چهره های مشهوری که گرفتار سرطان شدند

هفته نامه تماشاگران امروز: قبل از مرگ تلخ مرتضی پاشایی ستارگان و چهره های مشهور بین المللی زیادی به مبارزه با سرطان پرداخته اند و به ندرت توانسته اند در این جنگ نابرابر پیروز شوند. این گزارش به بررسی مشهورترین چهره هایی که به جنگ با این بیماری بی رحم رفته اند، می پردازد.

باب مارلی (1981-1945)

باب مارلی با وجود اینکه تنها 36 سال زندگی کرد و به خاطر سرطان پوست درگذشت، مشهورترین خواننده جاماییکایی و سلطان سبک «رگه» (reggae) محسوب می شود. او در سال 1963 با عضویت در گروه ویلرز وارد دنیای موسیقی شد و خیلی زود توانست با اشعار و صدایش خودش را متمایز کند.

با انحلال گروه در سال 1974، مارلی به تنهایی به کارش ادامه داد و با فروش 75 میلیون آلبوم، یکی از پرفروش ترین هنرمندان تاریخ موسیقی است. شایعه شده که اولین نشانه سرطان از زخمی که در شست پای او به خاطر فوتبال به وجود آمده بود نمایان شد، ولی این زخم علایم سرطانی بود که او از آن اطلاعی نداشت.

پزشکان پیشنهاد دادند که شست او را قطع کنند ولی او به خاطر اعتقادات مذهبی اش قبول نکرد. مارلی با وجود بیماری به کنسرت هایش ادامه داد و آخرین آلبومش را در سال 1980 منتشر کرد. آخرین کنسرت او در پیتسبورگ پنسیلوانیا بود و بعد از آن حال او رو به وخامت رفت.

مارلی برای درمان در کلینیکی در مونیخ بستری شد و وقتی درمان نتیجه نداد، تصمیم گرفت برای روزهای آخر به زادگاهش جاماییکا برگردد ولی علایم حیاتی او در مسیر پرواز بدتر شد و هواپیما مجبور شد در میامی فرود بیاید. مارلی سرانجام در بیمارستانی در میامی درگذشت ولی در نهایت در جاماییکا به خاک سپرده شد.


جان وین (۱۹۷۹-۱۹۰۷)

جان وین، دیگر برنده اسکار و یکی از مشهورترین بازیگران ژانر وسترن در ۷۲ سالگی بر اثر سرطان معده درگذشت. او یکی از بازیگران فیلم «فاتح» (The Conqueror) در سال ۱۹۵۶ است که مثل تعداد دیگری از بازیگران و عوامل فیلم مثل سوزان هیوارد، آگنس مورهد و کارگردان دیک پاول بر اثر سرطان از دنیا رفتند.

این فیلم در جنوب غربی یوتا فیلمبرداری شد، منطقه ای که فاصله کمی با جنوب غربی نوادا، مکان آزمایشات هسته ای آمریکا داشت. برخی معتقدند که بقایای رادیواکتیو این تست ها بازیگران و عوامل این فیلم را آلوده کرده است.

البته خود جان وین معتقد بود که سرطان ریه اش در سال ۱۹۶۴ و بعدا سرطان معده اش در اثر مصرف روزانه ۶ بسته سیگار بوده است. خانواده وین بعد از مرگش انستیتوی سرطان جان وین را برای کمک به تحقیقات و درمان این بیماری تاسیس کردند.


لنس آرمسترانگ

دوچرخه سوار آمریکایی مشهورترین چهره ای است که توانسته بر سرطان غلبه کند و به زندگی عادی برگردد. آرمسترانگ می گوید: «سرطان زندگی ام را بهتر کرد ولی آن را برای هیچکس آرزو نمی کنم. خیلی خوش شانس بودم که توانستم جان سالم به در ببرم و از زندگی جدیدم کاملا لذت می برم.»

او بعد از غلبه بر سرطان توانست ۷ بار قهرمان توردوفرانس شود و بابت این بازگشت رویایی تبدیل به یک قهرمان شد.

او موسسه ای به نام «لیواسترانگ» (Livestrong) هم برای کمک به بیماران سرطانی تاسیس کرد ولی از زمانی که مشخص شد برای موفقیت در دنیای دوچرخه سواری دوپینگ می کرده، بخش زیادی از محبوبیتش را از دست داد.


پاتریک سوئزی (۲۰۰۹-۱۹۵۲)

بازیگر آمریکایی بیشتر به خاطر بازی در فیلم روح (Ghost) شهرت دارد، تا آخرین روزهای زندگی علاوه بر شیمی درمانی سخت به خاطر سرطان لوزالمعده به فعالیتش هم ادامه داد. او مصمم بود که اجازه ندهد سرطان تاثیری روی زندگی اش بگذارد و به همین خاطر با وجود مخالفت پزشکان به کشیدن سیگار ادامه داد ولی او تا لحظه آخر به مبارزه ادامه داد و بعد از تشخیص بیماری توانست ۲ سال به زندگی اش ادامه دهد.


استیو جابز (۲۰۱۱-۱۹۵۵)

موسس اپل در سال ۲۰۱۱ به خاطر سرطان درگذشت. بعد از مرگ جابز، شرکت های اپل و مایکروسافت به احترام او پرچم هایشان را به صورت نیمه برافراشته درآوردند. مراسم تشییع جنازه جابز به طور خصوصی برگزار شد ولی شرکت اپل ایمیلی را معرفی کرد که مردم بتوانند پیام های تسلیت شان را بفرستند.

فرماندار کالیفرنیا روز ۱۶ اکتبر را روز استیو جابز معرفی کرد و مرسمی خصوصی در دانشگاه استنفورد برگزار شد که چهره هایی مثل بونو، خواننده گروه بوتو و جان بائز حضور داشتند. جابز در آلنامسا به خاک سپرده شد ولی محل دفن او اعلام نشده است.


استیو مک کویین (۱۹۸۰-۱۹۳۰)

بازیگر مشهور فیلم های «پاپیون» و «فرار بزرگ» در سال ۱۹۸۰، وقتی ۵۰ ساله بود به خاطر سرطان ریه در مکزیک درگذشت. مک کویین برنده جایزه اسکار و گران ترین بازیگر دوره خودش در هالیوود بود. در سال ۱۹۷۸ او گرفتار سرفه های متوالی شد ولی ترک سیگار و دوره درمانی آنتی بیوتیک نتیجه نداد.

در سال ۱۹۷۹ آزمایشات نشان داد که او سرطان دارد و مک کویین مدعی شد که این بیماری نتیجه کار کردن با آزبستس در زمان خدمت در نیروی دریایی بوده.

در سال ۱۹۸۰ پزشکان آمریکایی شرایط او را ناامیدکننده تشخیص دادند و او به عنوان آخرین راه حل به ساحل روزاریو در مکزیک رفت تا تحت یک درمان غیرمتعارف قرار گیرد.

او برای این درمان ماهانه ۴۰ هزار دلار پرداخت کرد ولی بی نتیجه بود و در بازگشت به آمریکا مشخص شد که تومورهای جدیدی در بدنش پیدا شده. پزشکان آمریکایی جراحی این تومورها را خطرناک تشخیص دادند ولی مک کویین برای جراحی به خوارز مکزیک رفت و ۱۲ ساعت بعد از جراحی به خاطر ایست قلبی درگذشت. خاکستر مک کویین پس از مرگش به اقیانوس آرام ریخته شد.