روایت سایت ایتالیایی از شرح حال سرمربی استقلال

خبرگزاری تسنیم: در آستانه برگزاری مراسم معارفه آندره‌آ استراماچونی به عنوان سرمربی جدید تیم فوتبال استقلال، سایت «گل دی تاچو»ی ایتالیا گزارشی درباره دوران حرفه‌ای این مرد ۴۳ ساله منتشر کرده است.

در این گزارش با عنوان «استراماچونی، از سرنوشتی ظالمانه تا شروعی تازه در ایران» درباره مرد ایتالیایی که سابقه مربیگری اینتر را در کارنامه دارد، می‌خوانید: آندره‌آ استراماچونی بعد از دوران بازیگری که خیلی زود متوقف شد و بعد از برکناری‌های فراوان به عنوان سرمربی، وارد ایران می‌شود تا هدایت استقلال را برعهده بگیرد. روز ۱۳ ژوئن، استراماچونی با استقلال، در دسته اول فوتبال ایران قراردادی دو ساله بست.

یک شروع تازه برای مربی رمی بعد از بیش از یک سال وقفه در کار و بعد از حرفه‌ای تؤام با تلخ و شیرینی‌های زیاد که خیلی زود آغاز شد. او فوتبالش را با تیم روموئلا استارت زد، جایی که آن را در سن ۱۴ سالگی ترک کرد تا به بولونیا برود. تنها ۱۸ سالش بود که فوتبال حرفه‌اش آغاز شد و به ترکیب اصلی تیمش در سری C۱ رسید اما به خاطر مصدومیتی شدید از ناحیه زانو، دوران بازیگری او خیلی دوام نداشت.

در آن واحد مینیسک و رباط‌های زانوی او به شدت آسیب دید و به این ترتیب تقدیری ظالمانه گریبان او را گرفت تا مسابقه‌ای که می‌تانست مهمترین مسابقه دوران بازیگری‌اش باشد، متأسفانه به آخرین بازی او به عنوان فوتبالیست تبدیل شود. در واقع بعد از ریکاوری از آن حادثه و تلاش‌های مکرر برای بازگشت به زمین بازی، استراماچونی در نهایت مجبور شد که کفش‌‌هایش را آویزان کند. در مواجهه با چنین سرنوشت تلخی، پسر جوان ایتالیایی وارد وادی مطالعه و کس دانش شد و به توصیه مدیربرنامه‌هایش خودش را برای تبدیل شدن به یک مربی آماده کرد.

استراماچونی در سن ۲۵ سالگی زندگی حرفه‌ای جدیدش را به عنوان سرمربی آغاز کرد و در سطح منطقه‌ای مشغول به کار شد. ابتدا در تیم AZ اسپورت (تیمی در رده جوانان در شهر رم) و سپس در روموئلا مشغول به کار شد و تا سال ۲۰۰۵ در آنجا ماند. او سال ۲۰۰۳ مدرک مربیگری‌اش برای هدایت تیم‌های جوانان را کسب کرده بود. سال ۲۰۰۵ استراماچونی بعد از کسب دو عنوان ملی در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ به کادر فنی تیم جوانان باشگاه رم پیوست.

او را برونو کونتی (سرمربی سابق رم و رئیس فعلی تیم‌های پایه این باشگاه) به این باشگاه برد و تا ۶ سال بعد در جالوروسی حضور داشت. در آن ۶ سال، استراماچونی دو عنوان قهرمانی در لیگ جوانان ایتالیا کسب کرد که یکی از آنها بدون حتی یک شکست بود. در همان حال که جوانان رم را هدایت می‌کرد، استراماچونی، توانست در رشته حقوق از دانشگاه شهر رم فارغ‌التحصیل شود. او سپس راهی میلان شد تا جای فولویو پئا، سرمربی تیم پریماورا (جوانان) اینتر را بگیرد.

در ادامه گزارش گل‌دی‌تاچو درباره استراماچونی آمده است: در تاریخ ۲۵ مارس سال ۲۰۱۲، استراماچونی تیمش را قهرمان رقابت‌های زیر ۱۹ سال اروپا کرد و به سبب این موفقیتش توانست اعتماد سران باشگاه را جلب کند تا او جانشین کلودیو رانیری اخراجی کنند. به این ترتیب استراماچونی ۳۶ ساله دوران مربیگری‌اش در رده بزرگسالان را با هدایت اینتر آغاز کرد. او چند هفته باقی مانده به پایان فصل را با ۵ پیروزی، ۲ تساوی و ۲ شکست پشت سر گذاشت و توانست برای اینتر سهمیه لیگ اروپا بگیرد.

اینتر یک فصل دیگر به استراماچونی اعتماد کرد و او ملزم شد در دوره‌های مربیگری کسب مدرک حرفه‌ای یوفا که برای هدایت تیم‌های سطح اول فوتبال اروپا لازم بود شرکت کند. در همان حال اما نتایجی که او در زمین بازی کسب می‌کرد هم فوق‌العاده بودند. تیم او ۹ بازی پشت سر هم را برد و دو هفته به پایان مرحله گروهی، جواز حضور به مرحله یک شانزدهم نهایی لیگ اروپا را کسب کرد اما از ماه دسامبر همان سال برای استراماچونی همه چیز شروع به تغییر کرد.

تاتنهام، نراتزوری را در مرحله یک هشتم نهایی لیگ اروپا حذف کرد. اینتر سپس در نیمه نهایی جام حذفی ایتالیا به رم باخت و در نیمه دوم فصل هم تنها ۱۹ امتیاز کسب کرد. به این ترتیب استراماچونی اخراج شد و جای خود را به والترماتزاری داد. در پایان فصل اتفاق بدتری هم در انتظار استراماچونی بود و او حتی نتوانست مدرکش را از یوفا بگیرد. دلیل آن هم غیبت بیش از اندازه در کلاس‌های مربیگری بود. او در ماه سپتامبر دوباره در این کلاس‌ها شرکت کرد و بالاخره توانست مدرکش را بگیرد.

بعد از یک سال وقفه، استراماچونی به اودینزه پیوست و آنجا هم فصلی کم فروغ را تجربه کرد که باعث شد اخراج شود و جای خودش را به استفانو کولانتونو بدهد. او سپس به یونان سفر کرد تا سرمربی پاناتینایکوس شود اما حتی در آنجا هم موفق نبود و حضورش تنها یک سال دوام داشت.

این داستان برای او در جمهوری چک و اسپارتا پراگ - تیمی که با آن قراردادی دو ساله داشت اما بعد از تنها ۱۰ ماه برکنار شد - هم تکرار شد. و حالا نوبت به تهران و قراردادی دو ساله با استقلال رسیده است، امیدوار به اینکه سرانجام در این تیم بتواند به آن ثباتی که پیش از این هرگز موفق به یافتن آن نشده است، برسد.