آخرین احمدی نژادی

۱- سی و یک خرداد ۱۳۸۵، خبرگزاری ایرنا، خبرگزاری رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران، خبری را روی خروجی خود قرار می دهد که بعدها تبدیل به تاریخی ترین دوران فوتبال ایران می شود. خبر کوتاه بود: «دادکان از ریاست فدراسیون فوتبال برکنار شد» اما متن خبر، حکایت از دخالت دولت در امور فوتبال داشت. «محمد دادکان، رئیس فدراسیون فوتبال ایران به اتفاق آرای اعضای شورای معاونان سازمان تربیت بدنی، به دلیل کسب نتایج ضعیف در جام جهانی آلمان، از کار برکنار شد.»

محمدرضا آخوندی، سخنگوی سازمان تربیت بدنی، در گفت و گو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) هم اعلام کرد: «جانشین دادگان نیز در همین جلسه مشخص شد؛ اما نام رئیس جدید فدراسیون فوتبال صبح روز شنبه اعلام می شود. مجموعه سازمان تربیت بدنی به دلیل کسب نتایج ضعیف تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان از تمامی ملت ایران عذرخواهی می کند.» اساسنامه در آن روزها این حق را به رئیس سازمان تربیت بدنی، محمد علی آبادی، می داد تا روسای فدراسیون ها را در صورت صلاحدید از کار برکنار کند. ماجرا خیلی زود به فیفا کشید. استناد فیفا به خبرگزاری رسمی دولت ایران بود، خبرگزاری ایرنا. خبری که حاکی از دخالت دولت در امور فوتبال بود. این گزارش و سپس یک شکایت، فدراسیون جهانی فوتبال را نسبت به اتفاقات فوتبال ایران حساس کرد. خیل زود «کمیته انتقالی فوتبال ایران» تشکیل شد و همه چیز برای انتخابات تازه براساس اساسنامه جدید آماده شد.


۲- انتخاب علی کفاشیان، به عنوان بیست و ششمین رئیس فدراسیون فوتبال را می توان زاییده دخالت سیاست در ورزش دانست؛ جایی که با دخالت دولت در فوتبال، فیفا ایران را تعلیق کرد. اما در روزهای ثبت نام، ناگهان چهره ای وارد میدان شد که کم تر تحلیلگری روی او حساب می کرد. کفاشیان ثبت نام کرد و در برابر پرسش خبرنگاران مبنی بر این که با وجود حضور علی آبادی، چقدر به پیروزی امیدوارید، لبخندی تحویل همه داد و با لحن تمسخرآمیزی گفت: «از کجا معلوم علی آبادی به نفع من در روز آخر کناره گیری نکند.»

همگان دیدند که پیش بینی او نه تنها به حقیقت پیوست، بلکه حتی نماینده دوم سازمان هم مکلف به استعفا شد تا علی کفاشیان به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال منصوب شود. آن روزها اصول گرایان به ریاست محمود احمدی نژاد سعی داشتند با الگوبرداری از دوران اصلاح طلبان، رئیس فدراسیونی نزدیک به خود برای فوتبال بگمارند، هیچ گاه به ذهن شان خطور نکرده بود که محمد علی آبادی نتواند کرسی ریاست را به دست بگیرد. بعدها در ماجرای کمیته انتقالی، تئوری پردازان ورزش اصول گرایان، با طراحی برنامه ای ویژه و با عبور از سد بزرگی به نام صفایی، خواستند به رئیس سابق فدراسیون فوتبال رودست بزنند و تا حدودی هم در این کار موفق بودند و با کاهش قدرت رئیس کمیته انتقالی و خارج کردن قدرت تصمیم گیری، به هدف شان رسیدند و همه چیز برای قدرت گرفتن آماده بود، اما ناگهان مهمانی ناخوانده اما «خودی»، همه چیز را بر هم زد.

در این زمان حتی نامی از کفاشیان و برنامه هایش نبود و او منتظر دستورات برای پیشبرد اوضاع محسوب می شد. همه چیز طبق برنامه پیش می رفت که ناگهان سردار آجرلو وارد میدان شد و همه معادلات علی آبادی را به هم ریخت. براساس برنامه، اصول گرایان قرار را بر انتخاب علی آبادی و ساختن تیمی قوی برای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال گذاشته بودند، اما برگ برنده محمد علی آبادی که با حضور خود به پرونده، انتخابات فدراسیون فوتبال را از مسیر خارج کرد، موجب شد تا آجرلو به صحنه بیاید و زمینه را برای انتخاب کفاشیان آماده کند. ماجراهای سردار آجرلو و انتخابات را دیگر همه می داند که چگونه از انتخابات فدراسیون کنار گذاشته شد، اما مهم این است که کفاشیان با این زمینه توانست بهترین سود را از جنگ زرگری طرفین و حساس شدن فیفا نسبت به انتخابات کند. با دستور رئیس جمهور و کناره گیری علی آبادی و شهنازی از کاندیداتوری، کفاشیان به عنوان رئیس فدراسیون برگزیده شد.


۳- به هر حال علی کفاشیان به عنوان گزینه سازمان برگزیده شد، اما او عملا همه مسائل را حاشا می کرد و خودش را مستقل می دانست. بد نیست بدانید که همه چیز حکایت از انتخاب کفاشیان در روزهای پایانی در آن روزها داشت و حتی جانشینش در کمیته ملی المپیک نیز برگزیده شده بود.

در شانزدهم دی ماه اعلام شد که ۲۲ دی، زمان انتخاب جانشین دبیرکل است و همه این اتفاقات زمانی در حال وقوع است که هنوز نه شهنازی استعفا داده بود و نه انتخاباتی برگزار شده بود. خودش در اظهارنظری جالب در خصوص این قضیه می گوید: «به هر حال از پیش به فکر بودم که اگر چنین اتفاقی افتاد و من رئیس فدراسیون فوتبال شدم، کارها بر روی زمین نماند و به فکر چاره بودیم. مطمئن باشید سازمان، نظری روی هیچ کدام از کاندیداها ندارد و همان گونه که اعلام کرده اند، از چهره برگزیده این انتخابات حمایت می کنند.»


۴- علی کفاشیان، در پانزدهم مردادماه ۱۳۳۳ در شهرستان نایین متولد و با مدرک لیسانس اقتصاد از دانشکده حسابداری تهران فارغ التحصیل شد و مدرک فوق لیسانس خود را در رشته تجارت بین الملل از دانشگاه ماستریخت هلند دریافت کرد. از همان ابتدا فردی معتقد نشان داد و در سال های ۵۶ و ۵۷، در فعالیت های قبل از انقلاب حضور چشم گیر داشت. کفاشیان در سال های ابتدایی انقلاب، به عنوان رئیس هیئت دوومیدانی استان تهران برگزیده شد و به طور جدی در ورزش حضور یافت، اما در توصیف او می توان به پست دولتی و شغل اصلیش اشاره کرد.

علی کفاشیان در بانک مرکزی کشور و در بخش «تخصیص ارز» فعالیت داشت که با پیشرفت های پلکانی و اثبات شایستگی های مدیریتی، به ریاست تخصص ارز منصوب شد که با توجه به وضعیت خاص ایران در آن زمان و وجود جنگ هشت ساله دفاع مقدس و همچنین لزوم خرید و فروش های خارجی، می توانست بسیاری از پوئن ها و استفاده از رانت را برایش مهیا سازد.

همچنین بعدها توانست به پست های مدیر اداره نظارت ارز بانک مرکزی، مدیر اداره سیاست ها و مقررات بانک مرکزی، عضو کمیسیون ارز بانک مرکزی و عضو شورای خرید کالاهای اساسی کشور نیز برسد. کفاشیان در سال هایی که مشغول به تحصیل بود ،عضو تیم ملی دوومیدانی ایران از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹ در مواد صد متر با مانع و چهارصد متر با مانع بود و همچنین از رکوردداران دو ۱۱۰ متر با مانع در آن زمان محسوب می شد.


۵- زمانی که او مشغول به کار در بانک مرکزی بود، پیشنهاد ریاست فدراسیون دوومیدانی را با توجه به عملکرد مناسبش در هیئت استان تهران دریافت کرد و خیلی سریع در این پست نیز قرار گرفت. حضور کفاشیان در دوومیدانی به گونه ای بود که نزدیک به هفده سال را به صورت منقطع دوومیدانی گذراند و به جز دوره های کوتاه مدت مدیریت موسویان، رحیمی و نوریان، در سال های ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰ و ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵، به این عنوان انتخاب شد. همچنین او سابقه سرپرستی فدراسیون های ورزشی رزمی، ژیمناستیک، بولینگ و بیلیارد، سوارکاری، شطرنج، قایقرانی و اسکی روی آب را نیز در کارنامه دارد که به جهت حضور در پست معاون فنی و ورزشی سازمان تربیت بدنی به آن نائل شده بود. در همه این سال ها، او مسئولیت های فراوانی را به دوش داشت که می توان به معاون ورزشی و امور فدراسیون های سازمان تربیت بدنی به مدت سه سال، رئیس شورای برون مرزی، رئیس ستاد مسابقات دهه فجر، رئیس مجامع ورزشی کلیه فدراسیون های ورزشی به مدت سه سال، رئیس ستاد نظارت بر عملکرد بازی های المپیک ۲۰۰۴ آتن و بازی های آسیایی ۲۰۰۶ قطر، رئیس نخستین دوره مسابقات داخل سالن دوومیدانی آسیا در سال ۲۰۰۳، رئیس فدراسیون دوومیدانی به مدت هفده سال از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰ و از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۲، دبیر کل کمیته ملی المپیک از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶، رئیس کمیسیون رسانه های کمیته ملی المپیک، دبیر کل فدراسیون بازی های غرب آسیا و عضو هیئت اجرایی فدراسیون همبستگی ورزشی کشورهای اسلامی اشاره داشت.


پایان: هشت سال حضور علی کفاشیان در فوتبال ایران کم تر هوادار فوتبالی حاضر است از او دفاع کند. مدیریت او هم مثل همه مدیریت ها، نقاط قوت و ضعف فراوانی داشته است. همراه با او، افتخارات و شکست هایی در فوتبال ایران دیده شده است. او آخرین «احمدی نژادی» در ساختار مدیریت کشور است، شاید هم روزهای آخر در فوتبال ایران...