تفاوت خط حمله پرسپولیس با و بدونِ منشا

وب‌سایت نود: برانکو اعتقاد چندانی به تعویض ندارد. شاید عده‌ای دلیل این تفکر را محرومیت پرسپولیس از نقل و انتقالات و دست خالی برانکو روی نیمکت بدانند اما این خصوصیتی است که برانکو همیشه و حتی در زمان حضور در تیم ملی آن را داشته است. او پیش از این هم بارها ثابت کرده که به ترکیب ثابتش اعتقاد عجیبی دارد و اگر مجبور نشود دست به آنها نمی‌زند.

در این فصل پرسپولیس فقط یازده بازیکن اصلی‌اش را در اختیار دارد و تنها بازیکن تهاجمی که امکان تعویض او وجود دارد منشاست. با این حال برانکو نشان داده که علاقه‌ای به استفاده از همین یک گزینه موجود را هم ندارد.

گادوین منشا در دو هفته ابتدایی که پرسپولیس از حریف جلو بود در دقایق ۶۸ و ۱۴ به میدان آمد. در سه هفته بعدی که پرسپولیس به گل زدن و بردن احتیاج داشت او از دقایق ۶۲، ۶۹ و ۸۹ به زمین رفت. روندی که نشان می‌دهد احتمالا منشا در زمان حضورش در میدان نتوانسته انتظارات را برآورده کند. اما آمار پرسپولیس در این ۵هفته اتفاق دیگری را نشان می‌دهد.

پرسپولیس در دقایقی که بدون منشا بازی کرده است یعنی در ۳۰۲ دقیقه، ۳۲ شوت به سمت دروازه حریفان انجام داده است که میانگین آن هر ۹،۵ دقیقه یک شوت است. این آمار با حضور منشا در زمین تغییر محسوسی داشته است و در ۱۴۸ دقیقه حضور این بازیکن، پرسپولیس ۲۷ شوت به سمت دروازه حریف داشته است که میانگین آن هر ۵،۵ دقیقه یک شوت است.

پرسپولیس در فصل گذشته شوت‌زن‌ترین تیم لیگ بود و بر اساس آمار متریکا، در هر بازی میانگین تقریبا ۶ دقیقه یک شوت به سمت دروازه حریف داشت. یعنی با حضور منشا، آن‌ها از فصل پیش هم بیشتر شوت می‌زنند.

آمار هر ۹،۵ دقیقه یک شوت بدون منشا، ضعیف‌تر از آمار شوت‌های استقلال خوزستان در فصل گذشته است. تیمی که ناپلئونی در لیگ برتر ماندنی شد و آمار بسیار بدی به جای گذاشت.

با وجود این آمار اما برانکو ترجیح می‌دهد که به منشا بازی ندهد و دریک بازی مثل بازی مقابل صنعت نفت آبادان که به گل‌زدن نیاز دارد منشا را در دقیقه ۸۹ به میدان بیاورد. تا زمانی که پروفسور به منشا اعتماد نکند، در برای او روی همین پاشنه می‌چرخد.