آنالیز: چرا پرسپولیس گل نمی‌خورد؟

ورزش سه: تیم برانکو با فشار مداومش از ایستگاه های مختلف و بسط آن در تمام نیمه خودی یک یونیت دفاعی مستحکم برپا کرده و یکی از مهمترین خصلت ها برای یک تیم مهاجم یعنی "تمرکز جهت توسعه" را از آنها سلب می کند

در دو هفته ابتدایی به اندازه کافی از سیستم دفاعی پرسپولیس در اجرای پرسینگ از جلو صحبت کردیم. از ۶۸ بار توپگیری آنها در زمین حریفان .البته در نهایت وقتی قرار به تحلیل قدرت سازمان دفاعی یک تیم می شود به رسم ناخودآگاه به سراغ فعالیت های دفاعی تیم مورد نظر در زمین خودی می روند، جایی که مدافعان واقعی وجود دارند.

جایی که رهبران واقعی سیستم دفاعی حضور دارند. بر همین اساس ما هم جستجوی مان از دلیل گل نخوردن تیم برانکو در سه هفته گذشته را با تحلیل آیتم های دفاعی سرخ ها در نیمه زمین خودی مقابل استقلال خوزستان پیگیری می کنیم:

*برای شروع به این آمار توجه کنید. مردان اس خوزستان ۷۳ بار وارد زمین پرسپولیس شده اند. از این تعداد، تنها ۴۲ مرتبه توپ از لایه اول عبور نموده و وارد یک سوم دفاعی سرخ ها شده و در ادامه نیز فقط ۱۴ مرتبه عبور از لایه دوم صورت گرفته و حریف موفق شده وارد محوطه جریمه بشود.

اینجا ما یکی از مهمترین بحث های دفاعی را پیش رو داریم، یعنی بحث قدرت لایه ها. سیستم پرسپولیس هنگام دفاع متمرکز از نوع سیستم های دو لایه است. و حالا آماری که پیش روی ماست نشان از قدرت بالا و متعادل هر دو لایه به تنهایی و نسبت با هم دارد.

*لایه اول که شامل خط میانی و در صورت لزوم خط میانی و خط حمله می باشد توانسته از 73 حمله حریف، 31 عدد را خراب کند. با توجه به عدد 42 در موفقیت حریف، در واقع درصد موفقیت لایه اول دفاعی پرسپولیس در تقابل با حملات حریف نرخ 43 درصد را به ما نشان می دهد و بدون شک این یک نرخ در میانگین بالاتر از فوتبال ایران است.

جذابیت قدرت لایه های دفاعی پرسپولیس به همینجا ختم نمی شود. استقلال خوزستان 42 بار وارد یک سوم هجومی شده اما فقط 14 بار توانسته وارد محوطه جریمه نیز بشود و اینجا نرخ 28 بار خراب کردن حملات برای لایه دوم و نهایی تیم برانکو وجود دارد.

این عدد 28 همانند قطع حملات در یک سوم میانی نیست، این عدد یعنی 28 دفاع موثر. یعنی 28 مرتبه جلوگیری از خلق موقعیت حریف. یعنی فقط 14 بار اجازه دادن به حریف برای نفوذ به باکس. خود پرسپولیس در برابر فولاد 36 نفوذ به باکس و برابر پدیده 24 مرتبه را ثبت کرده است و خوب اینجا تفاوت دلیل گل زدن و گل نخوردن و البته نتیجه گرفتن مشخص می شود.

*چیزی جز یک سازمان دفاعی که هم به عرض توجه دارد و هم به طول دلیل این آمار عالی نیست. در عین حال که گپ های طولی به شدت بین دو لایه در تمام ایستگاه ها متراکم هستند، همچنین به محض ورود توپ و حمله حریف به زمین سرخ ها، بازی پرفشار پرسپولیس روی توپ و گرفتن اعتماد به نفس و قدرت تصمیم گیری تیم مهاجم در دستور کار قرار می گیرد.

در واقع یکپارچگی رمز موفقیت آنها می باشد. استقلال خوزستان در این مسابقه فقط ۳ مرتبه توانست بیشتر از ۲ پاس طولی در یک سانس حمله در زمین پرسپولیس بدهد. یک آمار بد و بدتر و تا حدودی فاجعه آمار بعدی است. تعداد دفعاتی که آنها توانستند در یک سوم دفاعی پرسپولیس بیشتر از ۳پاس بدهند؟ صفر .

این آمار برای تیم برانکو ضامن قدرت و امنیت است . تیمی که با فشار مداومش از ایستگاه های مختلف و بسط آن در تمام نیمه خودی یک یونیت دفاعی مستحکم برپا کرده و یکی از مهمترین خصلت ها برای یک تیم مهاجم یعنی "تمرکز جهت توسعه" را از آنها سلب می کند.

*اما اگر در تکمیل این قدرت مربع دفاعی تیم، قدرت فردی بازیکنان با ضعف همراه باشد سیستم دفاعی به مشکل می خورد. مسئله ای که آمار نشان می دهد برای تیم برانکو چفت و بست تاکتیک های دفاع تیمی و تکنیک های دفاع فردی به خوبی صورت گرفته و مشکلی بابت آن دیده نمی شود.

پرسپولیس در مقابل استقلال خوزستان در نیمه خودی زمین ۵۵ مرتبه در وضعیت دوئل یک برابر یک دفاعی قرار گرفت که ۳۵ مرتبه دوئل را با موفقیت پشت سر گذاشت و در ۲۰ مورد نیز مدافعان مغلوب شدند. نرخ پانزده برد بیشتر به خوبی از یک سروگردن بالاتر بودن قدرت فردی پرسپولیسی ها در دفاع کردن نسبت به حریف حکایت دارد . گزاره ساده است : تیم برانکو فاصله کیفی ایجاد کرده است.

*اینکه قدرت دفاع تیمی با قدرت تیم در دوئل های فردی تکمیل می شود تا حدود هشتاد درصد خیال هواداران و کادرفنی را از گل نخوردن راحت می کنداما هنوز اما و اگرهایی وجود دارد. وقتی شما حریف را روی زمین کلافه می کنید باعث نمی شود که دست از بازی بکشند بلکه به سراغ ایده های تهاجمی دیگر می روند.

یکی از دم دست ترین و البته گاهی موثرترین این ایده ها ارسال توپ های بلند است. استقلال خوزستان در مجموع ضربات کرنر، سانتر از جناحین و پاس بلند از زمین خودی، ۲۵ پاس بلند صادر کرد که پرسپولیس ۱۷ بار توانست ضربات سر اول را بزند و فقط ۸ بار موفق به این کار نشد که همگی خارج از محوطه جریمه اتفاق افتاد. در واقع سرخ ها نرخ صددرصدی زدن ضربات سر اول را درون باکس خودی ثبت کردند.

*در نهایت و پس از همه آمارها این پرسپولیس است که موفقیت صددرصدی را در گل نخوردن ثبت نموده و مطمئنا نمی توان انتظار داشت که جرقه های تهاجمی ضعیفی مثل استقلال خوزستان این پل را خراب کند.برای حمله و گل چیزی بیشتر، شاید یک انفجار مهیب لازم است !

مجتبی مرشدنژاد