده ای در ناکامی ها را بر عهده گرفتند. سایمون مینیوله در فینال جام اتحادیه ۲۰۱۶ آن گل را به منچسترسیتی هدیه کرد. او بود که در از دست رفتن قهرمانی لیگ ۱۴-۲۰۱۳ نقش بزرگی را بازی کرد. کاریوس بود که رویای قهرمانی در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۸ را با دو لغزش مهلک بر باد داد. در چنان قابی لیورپول سرانجام قدم بلند را برداشت: به چنگ آوردن آلیسون بکر سنگربان تیم ملی برزیل را. همان سنگربانی که او را "مسی دروازه بانان" خوانده اند. در عین حال همان دروازه بانی که - طعنه آمیزانه - دروازه اش شش ماه پیش در لیگ قهرمانان برابر لیورپول هفت بار فرو ریخت: پنج بار در آنفیلد و دو بار در استادیوم المپیک.

با این وصف لیورپول برای سنگربان هفت گله رکورد خرید دروازه بانان تاریخ فوتبال را شکست، بی اعتنا به سقوط برزیل در جام جهانی. آلیسون که در یازده دیدار مقدماتی فقط سه گل دریافت کرده بود در روسیه طی پنج دیدار سه گل خورد، با سه کلین شیت. دروازه داوید دگیا / اسپانیا طی چهار بازی هفت بار فرو ریخت و هوگو لوریس / فرانسه طی هفت دیدار هشت گل دریافت کرد.

بازی با آمار

رم با آلیسون در فصل سپری شده سری آ دومین خط برتر دفاع را به رخ کشید: بیست و هشت گل در سی و هفت بازی به علاوه هفده کلین شیت. آلیسون دو ضربه از پنج ضربه پنالتی را مهار کرد و آمار متوسط مهار توپ 79 درصد توپ های روانه شده را برجای گذاشت که پس از آمار 83 درصدی یان اوبلاک درون دروازه آتلتیکو مادرید و داوید دگیا با 80 درصد درون سنگر فوق العاده بود. او 90 درصد توپ های ارسال شده از نقاط کرنر را دفع یا مهار کرد. رکورد ارسال پاس کامل او 83 درصد بود، مشابه تراشتگن، در حالی که رکورد دگیا 63 درصد بود و اوبلاک 55 درصد، که یعنی او می تواند برای لیورپول که در اکثر بازی ها توپ را در اختیار دارد و خط دفاعی اش بالا بازی می کند نقش توزیع کننده توپ را هم بر عهده گیرد... بله آلیسون قرار است اسلحه شماره یک لیورپول شود.

خریدهای پیاپی

آلیسون بیست و پنج ساله با 68 میلیون راهی آنفیلد شده. 33 میلیون بیشتر از مبلغی که منچسترسیتی برای بدست آوردن ادرسون به بنفیکا پرداخته و 37 میلیون پوند گران تر از جوردن پیکفورد که از ساندرلند راهی اورتون شده. مدیران رم که برای فروش 9/36 میلیونی محمد صلاح به لیورپول مورد انتقاد و حمله قرار گرفته بودند مرز قیمت آلیسون را تا 90 میلیون بالا برده بودند و سرانجام کوتاه آمدند. حالا آلیسون کنار سایر خریدهای تابستانی لیورپول - تا امروز - قرار گرفته، کنار فابیانو 40 میلیونی، کیرا 56 میلیونی، شکیری 13 میلیونی که یعنی کلوپ تا این جا نزدیک 180 میلیون خرید کرده. یعنی مالکان باشگاه از او جام قهرمانی می خواهند، بی تعارف، بی تردید: "یا ببر یا برو".

آنها هنوز تیم کاملی نشده اند، شده اند؟ دل بستن به دژان لاورن در قلب دفاع - برغم درخشش در روسیه - مخاطره آمیز است و فن دایک نیاز به زوج دیگری دارد. ماتیپ در صف همیشه مصدوم ها قرار دارد و گومز و کلاوان کیفیت والایی نشان نداده اند. نوک حمله تیم در صورت مصدومیت یا غیبت فیرمینو لنگ خواهد زد. مهارت استاریج بالا رفته، ولی سرعتش پایین آمده و اینگس و سولانکو در قواره لیگ برتر نیستند. به اینها نیاز تیم به یک مرد میانی پاسور خلاق را هم اضافه کنید.

لیورپول در اولین فصل حضور کامل کلوپ در لیگ چهارم شد، بالاتر از یونایتد و آرسنال. در دومین فصل باز هم در لیگ چهارم شد، بالاتر از آرسنال و چلسی. سرخپوش ها طی کمتر از سه فصل با یورگن به سه فینال شامل نبرد نهایی لیگ قهرمانان پای گذاشتند و دست های شان خالی ماند، ولی آیا لیورپول می تواند فاصله بیست و پنج امتیازی با سیتی را از میان بردارد؟ آیا می تواند بالاتر از یونایتد و تاتنهام قرار بگیرد؟... می دانیم خریدهای بزرگ برای مربی نشسته روی نیمکت معمولا دو لبه تیز داشته، یک لبه برای قربانی کردن حریفان و لبه دیگر برای بریدن سر همان مربی.

نگاه رمی

حیف، خیلی حیف. رم طی پنج سال اخیر این بازیکنان را از دست داده: مارکینیوش، لاملا، بن عطیه، رومانولی، پیانیچ، صلاح، لیاچیچ، تادئی، ناینگولان... و آلیسون.