هوادارانی که هم وقت‌شان هدر رفت هم اموال‌شان

فرهیختگان: دربی ۸۸ اگرچه با تساوی به پایان رسید اما بازنده اصلی در این میان پرسپولیس بود. البته این دیدار از لحاظ فنی به قدری ضعیف و بی‌کیفیت برگزار شد که صحبت کردن درباره مسائل فنی می‌تواند امری عبث و بیهوده باشد و تنها باید به برخی حواشی و مسائل مرتبط با این دربی کسل‌کننده و خواب‌آور پرداخت.

از توهم توطئه تا تحلیل‌های واقعی

فضای مجازی و حتی فضای حقیقی پر است از فرضیه‌های گوناگون درباره دربی ۸۸؛ از تحلیل‌های واقعی تا توهم توطئه برای تبانی! دوستی می‌گفت: «به نظرم بازی پنجشنبه شب و تساوی به دست آمده از تمام مساوی‌های سریالی چند سال پیش مشکوک‌تر است و درواقع برای اولین‌بار من به نتیجه دربی مشکوک هستم و متعجب از اینکه چطور کسی به آن صورت مظنون به نتیجه بازی نیست!

در شرایط ملتهب و نابسامانی بی‌سابقه اقتصادی کشور هیچ بعید نمی‌دانم این بازی بی‌روح و بی‌حادثه از قبل دیکته شده باشد تا نکند هواداران تیم مغلوب به سیم آخر بزنند.» دوست دیگری در پاسخ به او گفت: «درباره این بازی مثل همه دیدارهای دیگر امکان ندارد دو تیم نخواهند گل بزنند یا توصیه‌های این شکلی را بتوان قطعا عملی کرد. اگر اسماعیلی به جای اینکه خودش بزند، پاس می‌داد دروازه خالی پرسپولیس باز می‌شد.

یا آن ضربه سر کامیابی‌نیا که می‌توانست یک گل باشد. در بازی گل کوچک هم نمی‌شود تبانی کرد چه برسد در این بازی مهم.» تحلیل‌های درست و واقعی هم وجود داشت. آنجایی که کارشناسان از لزوم تعویق این دیدار به‌خاطر شرایط حساس پرسپولیس در آسیا صحبت می‌کردند و به همین دلیل نیز روش بازی این تیم را پنج روز مانده به بازی حساس با السد طبیعی می‌دانستند.

عده‌ای نیز به درستی اعتقاد داشتند استقلال می‌توانست از این فرصت به بهترین شکل استفاده کرده و به یک پرسپولیس خسته و محتاط ضربه اساسی وارد کند اما شفری که روزبه‌روز ترسوتر می‌شود هم مرد این صحبت‌ها نبود تا حاصل آن بشود یک دربی سرد و بی‌روح دیگر.

دربی چطور بود؟

سرد، بی‌روح و خسته کننده. این دربی هم مثل خیلی از دربی‌هایی که به یاد داریم هیچ حرفی برای گفتن نداشت و فقط الکی گنده و حساس شده بود؛ نه فرصتی که هوادار را نیم‌خیز کند و نه حسرتی برای از دست دادن موقعیت گلزنی. این دربی هیچ نداشت جز۶۰‌ ،۷۰ هزار هواداری که در گرانی سرسام‌آور آمده بودند فوتبال ببینند و ندیدند.

برای استقلالی که با دروازه‌ها قهر کرده، بهترین فرصت برای به زمین زدن پرسپولیس خسته‌ای که چشم به بازی با السد داشت، همین دربی بود اما استقلال نه هافبک بازی‌ساز داشت و نه مرد گلزن و از سوی دیگر بهترین فرصت بود برای پرسپولیس تا دخل یک استقلال کم‌عیار و ناهماهنگ را بیاورد اما آنها هم سودی از این مقال نبردند تا یک دربی کسل‌ کننده دیگر در تاریخ فوتبال ایران به ثبت برسد.

درواقع بی‌خاصیت‌ترین و کسل‌ کننده‌ترین دربی را که ممکن بود برگزار شود شاهد بودیم. هر دو تیم عملکرد ضعیفی در زمین داشتند و همین باعث شد تماشاگران هم از این دیدار لذت نبرند. استقلال در این بازی هیچ تاکتیک خاصی نداشت و بیشتر برای نباختن به زمین آمده بود و پرسپولیس هم آمده بود تا بدون تلفات به السد برسد. استقلال به هدفش رسید اما پرسپولیس، ماهینی را از دست داد.

لاف‌های بی‌پایان

یک فلش‌بک به روز قبل از بازی بزنیم. کنفرانس خبری شفر و برانکو و لاف‌های این عزیزان. شفر: «ما از لیگ قهرمانان آسیا خارج شده‌ایم و حالا باید شجاعانه بازی کنیم. می‌دانم که فردا ۵۰ هزار تماشاگر برای حمایت از استقلال به ورزشگاه می‌آیند و ما می‌خواهیم با حمایت آنها مسابقه را ببریم.»

و برانکو: «من دوست ندارم ببازم و همیشه دوست دارم برنده باشم. البته باخت هم جزئی از فوتبال است اما تا وقتی که من هستم پرسپولیس برای برد بازی می‌کند و حالا فرق نمی‌کند که حریف ما استقلال باشد یا الدحیل یا السد.» اما اتفاقی که در زمین رخ داد درست نقطه مقابل نظرات و خواسته‌های این دو مربی بود تا مشخص شود می‌توان برای دلخوشی هوادار خیلی راحت حرف زد اما در عمل...

سیاه‌ترین نکته دربی 88

بعد از بازی خبری منتشر شد مبنی‌بر اینکه چند سارق مسلح به سلاح سرد در بیرون از ورزشگاه با زورگیری از تماشاگران، گوشی‌های آنها را مورد دستبرد قرار داده‌اند. به‌واقع زشت‌ترین و سیاه‌ترین نکته برگزاری این دربی همین دزدی تیمی و انسجام یافته بود تا تماشاگرانی که بعد از صرف هزینه برای تماشای دربی یک روز کامل‌شان به امید تجربه یک دربی زیبا و هیجان‌انگیز از دست رفت، اموال خود را هم از دست بدهند و روز بدشان کامل شود. اینکه چرا بیرون از ورزشگاه نیز خبری از تامین امنیت تماشاگران نبوده، بماند!