ریبری‌: برنده واقعی توپ طلای ۲۰۱۳ من بودم

خبر ورزشی: فرانک ریبری، ستاره فرانسوی بایرن‌مونیخ بعد از سال‌ها کدورت با رسانه‌های فرانسوی، روز جمعه گفت‌وگوی بسیار مفصلی با روزنامه اکیپ انجام داد. فرانک ریبری در این گفتگو از حضورش در بایرن، زندگی شخصی اش، حضور در تیم ملی فرانسه و لیگ قهرمانان اروپا صحبت کرد. فرانک که دوازدهمین سال حضورش در بایرن‌مونیخ را تجربه می‌کند از تمدید قرارداد احتمالی اش با این باشگاه هم حرف زد. بخشی از این گفتگو را در زیر می‌خوانید.

* دوازدهمین فصل حضورت در بایرن مونیخ را سپری می‌کنی. فکرش را می‌کردی این‌قدر طولانی‌مدت در این باشگاه بمانی؟

خیلی زود فهمیدم بایرن باشگاه خودم است. حس کردم در این باشگاه همه چیز برای من و برای اینکه به عناوین قهرمانی برسم مهیاست. همه چیز در همان دو، سه ماه اول ردیف شد. من ۳۶ سالم شده و تقریباً یک‌سوم عمرم را در مونیخ سپری کرده‌ام. یعنی بیش از دو سوم عمر فوتبالی‌ام را در این شهر بوده‌ام. این موضوع خیلی ارزشمند است.

* الان چنین حسی را داری که از همان سال ۲۰۰۷ که به این باشگاه ترانسفر شده‌ای، تاریخ باشگاه را تحت تأثیر گذاشته‌ای؟

من خیلی ساده به این باشگاه پیوستم. تاریخ خودم را با قدرتی که بایرن داشت نوشتم. حالا باید این مورد را هم در نظر گرفت که اگر در این فصل بتوانیم قهرمان بوندس‌لیگا شویم من تنها بازیکن تاریخ بایرن می‌شوم که ۹ بار با این تیم قهرمان لیگ شده‌ام. به عنوان یک بازیکن خارجی، همین حالا رکورد‌های زیادی را دارم.

رکورد‌هایی که البته تعدادشان زیاد است! از این موارد گذشته هر سال من بازی هم کرده‌ام؛ همین تداوم در بازی کردن و بردن جام‌هاست که دوران حرفه‌ای یک بازیکن را می‌سازد. بین من و بایرن مونیخ داستان عاشقانه واقعی در جریان است. بایرن و ریبری یک زوج هستند. در فوتبال بیزینسی، خیلی کم چنین وفاداری‌ای را می‌توانید شاهد باشید. این موضوع مایه افتخار من است.
* قرارداد تو با بایرن ماه ژوئن به اتمام می‌رسد. فکر می‌کنی این قرارداد دوباره تمدید شود؟

هرگز با بایرن تقلبی نداشته‌ام. باید ببینیم در هفته‌های پیش رو شرایط چطور پیش می‌رود. اگر بتوانم به همکاری‌ام با این باشگاه ادامه بدهم مثل همیشه هرچه در توان دارم را برای تیم می‌گذارم.

* اینکه می‌گویی «هرچه در توان دارم» معنی اش چیست؟

یعنی اینکه هنوز حس می‌کنم توانایی بازی کردن ۳۵ مسابقه در فصل را دارم. می‌توانم هنوز در مسابقات بزرگ بازی کنم. وقتی در زمین هستم هر مشکلی که دارم را پشت سر می‌گذارم. همه چیز را فراموش می‌کنم. من هنوز به این آدرنالین احتیاج دارم. می‌دانم که توانایی‌هایی دارم که هنوز در این تیم بتوانم بمانم و بازی کنم ولی حتی اگر با باشگاه به توافق نرسم مثل یک آقا از بایرن می‌روم!

* گفته‌ای در بایرن به غیر از بازی کردن دلمشغولی‌های دیگری هم داری. لذت‌بخش‌ترین آن‌ها کدام است؟

کنار جوانان بودن. آن‌ها را دوست دارم، آن‌ها هم من را دوست دارم. من از ارتباط با این کوچولو‌ها لذت می‌برم. حس صداقت و احترام مثال‌زدنی دارند. می‌خواهم آن‌ها موفق شوند. همین حالا به خیلی از جوانان باشگاه کمک کرده‌ام، مثل داوید آلابا. از زمانی که ۱۵، ۱۶ ساله بوده او را زیر بال و پرم گرفته‌ام. هر روز برای تمرین کردن می‌رفتم دنبالش. او را برای غذا خوردن همراهی می‌کردم.

در زندگی روزمره اش هر روز به او کمک کردم. همیشه توصیه‌هایی برایش داشته‌ام. وقتی می‌دید من ساعت زیبا یا اتومبیل زیبایی دارم، از آن‌ها می‌خواست ولی به او می‌گفتم اگر از این چیز‌ها می‌خواهی باید هر روز سخت تمرین و تلاش کنی تا به آن‌ها برسی. اگر چه او امکانات خوبی داشت ولی باز هم باید برای رسیدن به این موارد می‌جنگید. برای ثروتمند شدن باید خیلی تلاش کرد.

من همه چیز را با عرق ریختن به دست آوردم، هرگز چیزی از کسی نگرفتم. هر چیزی که دارم را برایش تلاش کردم. اگر آدم در تمرین و تلاش جدی نباشد نمی‌تواند ۱۲ سال در ترکیب بایرن مونیخ بازی کند. به همین خاطر است که دوست ندارم مردم درباره فرانک ریبری وقتی خوب او را نمی‌شناسند نظریه‌پردازی کنند.

* ولی وقتی به دبی می‌روی و گوشت با لایه‌ای طلایی سفارش می‌دهی...

در زندگی خصوصی‌ام هرکاری دوست داشته باشم انجام می‌دهم. من را فقط باید به‌خاطر فوتبال قضاوت کنند! به محض اینکه فرصتی به دست می‌آورند سعی می‌کنند داستانی برای من سرهم کنند. بعضی از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به چیزی غیر از این موارد حاشیه‌ای فکر نمی‌کنند. آن‌ها اصلاً ارجاعی به حضور طولانی مدت من در دنیای فوتبال و عملکرد فوتبالی‌ام نمی‌دهند.

این چیز‌ها برایشان جالب نیست ولی گیر می‌دهند به غذایی که من می‌خورم. مردم چیز‌هایی که من می‌خورم را مسخره می‌کنند! همین دبی که می‌گویید من مهمان رئیس آنجا بودم. خیلی از بازیکنان دنیا به آنجا می‌روند و غذا می‌خورند و این در مورد من هم صدق می‌کند.

درباره دیگران حرفی زده نمی‌شود... ولی برای من ویدئو را دست به دست می‌چرخانند. همه فقط درباره استیک ریبری صحبت می‌کنند! بعضی‌ها برای کدر کردن چهره من شیطنت می‌کنند. شک دارم که این دسته از آدم‌ها بتوانند در کار خبرنگاری و گزارشگری کار بزرگی انجام بدهند...

* سال ۲۰۱۳، سال بی‌نظیری برای شما بود. با بایرن‌مونیخ همه جام‌ها را به دست آوردید ولی دست‌تان به توپ طلا نرسید. آن موقع گفتید هرگز آن سوم شدن پشت سر رونالدو و مسی را هضم نخواهید کرد...

خودم را برنده توپ طلا می‌دیدم. واقعیت دارد. هنوز فکر می‌کنم من شایسته بردن توپ طلا بودم. هنوز هم نتوانسته‌ام آن اتفاق را هضم کنم. هر کاری برای بردن توپ طلا کردم. هر جامی که با بایرن مونیخ فکرش را کنید من بردم: لیگ قهرمانان، بوندس‌لیگا، جام حذفی، سوپرکاپ اروپا، جام جهانی باشگاه‌ها. بهترین بازیکن یوفا و بهترین بازیکن جام جهانی باشگاه‌ها هم شدم.

از این بهتر کاری نمی‌توانستم کنم! یک سال خیلی خیلی خیلی موفق با باشگاه و البته تیم ملی داشتم. در بازی پلی آف با اوکراین در بازی برگشت من بازیکن بسیار تأثیرگذاری بودم... اگر آن زمان شرایط مثل الان بود که فقط خبرنگاران رأی می‌دادند من توپ طلا را می‌بردم.

داستان آن سال تقصیر رونالدو یا مسی نبود. آن عنوان سومی را به هر حال به عنوان یکی از وحشتناک‌ترین بی‌عدالتی‌ها دیدم. ۱۰ هزار بار از خودم پرسیدم چرا من نباید توپ طلا را می‌بردم؟ هرچه بیشتر فکر می‌کردم بیشتر حالم به هم می‌خورد. همه چیز شفاف نبود...

* بعد از آن داستان، نزدیک به ۶ ماه بعد تو از بازی‌های ملی خداحافظی کردی. این تصمیمت ارتباطی با آن نبردن توپ طلا داشت؟

من از خیلی از چیز‌ها نفرت به دل گرفتم.

* چرا؟

چون در فرانسه، در کشور خودم، همیشه دنبال یافتن سوژه‌ای بودند تا از طریق آن من را سرزنش کنند. معلوم است که بیرون از فوتبال من یکسری کار‌های احمقانه انجام دادم. همه این کار‌ها را می‌کنند. ولی من از لحاظ حرفه‌ای کار‌های بسیار زیادی برای تیم ملی کردم. خیلی موارد متناقضی در من جمع شده بود. دیگر نمی‌توانستم بعضی از دورویی‌ها را تحمل کنم.

* مثلاً چی؟

مثلاً برای توپ طلا. یکسری هم‌تیمی‌ها و آدم‌ها بودند که در فوتبال فرانسه تأثیر داشتند ولی در آن ماجرا کنار من نبودند. حس کردم اگر من توپ طلا را می‌بردم این آدم‌ها خوشحال نمی‌شدند.

* بایرن این روز‌ها در رده دوم بوندس‌لیگا و در فاصله ۵ امتیازی دورتموند قراردارد. فکر می‌کنی شرایط این تیم برای این فصل چطور پیش برود؟

خب هر اتفاقی برای رسیدن به قهرمانی ممکن است. ما نگرانی‌های زیادی در ابتدای فصل داشتیم و بازیکنان زیادی را در اختیار نداشتیم ولی تیم حالا دوباره مهیا شده است. حالا ما دوباره باید روی دور بردن بیفتیم تا همه چیز درست شود.

* سه‌شنبه برای بازی در یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا به لیورپول سفر می‌کنید. این تقابل تقریباً شبیه یک فینال است.

نه این بازی بلکه هر بازی دیگری در لیگ قهرمانان اروپا برای من شبیه فینال است. این بازی‌ها شبیه رؤیایی است که باید برای محقق شدنشان رفت. من با بایرن به فینال این رقابت‌ها رسیده‌ام که یکی را برده‌ام و یکی را باخته‌ام. البته یکی را هم محروم بوده‌ام. سال گذشته ما در نیمه‌نهایی برابر رئال‌مادرید باختیم در حالی که باید از آن‌ها عبور می‌کردیم. همچنین بازیکنان مهمی را در چند فصل اخیر در بدترین لحظات از دست داده‌ایم. باید شیوه مهیا شدن برای بازی در لیگ قهرمانان اروپا را بلد بود.