آزاده صمدی به دنبال تجربه های جدید

ماهنامه دیده بان: اولین چیزی که در او نظر همه را جلب می کند، صدایش است صدایی که پیش از این در تئاتر و روی صحنه برای همه آشنا بود و حال دیگر صدا و تصویرش به بخوبی برای مخاطبان تلویزیون و سینما آشناست.

بازیگری که شاید کارنامه اش پرتعداد نباشد ولی به دلیل انتخاب نقش های متفاوت می تواند به راحتی از آثاری که در آن بازی کرده است دفاع کند. آزاده صمدی صدا و تصویر خوبی دارد ولی این تنها ویژگی ای نیست که او را به بازیگری متفاوت و خوب تبدیل کرده است. او به راحتی می تواند از پس نقش های مختلف بربیاید.


لی لی در فیلم ارغوان آخرین نقشی است که او روی پرده دارد. «ارغوان» به کارگردانی کیوان علی محمد و امید بنکدار روایتگر زندگی دختری به نام «ارغوان» که از کودکی به موسیقی پرداخته است. او نزد «مادام پیانو» تعلیم می بیند اما چندی بعد، سازش را تغییر می دهد و دختر مادام، لی لی به او ویولن سل درس می دهد. مادر «ارغوان» بیمار است و پدرش شبی با «لی لی» معلم موسیقی «ارغوان» به کنسرت می رود...

عاشقانه ای زیبا ببینید

ارغوان در کنار زیبایی های بصری که دارد، قصه عاشقانه ای را روایت می کند. برای همین می توانم به مخاطبان پیشنهاد کنم، فیلمی عاشقانه و با رنگ و لعاب ببینند. چرا که فکر می کنم مدتی است جای فیلم های عاشقانه در سینما بسیار خالی است.

همه چیز در خدمت فیلم

در این فیلم با بازی رئال مواجه نیستیم. در کارهای این دو کارگردان همیشه با فیلمی رو به رو هستیم که از مجموعه صدا، موسیقی و تلفیقی از تمام هنرها شکل گرفته است. بازیگری هم به نوعی ابزاری در خدمت فیلم است. کار این دو کارگردان بیش از هرچیز به فرم نزدیک است اما در فیلم آخر قصه گویی در خدمت فرم است و به طور معمول رعایت شده است. فیلم فضای عاشقانه ای دارد و همه چیز با صدا، موسیقی و تصاویر خوب تعریف می شود.


اثری گوش نواز

فضای فیلم ارغوان و البته دیگر آثار کیوان علی محمدی و امید بنکدار همیشه ترکیبی از نقاشی، موسیقی و دیگر هنرهای گوش نواز و چشم نواز است. برای خودم هم جذاب است که مجموعه از این هنرها را در یک اثر ببینم. موسیقی گوشم را نوازش می کند و زیبایی بصری چشمم را. همه اینها احساس خوبی به من می دهد و فکر می کنم ارغوان این کار را می کند.

فضای آرام پشت صحنه

آقای امید بنکدار و کیوان علی محمد، دو کارگردانی هستند که کار کردن با آنها لذت بخش است. در پشت صحنه فضای آرامی حاکم است و همین کار را برایمان راحتتر کرده است. همیشه از کار کردن با این دو کارگردان لذت برده و اگر قرار باشد این همکاری ادامه داشته باشد باز هم لذت بخش خواهد بود.

ارتباطم با زیبایی را حفظ می کنم

اصولا کسی که به زیبایی های جهان علاقه مند باشد؛ یا هر اثر زیبایی ارتباط برقرار می کند. می خواهد صدا باشد یا تصویر؛ فرقی نمی کند؛ مهم آن زیبایی است. مانند زمانی که برای دیدن منظره ها و تصاویر زیبا به گالری های نقاشی یا عکس سر می زنیم.
سعی می کنم این ارتباط با زیبایی را در زندگی ام داشته باشم. در مورد موسیقی هم همین طور است. همیشه در اوقات بیکاری، گوشم را با موسیقی نوازش می دهم. موسیقی که با توجه به حال و مود آن لحظه ام باشد و حالم را هم بهتر کند.

نقشی که جذبم کرد

خودم شخصیت لی لی را خیلی دوست داشت. برای اینکه یکی از کاراکترهایی است که تاثیرش تا پایان فیلم احساس می شود. آن قدر حس عاشقانه ای به واسطه حضور لی لی در این فیلم حاکم است که خودم را هم جذب کرد. گذشته از این، چلنج با این نقش برایم جذاب بود. چون تمرین های زیادی داشتم، به خصوص برای درآوردن لهجه؛ که همه این مسائل، جذابیت هایی به نقش لی لی اضافه می کرد که لی لی را از یک شخصیت عاشقانه ساده دور می کرد.


پارتنر دقیق که همیشه دوست داشتم با او کار کنم

پارتنر اصلی ام آقای اسماعیل کاشی بود. مدت ها بازی ایشان در تئاترهای مختلف را می دیدم و لذت می بردم. در تئاتر که فرصت نشد با یکدیگر همکاری داشته باشیم ولی خوشحالم در ارغوان این همکاری پیش آمد. ایشان پارتنر بسیار خوب و دقیقی بودند و این مساله هم کار را برایم جذاب تر و هم راحت کرده بود.

بهترین سکانس

بهترین سکانسی که از ارغوان به یاد دارم سکانس است که خرمالوها می ریزد و اولین دیدار لی لی و فرهاد است. سکانسی که موسیقی فیلم هم از آنجا شروع می شود. فکر می کنم بهترین و تاثیرگذارترین سکانس برای من بود. البته از جایی که همه چیز در اختیار فیلم بود؛ فکر می کنم همه چیز خوب بود.

فیلمی دوست داشتنی در کارنامه ام

همه آثاری که در این سال ها بازی کردم برایم مهم است. ارغوان هم به عنوان یک سینمایی خوب در کارنامه کاری برایم دوست داشتنی است. همیشه در انتخاب هایم دقت می کنم و وسواس در این زمینه دارم. برای همین می توانم از تمام آثاری که در کارنامه کاری ام ثبت شده دفاع کنم و دوست شان داشته باشم.


به دنبال تجربه های جدید هستم

از آن دست بازیگرانی هستم که دوست دارم شیوه های جدید را تجربه کنم. به همین دلیل متفاوت بودن نقش برایم ارجح تر از اندازه نقش است. فکر می کنم کارنامه هنری ام نشان دهنده این مساله است ارغوان و نقش لی لی هم از این قاعده مستثنا نیست و بی شک یکی از تجربه های جدید و متفاوت من در بازیگری است.