استقلال و چوبی که از خودی‌ها می‌خورد

خبرآنلاین: استقلال طی سالیان اخیر مشکلات زیادی داشته است. مشکلاتی که در ابتدا در حوزه مدیریت خودش را نشان داده و در ادامه با تسری به بخش فنی تیم باعث شده تا آبی پوشان دست شان از جام قهرمانی و کسب موفقیت کوتاه بماند.

استقلالی ها در این مدت ریشه مشکلات خود را در وزارت ورزش و جوانان جست و جو می کردند و بر این باور بودند که وزارت نقشی پنهان در ناکام گذاشتن این تیم دارد. جدای از صحت یا عدم صحت این ادعا که احتیاج به بحثی جداگانه دارد، آبی ها باید این نکته را در نظر داشته باشند که طی همین سال ها،خودی ها و آن هایی که خود را استقلالی می نامند به دلیل این که به هر دلیل از تیم دور بوده اند،با تلاش های خود برای بازگشت به باشگاه و سهم خواهی از استقلال،ضربات زیادی به این تیم زده اند.

این در حالی است که در همه جا پیشکسوتان یک باشگاه حتی اگر پست و مقامی هم نداشته باشند،از تیم شان حمایت می کنند و به دنبال حضور خود در تیم به هر قیمتی نیستند.

به طور مثال هفته گذشته و در مراسیم ترحیم پدر بهزاد غلامپور،علی فتح الله زاده مدیرعامل سابق باشگاه استقلال در خیابان مقابل مسجد و در شرایطی نه چندان مساعد جلوی آندره آ استراماچونی را گرفت و با او به صحبت پرداخت. فتح الله زاده به استراماچونی گفت:« شما می خواهید ضرب و تقسیم را به بچه دو ساله یاد بدهید و ما همه جدیدی ها و قدیمی ها پشت شما ایستاده ایم به امید پیروزی.»

فارغ از این که صحبت های مدیرعامل اسبق استقلال برای استراماچونی چه معنا و مفهومی می تواند داشته باشد،اقدام غیرحرفه ای فتح الله زاده در یک محیط غیرورزشی و در مواجهه با سرمربی خارجی استقلال، که به نوعی می تواند تلقی دخالت در مسائل این باشگاه را هم داشته باشد، به حدی عجیب بود که استراماچونی در واکنش به او صرفا به تکان دادن سرش و بیان کلمه OK اکتفا کرد و رفت.

به نظر می آید این صحبت ها به جای اینکه باعث همدلی و اتحاد استقلالی ها شود،بیشتر حس دخالت و سهم خواهی در باشگاه را به هواداران و مسئولان تیم منتقل کند. همانطور که پیشکسوتان و مدیران قبلی تیم هرگز دوست ندارند وقتی پست و سمتی دارند کسی در کار آن ها دخالت کند،باید این حق را برای مدیران و مربیان فعلی هم قائل باشند و اجازه بدهند آن ها در آرامش کارهای تیم را پیش ببرند و آن ها به حمایت هایی واقعی و دلسوزانه بسنده کنند و به فکر پست گرفتن در تیم محبوب خود نباشند.