گفتگو با محمد سلوکی مجری خوش صحبت تلویزیون

برترین ها: محمدسلوكی را تقریبا همه می‌شناسند. مجری خوش صحبتی كه مدت‌هاست در برنامه‌های مختلف، توانایی‌هایش را در اجرا ثابت كرده است. حضور در برنامه‌های عمومی و اجرای برنامه‌های تخصصی را در كارنامه‌اش دارد و گفت‌و‌گوی ما با او به همین بهانه بود. از محمد سلوكی درباره ماجرای مجری شدنش پرسیدیم و از اینكه چه اتفاق‌هایی افتاده تا او امروز از پشت قاب جادویی تلویزیون با مخاطبانش صحبت كند.




اولین‌بار چه‌موقع حس علاقه به مجری‌گری در وجودتان شكل گرفت؟

كارم را در سال 77 با تیم «نیمرخ» شروع كردم. قبل از من، برادرم با آن گروه همكاری می‌كرد، برادرم مرا معرفی كرد و برای مجری‌گری بعد از چندبار تست دادن آماده شدم برای اجرا.

از ابتدا به این كار علاقه داشتی؟

از ابتدا به نمایش علاقه داشتم، در آن زمان برنامه «نیمرخ» سبك متفاوت و نویی داشت و تركیبی بود از اجرا همراه با نمایش. اتفاقا این برنامه موردتوجه قرار گرفت و برای من انگیزه‌ای شد در اجرای كارهای بعدی. بعد از آن كار تئاتر انجام دادم اما كار بازیگری را هیچ‌وقت تجربه نكردم، بعد از مدتی كم‌كم به كار اجرا علاقه‌مند شدم و دیگر دنبال بازیگری نرفتم. هنوز هم جلوی دوربین اضطراب دارم

وقتی كه برای اولین‌بار مقابل دوربین قرار گرفتید چه حسی داشتید؟

اضطراب وحشتناكی داشتم، درست مثل همین حالا. هنوز هم بعد از این همه سال وقتی مقابل دوربین قرار می‌گیرم اضطراب دارم. اگر این استرس وجود نداشته باشد نمی‌توان كار كرد، هركس ادعا كند وقتی جلوی دوربین قرار می‌گیرد و استرس ندارد، مجری بی‌نهایت خوبی است و كوچك‌ترین ایرادی از كارش نمی‌شود گرفت.

اولین تلاش جدی كه برای رسیدن به هدفتان كردید چه بود؟

سال‌هاست كه در این حیطه تلاش می‌كنم. همچنان در حال ادامه تحصیل هستم چون احساس می‌كنم در شرایط فعلی باید بهتر از گذشته باشم قاعدتا برای اینكه كار بهتر انجام دهم باید درس بخوانم و مطالعه كنم. سعی می‌كنم به موضوعات جدیدی توجه كنم و از نگاه بالاتری مسائل اطرافم را ببینم.



در چه رشته‌ای تحصیل می‌كنید؟

در رشته مدیریت فرهنگی مدرك فوق‌لیسانس دارم و برای آزمون دكترا هم در همین رشته شركت كردم و امیدوار هستم قبول شوم.

اولین دستمزدت چقدر بود؟

اولین دستمزدم، ۱۸۰هزار تومان بود.

روند زندگی محمد سلوكی بعد از حضور در تلویزیون چه تغییری كرد؟

فراز و نشیب زیاد و لحظه‌های سختی داشتم، ولی دركنار آن سختی‌ها لحظات خوبی را هم تجربه كرده‌ام، اما خودم از كارم راضی هستم و خدارا شكر می‌كنم كه موضوع، هدف و جریانی را در زندگی من قرار داده است كه به آن علاقه‌مندم. من به این فضا و سبك زندگی علاقه دارم. از كارم فراری نبوده و مثل خیلی‌ها كه برایشان مهم نیست كه چه كاری انجام دهند، نیستم. دركل سختی‌های كارم را هم دوست دارم، لذتش هم برایم دوست‌داشتنی است.



اگر دوباره به دوران گذشته‌ات برگردی باز هم این شغل را انتخاب می‌كردی؟

بله، مجری‌گری را انتخاب می‌كردم اما با یك نگاه حرفه‌ای‌تر. البته باید ببینم در زمان چه اتفاقی می‌افتد. فكر می‌كنم زمان همیشه روی شرایط تاثیرگذار است. ما نمی‌توانیم شرایط امروز را با شرایط زمان دیگری مقایسه كنیم و بگوییم حالا چه كاری را می‌توان انتخاب كرد.

هنوز هم شغل مجری‌گری برایت دوست‌داشتنی است یا با واقعیت‌های دیگری روبه‌رو شدی؟

اتفاقا كارم برایم حرفه‌ای‌تر شده است. در روزهای اول بیشتر وجه بیرونی اجرا برایم جالب بود. اینكه مردم من را بشناسند، حرفم را بشنوند یا اینكه برنامه‌ام را در تلویزیون دنبال كنند. اما خیلی زود این اشتیاق‌ها برایم تمام شد و نكات دیگری برایم اهمیت پیدا كرد. هرچه جلوتر رفتم احساس كردم موقعیت، شغل و وظیفه‌ام مسئولیت سخت و مهمی است كه لازم است خیلی جدی‌تر به آن فكر و به سمت آن حركت كنم.




اتفاقات ناگهانی و غیرمنتظره در برنامه زنده برایتان پیش آمده است؟

اتفاق كه بله، پیش می‌آید. چندسال پیش استودیوی مناسبی را انتخاب نكرده بودیم یكدفعه هوا توفانی شد،كل استودیو را باد برد و ما در یك شرایط وحشتناك كار را ادامه دادیم. یك روز هم خانم صفرآوا بازیگر (تاجیكی) سریال «درچشم باد» را به برنامه زنده دعوت كرده بودیم، او به شرایط برنامه‌های ایران آگاه نبود و می‌خواست روی آنتن آواز بخواند. من هم مجبور شدم خیلی سریع جلوی آواز خواندنش را بگیرم.

چطور توانستی آن شرایط را كنترل كنی؟

به نظرم وقتی می‌خواهی به مردم دروغ بگویی كار سخت می‌شود، اما من موضوع را با شوخی و خنده و خیلی عادی با مردم درمیان می‌گذارم.

اگر قرار باشد بگوییم ما فوق‌العاده‌ایم، ما بهترینیم و موقعیت‌های آنچنانی بتراشیم و از خودمان تعریف كنیم كوچك‌ترین اتفاق بد برایمان دردسر بزرگی می‌‌شود. اما وقتی كه خیلی صادقانه، منطقی و عادی برخورد كنیم، مردم درك می‌كنند كه اتفاق ناگهانی ممكن است برای هركس و هرجایی پیش بیاید و چیز عجیبی نیست.



موفق‌ترین كسی كه در حرفه‌تان می‌شناسید چه كسی است؟

به نظر من همه بچه‌هایی كه در این حرفه كار می‌كنند به موفقیت رسیده‌اند.

مادامی‌كه مخاطب داشته باشند، بزرگ‌ترها و قدیمی‌ترهایی كه هنوز كه هنوز است مردم برنامه‌هایشان را دنبال می‌كنند و یاد كارها و حرف‌هایشان می‌افتند، قطعا موفقند. جوان‌ترهایی هم كه با ۳-۲ برنامه كارشان را شروع كردند و مردم كارشان را دیدند هم موفق هستند. به نظرم این تصور كه همه‌۷۰میلیون تماشاگر تلویزیون باید از یك مجری، از یك برنامه، از یك بازیگر خوششان بیاید در توجیه علمی رسانه‌شناسی و علوم اجتماعی كاملا موضوع رد​شده‌ای است.

هركس كه بتواند تاثیرگذاری مناسبی روی جامعه هدف خود داشته و تدبیر درستی هم داشته باشد، می‌تواند موفق شود، بنابراین فكر می‌كنم همه كسانی كه ‌در این حرفه فعالیت دارند‌ می‌توانند‌ به‌ موفقیت برسند.



الگوی خاصی برای اجرای برنامه‌هایت داشته‌ای؟

من هیچ‌ الگوی مشخصی نداشته‌ام اما الگوی برنامه‌سازی و روند پیشرفت یك برنامه را داشته‌ام. خیلی از برنامه‌های زنده دنیا بوده‌اند كه از سبك و شیوه‌های مشخصی برای ساخت برنامه‌هایشان استفاده كردند و آن نوع برنامه یك اجرای خاص می‌طلبیده است. من در برنامه‌های سیاسی یك شیوه اجرا دارم، در برنامه‌های سرگرمی‌سازی یك شیوه دیگر اما درحال حاضر سعی می​کنم در هر ژانری كار نكنم بلكه بیشتر در موضوعات فرهنگی و اجتماعی كارم را دنبال كنم.