جنجال‌های داوری لیگ برتر؛ جای خالی VAR

ورزش سه: با وجود عدم استفاده از کمک‌داور ویدیویی، کمک‌داور مسابقه باید تشخیص می‌داد که مانه در آفساید قرار دارد. آن صحنه حتی میلی‌متری و مشکوک هم نبود و قرار داشتن مانه در آفساید به روشنی قابل دیدن بود.

باید خدا را شکر کرد که بازی در نهایت با نتیجه‌ی ۴-۰ به پایان رسید و آن گل تاثیری در نتیجه‌ی بازی نداشت. تصمیم ساده‌ای که انتظار می‌رود کمک‌داوری در سطح لیگ برتر انگلیس بتواند براحتی از پس تشخیص درست آن برآید.

ولی کمک‌داور هم انسان است و انسانها گاهی یک صحنه‌ی مشابه را به صورتی متفاوت می‌بینند یا ممکن است در لحظاتی تمرکزشان را از دست بدهند. بله، این کار دشواری است ولی همه در جام جهانی روسیه دیدیم که چطور می‌توان گرفتن این تصمیم‌ها را برای کمک‌داورها آسان‌تر کرد.

بر اساس سیستمی که در روسیه به کار گرفته شده بود، هر گاه کمک‌داوری در مورد آفساید به شک می‌افتاد پرچم خود را پایین نگه می‌داشت چرا که خیالش راحت بود که صحنه را می‌توان دوباره بررسی و بازبینی کرد. این سیستم باعث شد تصمیم‌های مربوط به آفساید دقت فوق‌العاده‌ای پیدا کنند. سیستمی که با استفاده از آن، گل مانه براحتی مردود اعلام می‌شد.

باشگاه‌های لیگ برتر با رای دادن به اینکه آزمایش VAR تا یک سال دیگر ادامه داشته باشد و سیستم کمک‌داور ویدویی از فصل جاری در این لیگ اجرایی نشود، نه تنها به فوتبال خدمت نکرده بلکه در واقع در حال خیانت به این ورزش محبوب هستند.

در همان اولین هفته‌ی فصل جدید لیگ برتر جزیره، چندین مورد اتفاق افتاد که VAR می‌توانست برای تشخیص درست آنها به داوران کمک کند.

این واقعیت را در بازی آرسنال و منچسترسیتی به عینه دیدیم. زمانی که بنجامین مندی در محوطه‌ی جریمه، گردن ژوردان مصطفی را گرفت و کشید. یک پنالتی واضح که گرفته نشد.

این ممکن است باعث شود بازیکنان تیم‌ها در محوطه‌ی جریمه جانب احتیاط را رعایت نکرده و از گرفتن، کشیدن و هل دادن بازیکنان حریف ابایی نداشته باشند. دلیل بالا بودن تعداد پنالتی‌ها در جام جهانی روسیه این بود که VAR حوادثی از این دست را در معرض دید داوران قرار می‌داد.

ناراحت‌کننده‌تر اینکه در همین هفته‌ی اول لیگ برتر شاهد بودیم که تکنولوژی چقدر راحت می‌تواند به فوتبال کمک کند. در گل تاتنهام به نیوکاسل که توسط یان فرتونگن به ثمر رسید، توپ تنها با اختلاف ۹ میلی‌متر از خط دروازه عبور کرد، گلی که اگر فناوری خط دروازه وجود نداشت امکان نداشت توسط داور تایید شود.

ما سالها منتظر استفاده از فناوری خط دروازه بودیم ولی این روزها کسی به یاد نمی‌آورد که در آن سالها چقدر با استفاده از این تکنولوژی مفید مخالفت می‌شد.

یکی دیگر از مشکلات حاد هفته‌ی اول لیگ برتر این بود که داوران طبق معمول از اعمال مجازات کافی برای بازیکنانی که دست به شبیه‌سازی می‌زدند خودداری می‌کردند. در بازی برایتون و واتفورد، آنتونی ناکرت خود را درون محوطه‌ی جریمه بدون دلیل روی زمین انداخت و داور بازی به درستی پنالتی اعلام نکرد.

ولی سوال این است که چرا داور، بازی را متوقف نکرد و به او کارت زرد نشان نداد ؟ وقتی بازیکنی به دلیل شبیه‌سازی، مجازات نمی‌شود مسلماً در آینده عامل بازدارنده‌ای باقی نمی‌ماند که مانع از شبیه‌سازی توسط دیگر فوتبالیست‌ها شود.

فصل گذشته از طرف فدراسیون فوتبال انگلیس کمیته‌ای تعیین شد تا در پایان هر هفته جلسه برگزار کرده و موارد شبیه‌سازی را شناسایی کند. با وجود تبلیغ‌های زیادی که برای این کمیته شد، کمیته پارسال نتوانست آنطور که باید و شاید بازیکنان خاطی را تنبیه کند تا برای دیگران درس عبرت شود.

وقتی بازیکنی برای گرفتن پنالتی خود را در محوطه‌ی جریمه به زمین می‌اندازد داوران از نشان دادن کارت زرد خودداری می‌کنند. مشکلی که در جام جهانی هم شاهد بودیم. تنها راه مقابله با این اقدام استفاده از مجازاتهای بعدی برای بازیکنان بوده و لیگ برتر باید در این مورد قاطعانه‌تر عمل کند.

هر زمان که بازیکنی شبیه‌سازی می‌کند و قسر در می‌رود، کار برای فوتبال پایه دشوارتر می‌شود چرا که فوتبالیست‌های جوان و نوجوان دائماً به فکر تقلید از ستاره‌های بزرگ و الگوهایشان در لیگ‌هایی مثل لیگ برتر هستند.