آقای جواد خیابانی، آن که معامله می‌کنی، آبروی خودت است!

برترین‌ها: این روزها بریده‌ای از حضور جواد خیابانی در برنامه شب‌های مافیا(زودیاک) منتشر شده که ظاهرا بازتاب زیادی داشته، اصلا حضور خیابانی در این سری از برنامه‌ها که برای اولین بار اتفاق افتاده احتمالا یک تمهید از سمت سازندگان بوده که برنامه را بالا بیاورند. این قسم از رئالیتی‌شوها که مبنا را بر بازی مافیا گذاشتند، یکی دو تا نیستند و طرفدار هم دارند، از ضد و ناتو و تا همین شب‌های مافیا که با یکی دو جین سلبریتی سعی می‌کنند مخاطب بازی مافیا را جذب کنند تا حدود زیادی هم موفق بودند.

شرکت کنندگان این برنامه‌ها البته دائما شامل یک حلقه ثابت از چند سلبریتی هستند که انگار تیمی و به طور واقعا مافیایی کار را در می‌آورند و بر اساس احتمالا ارتباطاتی که دارند از این مسابقه به آن مسابقه کوچ می‌کنند و خب پول هم که چیز خوبی‌ست نوش جانشان. خیابانی که به واسطه جملات قصار سال‌های پیشش از چندی پیش بازیگر نقش جملات قصار مثلا ناخواسته شد، او با پذیرش همین نقش در صداوسیما دائما وایرال شد و ویدئوهایش در اینستاگرام بالا رفت حالا بر اساس همان نقشی که ایفاگرش بوده در مافیا هم جولان میدهند، مردم یا حداقل بخشی از مردم مثلا فلان جمله‌ی عجیب خیابانی در حین مافیا را دست به دست می‌کنند و گمان میکنند که یک لحظه بامزه، فانتزی یا بانمک را شکار کرده‌اند!

مافیاسازان هم روی همین بخش از بلاهت مردم حساب کرده‌اند او را جلوی دوربین آورده‌اند، احتمالا کار را دست خودش سپرده‌اند و گفته‌اند کمی لائطلائات بگو، مردم سوتی‌ات را بگیرند و فکر کنند که اتفاق خاصی افتاده. روند مسموم این گونه خون حیات می‌گیرد! مساله اما اینجاست که بعدها که این سال‌ها را مرور می‌کنیم، با خودمان و با نسل‌های بعد چه خواهیم گفت؟ این مسابقات چیست؟ چه نسبتی با واقعیت زمخت زندگی روزمره دارد؟ بله! متوجهم که هر جامعه‌ای و هر مردمی به سرگرمی نیاز دارند، اما واقعا این همه بی‌نسبتی با واقعیت روزمره نوبر است والا. این همه بی‌ربط بودن بی‌سابقه است. برای مردم در حسرت گوشت و در فشار گشت، کجای سوتی‌های مثلا یهویی خیابانی قرار است مفر و پناه باشد؟

این دورهمی‌های چرب چه ربطی به عرصه فرهنگ و هنر دارد؟ سرگرمی نیاز به سناریو دارد، خلاقیت و فکر می‌خواهد، قرار نیست فکرکَش و مخدر باشد، سهل‌ترین فرم‌های هنری پر از امتناع و خلاقیت است، بیچاره این شهر که مافیایش شما هستید.

در ادامه مطلب برخی ازحرف و حدیث‌های مجازی پیرامون این قضیه را منتشر کرده‌ایم که کمی در حال و هوای کار قرار بگیرید.

تیلیت این گونه توصیف کرد: جواد خیابانی در مافیا و حتی زندگی واقعی: این می‌دونه که نمی‌دونه ولی می‌خواد ندونه که نمی‌دونه با اینکه سعی می‌کنه که بدونه چرا نمی‌دونه ولی نمی‌دونه که می‌دونه که نمی‌دونه!!!

آدرین: ‌جواد خیابانی در مافیا: کسی که شهروند نیست، قطعا مافیاست

نازگل هم گفت: ‌هی میگن چرا مافیا دوس نداری چرا نمیای بازی کنی،جواد خیابانی رو دیدین تو مافیا؟ من دوتا جواد خیابانی‌ام:)) شروع می‌کنم چرت و پرت گفتن فشارم اینا میفته همه میفهمن مافیام

سارا در ادامه این توئیت را تایید کرد و نوشت: منم مثل جواد خیابانی میمونم میدونم میخوام چی بگم ولی نمیتونم جمله بندی کنم

نیلوفر سفید در واکنشی بامزه نوشت: ‌‌خدایا یا ۱۰ میلیارد بهم بده یا جواد خیابانی بره شب‌های مافیا جملات قصار بگه

همون لحظه خدا: 

ه سه چشم توصیه کرد که: تو زندگی مثل جواد خیابانی باشید نشست یه گوشه چرت و پرت گفت همه بهش خندیدن و جدیش نگرفتن آخرش هم مافیا بود و برنده شد!

جهانگیر منطقی‌تر بررسی کرد: ‌یه جوری از حضور جواد خیابانی تو مافیا تعجب کردید که انگار بقیه تو مافیا نابغه ن. یه دری وری میخوان دور هم بگن دیگه، خوراکه جواده!

پوریا از جملات قصار خیابانی در مافیا نوشت: ما مافیا بودیم و بازی رو بردیم ولی برنده اصلی شهره که به مافیا باخت پس هر مافیایی که میبره لزوما نبرده و هر شهری که میبازه لزوما نباخته بازنده اونیه که به شهر ببازه پس شهر برد

وینسنت: ‌کاش مغز جواد خیابانی بعد از مرگش (پس از ۱۲۰ سال) فریز شه. مطمئنم مطالعه‌ش باعث نتایج انقلابی در علم روان‌شناسی خواهد شد.

در نهایت فاطمه ویدئوی زیر را به اشتراک گذاشت:

سیسیل هیچ وقت امن نیست آلپاچینو هم باشی همسرت را می‌کشند

- اونی که سواد نداره این همه باد نداره!

- بشنوید مردم من شهروند شما هستم؛ به جرات می‌گویم اتهام هایی که به من زده می‌شود همه اتهام است!