ریبری: تصادف که کردم، زندگی‌ام تغییر کرد

خبرورزشی: فرانک ریبری ستاره فرانسوی و سابق بایرن‌مونیخ که بعد از ۱۲ سال از این تیم آلمانی جدا شد حالا فصل جدیدی در فوتبال حرفه‌ای اش تجربه می‌کند؛ او به فیورنتینا در لیگ ایتالیا پیوسته تا از این به بعد برای فیورنتینا به میدان برود؛ فرانک که برخلاف روبن، دیگر همتیمی مسنش در بایرن‌مونیخ، تصمیم گرفت به فوتبال حرفه‌ای اش ادامه بدهد می‌گوید دوست دارد مثل فرانچسکو توتی، اسطوره تیم رم تا ۴۰ سالگی به فوتبالش ادامه دهد. او در بدو ورود به فلورانس مثل یک فوق‌ستاره مورد استقبال قرار گرفت. بخشی از اولین گفت‌وگوی او در جلسه معارفه اش که اکیپ منتشر کرده را از نظر می‌گذرانید.

*فرانک برای اولین سؤال از این شروع کنیم که چرا چالش حضور در فیورنتینا را پذیرفتی؟

اول باید بگویم که انگیزه و اعتماد زیاد مسئولان فیورنتینا را که دیدم به این چالش جدید جدید علاقه‌مند شدم. مورد دوم هم این بود که همسرم نقشی تعیین‌کننده در این انتخاب داشت، چون همیشه گفته‌ام که خانواده برای من اهمیت بسیار زیادی دارد. از اینکه قرار است در فیورنتینا بازی کنم کاملاً راضی و خوشحالم.

*حضور تو در اینجا این بحث را به وجود آورده که قرار است با کریس رونالدو، ستاره یوونتوس، تیمی که رقیب بزرگ فیورنتیناست، دوئل قدرتمندی داشته باشی. این موضوع برایت انگیزه‌ای مضاعف نبود؟

من به سری A آمدم، چون اینجا لیگ بزرگی دارد و تیم‌های بزرگی هم در آن حضور دارند. به ایتالیا آمده‌ام تا به فیورنتینا کمک کنم نه اینکه با رونالدو رقابت کنم.

*چرا بازیکن ۳۶ ساله‌ای که همه جام‌های دنیای فوتبال را برده باید تصمیم بگیرد به فیورنتینا بیاید؟

فوتبال زندگی من است؛ به همین خاطر است که می‌خواستم هر طور شده در اروپا به حرفه‌ام ادامه بدهم. خب از طرفی این شانس را هم داشتم که باشگاهی مثل فیورنتینا به سراغم بیاید.

*به این فکر کرده‌ای که مثل فرانچسکو توتی که تا ۴۰ سالگی در رم بازی کرد تا ۴۰ سالگی به فوتبالت ادامه بدهی؟

احترام زیادی برای توتی چه به عنوان یک بازیکن و چه به عنوان یک انسان قائل هستم. امیدوارم من هم تا همان ۴۰ سالگی بازی کنم ولی این را باید در نظر بگیرد که پست من و او یکی نیست.

*فکر می‌کنی چه آورده‌ای برای فیورنتینا داشته باشی؟

انگیزه بسیار زیادی دارم و هنوز هم تشنه رسیدن به موفقیت هستم. من قرارداد دو ساله‌ای بستم تا تجربیات خودم را به این تیم بیاورم، به جوانان کمک کنم و نقشی در پیشرفت آن‌ها داشته باشم؛ آمده‌ام تا کار جدیدی را رقم بزنم. فیورنتینا باشگاهی است که جاه‌طلبی زیادی دارد؛ هدف آن‌ها این است که بالای جدول باشند؛ می‌توانیم جزو ۵ تیم بالای جدول و حتی سه تای اول باشیم ولی این موضوع بسیار دشوار است، چون تیم‌های بزرگی در این لیگ حاضرند.

*از تو در بدو ورود، استقبال خیره‌کننده‌ای از سوی تماشاگران فیورنتینا شد؛ در این مورد چه نظری داری؟

خارق العاده بود. مردم عاشق فوتبال هستند و آن را نفس می‌کشند. این استقبال و هیجانی که وجود داشت من را کمی به یاد مارسی انداخت؛ این موضوع انگیزه مضاعفی شد تا با توان بیشتری برای فیورنتینا به میدان بروم.

*به سرت نزده بود که به لیگ فرانسه برگردی؟

خب من چندتا پیشنهاد از تیم‌های فرانسوی داشتم. الان مدت هاست خارج از فرانسه حضور دارم و ذهنیت دیگری پیدا کرده‌ام. می‌خواستم همچنان به این رویه ادامه بدهم و کشور دیگری را کشف کنم و بشناسم. زبان ایتالیایی و البته غذایش را خیلی دوست دارم.

*آمادگی اش را داری روز شنبه (امروز) برابر ناپولی که سرمربی سابقت یعنی آنچلوتی را روی نیمکت دارد به میدان بروی؟

هنوز آماده نیستم. خودم به تنهایی تمرین کرده‌ام ولی هنوز نیاز به زمان بیشتری دارم. نمی‌دانم، ۵ روز باشد، یک هفته یا دو هفته. اگر مربی بخواهد برابر ناپولی بازی کنم شاید بتوانم ۵، ۱۰، ۱۵ یا ۲۰ دقیقه‌ای به میدان بروم.

*چه توصیه‌ای برای بازیکنان جوان دارید که می‌خواهند یکی مثل فرانک ریبری شوند؟

نسل آن‌ها با نسلی که من داشته‌ام کاملاً متفاوت هستند. این شانس را داشته‌ام تا با بازیکنان بزرگی همبازی باشم به ویژه در سال ۲۰۰۶ که کنار زیدان، آنری، ترزگه، ماکلله، ویرا، بارتز و تورام بازی کردم. باید به فوتبال، به بازی کردن، به لذت بردن از آن و خوشگذرانی در آن فکر کرد.

چیزی که می‌توانم به جوان‌ها بگویم این است که خیلی از آن‌ها فکر می‌کنند همین که دو، سه تا بازی در سطح حرفه‌ای انجام دادند دیگر کار تمام است ولی باید بدانند دوران حرفه‌ای شش ماه و یک سال نیست. من تمام عمرم در سطح بالا بازی کرده‌ام و نزدیک به ۱۲ سال فقط در بایرن‌مونیخ بودم، کلی از خودگذشتگی داشتم، کلی تمرین و تلاش کرده‌ام و اگر می‌بینید این روز‌ها در چنین جایگاهی هستم، به همین خاطر است.

*تو را به عنوان بازیکن، این روز‌ها همه می‌شناسند ولی ریبری چطور مردی است؟

من کلی مشکلات داشته‌ام، در خیابان بزرگ شده‌ام، در یک محله ولی برای خودم اصول و ارزش‌هایی تعیین کرده‌ام. جوان که بودم تصادف کردم و به خاطر همان تصادف توانستم زندگی‌ام را زندگی موفقی کنم؛ آن تصادف به من قدرت زیادی داد. مهم این است که آدم فراموش نکند از کجا آمده است، من آدم ساده، روراست و کسی هستم که بقیه احترام می‌گذارد. این‌طوری کار می‌کنم. قلب بزرگی دارم، مردم را دوست دارم، به آن‌ها احترام می‌گذارم و اگر بتوانم مشاوره‌ای کمکی کنم حتماً این کار را می‌کنم. خانواده‌ام هم آدم‌های ساده و راحتی هستند.