اروپا در سیطره لیگ برتر؛ جام‌ها به خانه برمی‌گردند

سایت نود: برای ملتی که خودشان را صاحب فوتبال می‌دانند وهر روز با طلوع خورشید در سرزمین ابری بارانی خودشان یا درباره فوتبال حرف می‌زنند، یا فوتبال بازی می‌کنند، یا به تماشای فوتبال می‌نشینند، قصه مستطیل سبز ، قصه عاشقی است و روزهای شنبه و یکشنبه برای آن‌ها، پایتخت جهان...

انگلیس، نقطه آغاز

روزهای فوتبالی دنیا از ۱۸۶۳، برای صاحبان اصلی آن به خوبی و خوشی می‌گذشت تا زمان چرخید و چرخاند و رسید به لحظه‌های سیاهی که روی ناخوشایند خودش را به مردمان سرزمین شکوه و امید ( land of hope and glory ) نشان داد.

روزهای فراز و فرود

فقط یه فاجعه نیاز بود تا با دوگانه استادیومهای فرسوده بریتانیا و پدیده زشت هولیگانیسم در دهه‌های هفتاد و هشتاد میلادی ، سه‌گانه سقوط فوتبال در مهد این ورزش رقم خورده و سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات اروپا را به نام انگلیسی‌های متعصب و عشق فوتبال سند زده شود.در فاجعه ورزشگاه هیسل بلژیک در فینال ۱۹۸۵ بین لیورپول و یوونتوس و کشته شدن ۳۹ ایتالیایی، به قدری پای هولیگان‌های انگلیسی در میان بود که یوفا چاره ای نداشت غیر از اینکه تمامی تیم‌های جزیره را برای ۵ سال و لیورپول را برای ۶ سال از حضور در مسابقات اروپایی منع کند.

تاریخ تکرار نخواهد شد

۲۰ سال بعد طرفداران قرمزها در آنفیلد در اولین رویارویی با هواداران یوونتوس با تشکیل طرح موزاییکی «amicizia» که در زبان ایتالیایی به معنی دوستی است ، تلاش کردند تا خاطرات روزهای سیاه را سفید کنند؛ مانند پیراهن تیم مقابلشان اما چهره تاریخ برافروخته از همه اتفاقات تلخ ۱۹۸۵ هیسل و ۱۹۸۹ هیلزبورو قرمز بود، به رنگ پیراهن میزبان. انگلیسی‌ها خسته از روزهای بد، خوب می‌دانستند ملتی که تاریخ خودش رو نداند و نخواند، محکوم به تکرار آن است.۲۷ می ۱۹۹۲ بود که باشگاه‌های انگلیسی به دور هم جمع شدند تا با رنسانس فوتبالی به تاریخ اجازه تکرار ندهند.

لیگ برتر، سرمایه داران وارد می شوند

لیگ فوتبال ۱۰۴ ساله قدیمی و کهنه با تمامی خاطرات و فراز و نشیب هاباید تمام می‌شد تا لیگ برتر با درآمد زایی بیشتر و مشارکت سرمایه داران بزرگ دنیا تشکیل شود، استادیومها ساخته شوند، هولیگان‌های جای خودشان را به طرفدارهای اصیل داده و پربیینده‌ترین لیگ ورزشی دنیا در ۲۱۲ کشور، با پخش هر هفته مسابقات به صورت مستقیم، ۶۴۳ میلیون نفر در سرتاسر دنیا را سرگرم و عاشق کرده و به آنها اجازه رویاپردازی دهد.

پازل رویایی که از سال ۱۹۹۲ با 4 تیم بزرگ آرسنال، چلسی، لیورپول و منچستریونایتد ساخته شده بود در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ با ورود منچسترسیتی و تاتنهام تکمیل شد تا لیگ جزیره با 6 تیم بزرگ با کیفیت، زیباترین دوئل‌های ورزشی جهان را زیر نورافکن‌هایورزشگاه‌های مجهز خود نمایش دهد، به کل دنیا مخابره کند و در پایان فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ تاریخ جدید اروپا را به نام و نشان خودش بنویسد.

اکنون و اینجا، نگارش فوتبال به سبک انگلیسی

زمان چرخید و چرخاند تا صاحب سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا، یگانه‌ترین ساعت این مسابقات را رقم بزند.هر چند سال ۱۹۹۰ ، 4 تیم ایتالیایی میلان، یوونتوس ، فیورنتینا و سمپدوریا در 3 جام لیگ قهرمانان، لیگ اروپا و جام برندگان جام اروپا حضور داشتند و هر 3 جام را به خانه برده وآسمان اروپا را لاجوردی کردند اما برای اولین بار در تاریخ بازی‌های اروپایی 4 تیم از یک کشور و در یک فصل فینال 2 لیگ معتبر قاره سبز را برگزار می‌کنند، یکی در باکو ، یکی در مادرید.

حکومت لیگ جزیره بر اروپا

بر اساس اطلاعات سایت یوفا از ۱۹۸۰ تا سال ۲۰۱۶، 6 بار 3 تیم از 4 تیم فینال 2 لیگ اروپایی از یک کشور بودند که ایتالیایی ها با 3 حضور در سال‌های ۹۰، ۹۵ و ۹۸ پیشگام هستند و اسپانیا با 2 فصل در تعقیب آن‌ها. ماجرای رکوردهای اولین برای انگلیسی‌ها فقط به این ختم نمی‌شود. اگر چه در لیگ قهرمانان و طی ۲۰ سال گذشته این هفتمین بار است که فینالیست‌ها از رقبای داخلی یک کشور هستند اما رویای زنبق‌های سفید برای اولین بار تبدیل به واقعیت شده و شاگردان پوچتینو حالا خودشان را مهیای رویارویی با تیمی می‌کنند که نایب قهرمانی فصل قبل را در کارنامه دارد، 5 جام قهرمانی لیگ‌های اروپایی را با خود به آنفیلد برده و به دنبال زنده کردن خاطرات قهرمانی‌اش برای اولین بار بعد از سال ۲۰۰۵ است.

تاتنهام چهلمین باشگاهی است که به فینال اروپا می‌رسد و میتواند بیست و سومین تیمی باشد که با تحمیل سی و نهمین شکست تاریخ بازی‌هایش به قرمزها، برای اولین بار جام لیگ قهرمانان را با خود به لندن ببرد. در سمت دیگر و در باکو، بعد از فصل 1972-1971 و رویارویی تاتنهام - ولورهمپتون ، اولین بار است که 2 تیم انگلیسی رو به روی هم قرار می‌گیرند تا دهمین فینالی را رقم بزنند که در آن 2 تیم از یک کشور بر سر تصاحب جام لیگ اروپا می‌جنگند.

شب‌های اوایل ژوئن ۲۰۱۹، شب‌های درخشش ستاره‌های انگلیسی در آسمان باکو و مادرید است. حالا آسمان اروپا در انحصار انگلیسی هاست و آن‌ها برای دوازدهمین بار در تاریخ لیگ‌های اروپایی ، طی یک فصل، 2جام را به یک کشور می‌برند. انگلیسی‌ها می‌روند تا به سلطه چند ساله اخیر اسپانیایی‌ها پایان دهند.

هر چند کاتالونیایی‌ها از همان ابتدا با فوق ستاره خودشان، مسی خط و نشان کشیدند که اروپا را آبی اناری رنگ آمیزی می‌کنند اما انگلیسی‌ها با هم همقدم و هماهنگ شدند ، پرچم‌های آبی خود را بالا بردند و با جت‌های نیروی هوایی سلطنتی خودشان که با عشق و شهامت بر آسمان اروپا پرواز می‌کردند، نوشتند: «فوتبال به خانه برمی گردد»