بهرام رادان: قرار نبوده و نیست که خواننده شوم

تماشا: دیروز (8 اردیبهشت) تولد 33 سالگی بهرام رادان بود. او در یک گفت و گوی تصویری که روی سایت ها قرار گرفت، به سوالات رایج طرفدارهایش به همین مناسبت جواب داده است. بخش هایی از این حرف های جالب را با هم می خوانیم:


درباره فیلم سنتوری و بازی خوبش در آن:

«مجموعه ای از عوامل باعث شد سنتوری به آن نقطه برسد. بحث ممنوع الکاری محسن چاووشی بود. بعضی از ممنوعیت ها، محبوبیت هم می آورد و محسن محبوبیتش چندین برابر شد بعد از اینکه جلوی فیلم را گرفتند و کسی نمی دانست چرا جلوی این فیلم را گرفتند. دو روز قبل از اکران، این فیلم توقیف شد. هیچ دلیلی نداشتند. هر آن چیزی که گفتند را ما انجام دادیم.

یادمه ۱۸-۱۷ مورد اصلاحیه به فیلم خورد که همه را انجام دادیم و متاسفانه ماجرا شکل دیگری گرفت و در حالی که همه مردم منتظر این فیلم بودند، جلوی پخشش گرفته شد. اینها دلایلی است که مخاطب را حریص می کند نسبت به آن چیزی که نمی خواهند نشانش بدهند. کنار همه این مسائل محسن چاوشی یا به هر حال اسمی مثل داریوش مهرجویی که فیلم را ساخته و واقعا به نظرم سنتوری یکی از فیلم های ماندگار تاریخ سینما شد. تکرار نشدن اتفاق سنتوری بخشی از آن به خاطر خودم بود که کمی تا قسمت زیادی کم انگیزه بودم و یک قسمتی به این دلیل بود که کارگردان هایی که با آنها کار می کردم چیز زیادتری از من نمی خواستند».



درباره نقشی که دوست داشت بازی کند:

«نقشی که محمدرضا فروتن در شب یلدا بازی کرد یکی از رشک برانگیزترین نقش هایی است که یک بازیگر مرد می تواند در طول دوران حرفه ای داشته باشد. آن فیلم را بارها و بارها دیده ام. محمدرضا فروتن که فوق العاده بود و هیچ نقطه ای را باقی نگذاشته بود که کسی بخواهد آن را پر کند. اما از آن نقش هایی هست که آدم دوست دارد خودش را هم در آن ببیند. برای همین واضح ترین فیلمی که می توانم بگویم حسادت که نه، به آن غبطه خوردم به بازیگرش که در آن نقش بازی کرده و به خودش هم گفتم شب یلدای محمدرضا فروتن بود».


درباره خواننده شدن:

«قرار نبوده و نیست خواننده بشوم. خواننده به معنای آوازه خوان. من و کیوان هنرمند به یک چیزی رسیدیم که گفتیم آقا بیاییم یک نمایش موزیکال داشته باشیم. بعد در داخل این نمایش موزیکال قرارمان بر این بود که از موسیقی های معروفی که در تاریخ موسیقی جهان وجود دارد، استفاده کنیم و این نمایش موزیکال را تدارک ببینیم. جلوتر که رفتیم و موسیقی ها را داشتیم انتخاب می کردیم فکر کردیم که اگر این کار موفق شود و بخواهیم کار را خارج از ایران ببریم به دلیل مساله کپی رایت به بن بست هایی می خوریم. کیوان یک روز سوال کرد، گفت خب چرا خودت نمی خوانی؟ موضوع شاید مال ۱۰-۹ سال پیش است و من گفتم من خواننده نیستم و گفت تو می توانی بخوانی، شروع کن به خواندن و من هم موزیکش را می سازم. گفتم شعر از کجا بیاوریم؟ گفت شعر هم پای خودمان، از اینور اونور بالاخره پیدا می کنیم. این جوری شد که وارد دنیای موسیقی شدم».



درباره مد:

«غرق نیستم در مد اما حواسم به مد هست. یعنی مدپرست نیستم که بگویم هر آن چیزی که مد می شود سمتش می روم. اما همیشه نیم نگاهی به این دارم که چه اتفاقاتی در دنیای مد می افتد اما باز سعی می کنم آنها را توی فیزیک و شخصیت و جامعه ای که در آن زندگی می کنم معنی کنم».


درباره شخصیت:

«خیلی آدم آرامی هستم. اما اگر خیلی به ندرت عصبانی شوم، یا کمی خسته، آنجاست که فکر می کنم دارم ضعیف می شوم و سعی می کنم از این حالت دوری کنم و برگردم به همان حالت پرانرژی و پرنشاطی که داشتم».


درباره تهیه کننده شدن:

«الان فکر می کنم زود است برای کارگردانی. اما تهیه کنندگی تا حدودی اقتضای علاقه و رشته دانشگاهی ام است. یعنی احساس می کنم یک جای خالی وجود دارد در حرفه تهیه کنندگی در ایران. به دلیل اینکه ما تهیه کننده های خیلی خوبی داریم اما به هر حال خیلی از آنها با روش های سنتی کار می کنند. من احساس کردم بتوانم در این حوزه موثر باشم».