دیبالا: مسی و رونالدو شدن کار سختی است

خبرورزشی: پائولو دیبالا ستاره آرژانتینی یوونتوس که با آمدن کریس رونالدو تحول دیگری در سبک بازی اش به وجود آمده به تازگی با «سوفوت» صحبت کرده و درباره مسائل مختلفی از رونالدو گرفته تا زدن ضربات ایستگاهی و مقایسه شدن با مسی صحبت کرده است. بخشی از صحبت‌های او را در زیر می‌خوانید.

* یکی از موارد درباره تو که تبدیل به یکی از شاخصه‌های بازی‌ات شده، نوع شوتزنی‌ات و اطمینان به اینکه آن ضربه تبدیل به گل می‌شود است. روی این شاخصه کار کرده‌ای؟

فکر می‌کنم در محوطه جریمه رقیب باید زمان بیشتری قبل از زدن ضربه آخر به خودمان بدهیم؛ به ویژه اینکه مدام به خودت می‌گویی در محوطه جریمه زمان کافی برای تصمیم‌گیری وجود ندارد و تعداد بازیکنان رقیب زیاد است. اتفاقاً برداشتی کاملاً اشتباه است، چون دقیقاً در همین محوطه جریمه است که تو باید برای خودت و قبل از زدن ضربه زمان بخری تا بتوانی بهترین تصمیم را بگیری.

دلیل این حرفی که می‌زنم این است که مدافعان غالباً از ترس پنالتی سعی می‌کنند تا جای ممکن زیاد نزدیک پایت بازی نکنند. دروازه‌بان هم بیشتر منتظر حرکت از تو می‌ماند تا بعد واکنش نشان دهد. تصور می‌کنم مهمترین موضوع در این موارد داشتن تمرکز است. در تمرینات آدم معمولاً تک‌به‌تک با دروازه‌بان کار می‌کند و آنجا به خودش می‌گوید «ساده است، توپ را گل می‌کنم».

واقعیت این است که بی‌نهایت باید خونسرد و متمرکز باشید، چون باید بلد باشید از هر توپی که به شما می‌رسد چطور استفاده کنید. در یک مسابقه حالا به غیر از یکسری از تیم‌های خاص، خیلی کم پیش می‌آید که تو ۴ یا ۵ بار در محوطه تیم رقیب صاحب توپ شوی. دقیقاً به خاطر همین فرصت‌های محدود است که می‌گویم باید بلد بود از این موقعیت‌ها استفاده کرد.

* برای داشتن تمرکز چه، نیاز به تمرینات خاص است؟ آلگری می‌گوید برای محقق شدن این موضوع نیاز به تمرین خیلی زیادی است.

در تمرینات بله؛ معمولاً یک نفر هست که توپ را برایت سانتر می‌کند و تو باید در حالت تک‌به‌تک با دروازه‌بان آن را تبدیل به گل کنی. در این‌جور صحنه‌ها به خودت می‌گویی: «من خودم تنها هستم و کار ساده‌ای است». در این‌جور تمرینات تو باید اینقدر کار کنی تا به معنای واقعی برایت ساده شود. باید بتوانی توپ ارسالی را در سریع‌ترین حالت ممکن تبدیل به گل کنی، چون در محوطه جریمه دیگر ۱۰ ثانیه و یا حتی ۵ ثانیه هم نباید منتظر بمانی. باید دقیقاً جوری رفتار کنی که انگار در مسابقه هستی.

* یعنی این خاصیت تمام‌کنندگی، ذاتی نیست؟

نه، هرچند که فکر می‌کنم بعضی‌ها با این خصلت به دنیا می‌آیند و شبیه یک استعداد این موضوع را درون خودشان دارند ولی با داشتن این استعداد هم باز باید تلاش و تمرین کنی. می‌توانی مستعد باشی ولی باید آگاه باشی و تمرین کنی تا این استعداد را پرورش دهی.

* وقتی در محوطه جریمه رقیب هستی چه چیزی در سرت می‌گذرد؟ چه چیز‌هایی را زیر نظر می‌گیری؟

همیشه سعی می‌کنم فکر کنم من بهترین و قوی‌ترین هستم. به خودم می‌گویم آنقدر خوب هستم و تمرکز دارم که این توپ را تبدیل به گل می‌کنم. اگر اعتماد به نفس داشته باشم، از خودم مطمئنم و موفق هم می‌شوم.

* ولی بالاخره باید ببینی که بازیکنان رقیب کجا هستند و شرایط‌شان چطوری است، نه؟

بله، می‌توانی آن‌ها را هم ببینی. البته قبل از اینکه توپ به تو برسد می‌توانی ببینی که آن‌ها چطور جاگیری کرده‌اند. بیشتر وقت‌ها فقط با یک چرخش ساده چشم می‌توانی بازیکنان رقیب را ببینی. از دست هم برای اینکه بتوانی بازیکن رقیب از چه طرفی به سمتت می‌آید می‌توانی استفاده کنی ولی باید این کار را خیلی سریع انجام بدهی، چون زمانی نداری. البته این موارد را در تمرین و مسابقه آنقدر تکرار می‌کنی که بالاخره یاد می‌گیری.

* در یوونتوس امسال فکر می‌کنی در مقایسه با سال گذشته وظیفه رهبری‌ات بیشتر شده؟

بله و سعی می‌کنم از جنبه مثبت این داستان استفاده کنم و به عنوان یک رهبر چه در زمین و چه خارج از زمین رفتار مناسبی داشته باشم. البته ضمن احترام به قدیمی‌تر‌ها مثل کیلینی، بارتزالی یا بونوچی که دوباره به تیم برگشته است، ولی خب، از آنجا که ۴ سالی می‌شود در این تیم بازی می‌کنم خودم را یکی از اعضای مهم تیم حس می‌کنم.

* چرا با وجود اینکه آمار بهتری در مقایسه با کریس رونالدو داری، ضربات ایستگاهی را نمی‌زنی؟

(می‌خندد) این تصمیمی بوده که از ابتدای فصل گرفته شده است. وقتی کاشته نزدیک به دروازه باشد من یا پیانیچ می‌زنیم. اگر فاصله داشته باشد، می‌دانیم که کریستیانو راحت‌تر می‌زند، پس کاشته را برای او می‌گذاریم. خب از آنجایی که کاشته نزدیک دروازه خیلی کم رخ می‌دهد، من فرصت زیادی برای زدن ضربات ایستگاهی در مسابقه به دست نمی‌آورم.

* آدم از بازی کردن کنار کریستیانو رونالدو چه چیزی یاد می‌گیرد؟

فکر می‌کنم مهمترین چیزی که او در طول همه این سال‌ها، نه فقط از زمانی که پیش ما آمده، نشان داده حرفه‌ای‌گری اش است. خب، مورد دیگری که همیشه به آن اشاره می‌کنم میل زیاد او برای رسیدن به پیروزی است؛ این همان موردی است که او را تبدیل به فردی بسیار قوی کرده است. او به همه ما نشان داده که باید با این وضعیت روحی کار و تمرین کنیم.

* اهداف تو برای امسال چیست؟

همیشه گفته‌ام اهداف شخصی‌ام در بین اهداف تیمی اهمیت پیدا می‌کنند. برای من ادامه دادن در مسیر موفقیت‌آمیز لیگ قهرمانان اروپا مهم است. خب از طرفی می‌خواهم شمار گل‌هایم در رقابت‌های سری A را هم بیشتر کنم. حالا که امسال هدف اصلی یوونتوس لیگ قهرمانان اروپاست فکر می‌کنم می‌توانم به هر دو خواسته‌ام برسم. شخصاً اگر زیاد گلزنی کنم خیلی حس فوق العاده‌ای دارد، چون نشان می‌دهد در راه رسیدن به موفقیت نقش پررنگی داشته‌ام.

* تو هم بعد از فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۷ که ۴ بر یک شکست خوردید مورد انتقاد قرار گرفتی. چطور آن انتقادات را هضم کردی؟ بعد از بازی با مادرید چه چیزی را تغییر دادی؟

واقعیت این است که آن شکست خیلی ناراحت‌مان کرد، چون مطمئن بودیم که می‌بریم، قانع شده بودیم پتانسیلش را داریم ولی خب، دیگر مال گذشته است. سعی کردم از آن زمان تمرین و تلاش بیشتری کنم و شرایط هم برای ما بعد از آن فینال خوب پیش رفته است. امسال فکر می‌کنیم همه ما آگاه شده‌ایم که می‌توانیم مأموریت‌مان در لیگ قهرمانان را کامل کنیم.

* کمی هم درباره آرژانتین صحبت کنیم. تو الان در تیم ملی تحت فشاری، چون کم و بیش تو را جانشین مسی می‌دانند. دلیلش هم این است که هر دو تقریباً در یک پست بازی می‌کنید. این فشار الان هم برای تو وجود دارد؟

غالباً این فشار‌ها از طرف خبرنگاران یا مردمی به وجود می‌آید که یکی را جانشین دیگری معرفی می‌کنند. خب همین موضوع هم رفته رفته کمی انگار رنگ واقعیت به خودش می‌گیرد. بعضی از این فشار‌ها به همین سادگی شکل می‌گیرد ولی من خودم به این موضوع این‌طور نگاه نمی‌کنم. همیشه سعی کرده‌ام خودم باشم، دیبالا. مسی به همراه کریستیانو بازیکنانی هستند که از بقیه یک سر و گردن بالاتر هستند. آن‌ها از دنیای دیگری هستند؛ پس مسی و رونالدو شدن کار سختی است.

* ولی در آرژانتین مقایسه همیشه وجود داشته است. از اورتگا و آیمار به عنوان مارادونای جدید نام می‌بردند و به همین شیوه از تو به عنوان مسی جدید یاد می‌کنند. هرکاری هم کنی همیشه به تو چنین چیزی می‌گویند.

بله، اینکه مشخص است. خودم هم می‌دانم حتی شاید وقتی فوتبالم را هم کنار بگذارم باز چنین چیز‌هایی بگویند. فکر می‌کنم وقتی مسی تصمیم بگیرد فوتبال را کنار بگذارد همه خواهند فهمید که مسی بی‌همتاست همان‌طور که مارادونا بود؛ البته همان‌طور که آیمار، ریکلمه، دی‌ماریا و ایگواین هستند. هر بازیکنی باید با کار و مسیری که طی کرده مقایسه کرده شود نه با بازیکنانی که دیگر بازی نمی‌کنند.