«بانوی اول» آمریکا در سال ۲۰۱۶ یک سورپرایز خواهد بود؟

هفته نامه تماشاگران امروز - رسول مجیدی: دونالد ترامپ بدون شک پدیده امسال دنیای سیاست است. ثروتمندی مشهور که شعارهای دست راستی اش ابتدا باعث خنده کاربران شبکه های اجتماعی بود و حالا تبدیل به وحشت دست کم نیمی از مردم آمریکا و البته جهان شده است. با اینکه کارزار رقابت های درون حزبی جمهوری خواهان برای کسب کرسی ریاست جمهوری در ابتدای راه خود قرار دارد آما آقای تی (لقبی که رسانه های آمریکایی به ترامپ داده اند) از وضعیت بسیار خوبی بهره می برد.

او احتمالا رقیب اصلی دموکرات ها در انتخابات آتی خواهدبود. شعارهای پوپولیستی او ظاهرا دل خیلی از هواداران حزب جمهوری خواه را برده و در هفته های اخیر ایالت های مختلفی به نفع آقای ترامپ رای داده اند. حالا او یکی از شانس های اصلی برای رفتن به کاخ سفید است. اتفاقی که شاید چند ماه پیش باورش سخت بود اما انگار راهی برای فرار از آن نیست. پس بهتر است با واقعیت رو به رو شویم؛ اگر ترامپ برنده نهایی انتخابات ریاست جمهوری 2016 آمریکا شود، چه کسی را باید «بانوی اول» ایالت متحده آمریکا بنامیم؟


یک غیرآمریکایی، فرست لیدی می شود!

فرست لیدی یا همان بانوی اول در آمریکا جایگاه تشریفاتی مهمی دارد. او اغلب در سفرهای رسمی همراه رئیس جمهور است، کارهای داخلی کاخ سفید را ترتیب می دهد و مسائل خیریه را دنبال می کند. با زنان روسای دیگر کشورها جلسه می گذارد و بحث های حقوق بشری را جلو می برد. با این همه نقش رسانه ای این عنوان، پررنگ تر از نقش های علمیاتی اش است. فرست لیدی همیشه برای عکاسان و گزارشگران ویژه کاخ سفید به مثابه یک سوژه جذاب به نظر می رسد و تک تک کارهای او زیر نظر است. البته خیلی از جوانان آمریکایی هم از بانوی اول کشورشان الگو می گیرند. درواقع او از لحاظت معنوی قدرت ویژه ای دارد و می تواند الهام بخش جوانان و زنان باشد.

یکی از نکات جالب توجه رقابت های انتخاباتی آمریکا هم می تواند همین نقش فرست لیدی باشد. بنا بر آخرین نظرسنجی ها، احتمالا در دور نهایی شاهد رقابت هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ خواهیم بود. اگر نفر اول پیروز شود، آن وقت باید از یک عنوان جدید در رسانه های جمعی آمریکا و دیگر کشورهای دنیا برای شوهر او یعنی بیل استفاده شود. عنوانی مثل «آقای اول یا «فرست جنتلمن». اگر هم آقای ترامپ به ریاست جمهوری برسد، باید برای اولین بار از سال ۱۸۲۵ میلادی به این طرف، شاهد آن باشیم که خانمی که بیرون از خاک آمریکا به دنیا آمده به چنین جایگاهی می رسد.

در سال ۱۸۲۵ لوییزا آدامز که در انگلیس به دنیا آمده بود به این عنوان دست یافت. او از نسل های اولیه مهاجران آنگلوساکسون به آمریکا بود و انتخابش خیلی عجیب به نظر نمی رسید اما حالا باید به تمام ویژگی های عجیب آقای ترامپ این یکی را هم اضافه کنیم؛ داشتن همسری که زاده آمریکا نیست.


همسر ترامپ کیست؟

عمده شهرت همسر ترامپ از صنعت مدلینگ می آید. مالنیا ترامپ با نام اصلی مالنیا کوه ناوس یک مدل نسبتا مشهور است که در سال ۱۹۷۷۰ و در یوگوسلاوی به دنیا آمده است. در شهر سونیکا که تنها پنج هزار نفر جمعیت دارد. زندگی کودکی او احتمالا ربطی به دوران جوانی اش که به حرفه مدلینگ روی آورد و در هفته های پاریس و میلان به روی صحنه رفت ندارد. با این همه گفته می شود خانواده مالنیا آنقدر ثروتمند بوده اند که در دوران نوجوانی مالنیا، او را به پیست های اسکی سوییس ببرند.

به هر ترتیب مالنیا در سال ۱۹۹۶ و زمانی که ۲۶ سال داشته، به نیویورک می رود. دو سال بعد در مهمانی کلوب کیت کت، او به آقای ترامپ معرفی می شود. دونالد در آن زمان از همسر دومش طلاق گرفته بوده و در همان ملاقات اول عاشق دختری می شود که ۲۵ سال از خودش کوچک تر بوده. مالنیا بعد از برقراری رابطه با آقای ترامپ مشهورتر از قبل هم می شود. تصویر او تا به حال به عنوان عکس رو جلد مجلات مشهوری مثل ووگ، بازار هارپر، مجله نیویورک، اونیوو، گلامور، ونیتی فایر، اف اچ ام، اله و جی کیو رفته است.

با این همه او بعد از ازدواج رسمی با دونالد، آرام آرام مدلینگ را کنار می گذارد و با استفاده از ثروت افسانه ای شوهرش روی به طراحی ساعت های لوکس و جواهرآلات می آورد. حالا هم بیشتر با همین صنعت شناخته می شود و البته فعالیت های خیریه اش. بند نیست بدانید این دو در سال ۲۰۰۵ با یکدیگر به صورت رسمی ازدواج کردند. آن هم در کلوپی که متعلق به خود آقای ترامپ بوده و هیلاری و بی کلینتون هم در آن حضور داشته اند. حالا ممکن است در دور نهایی انتخابات آمریکا شاهد رقابت دو نفر از آن جشن عروسی ۴۵۰ نفره باشم؛ آقای ترامپ و خان کلینتون.


مالنیا چطور بانوی اولی خواهدبود؟

در سال ۱۹۹۹ که دونلد ترامپ سعی می کرد به عنوان نامزد نهایی حزب رفرم خواهان آمریکا برای ریاست جمهوری انتخاب شود، روزنامه نیویورک تایمز مصاحبه جالبی با خانم مالنیا انجام داد و نوشت: «او چطور بانوی اولی خواهد شد؟». مالنیا در پاسخ به این سوال گفته بود: «من بسیار سنتی خواهم بود. مثل بتی فورد و جکی کندی. من فقط از ترامپ حمایت می کنم، همین.» ظاهرا نظرهای آن سال خانم ترامپ هنوز که هنوز است تغییری نکرده.

او در تمام کارزارهای انتخاباتی ترامپ حاضر است اما هیچ حاشیه خاصی ندارد. کمتر صحبت می کند و اکثر اوقات پشت دونالد می نشیند. برای فهمیدن تفاوت او با بانوی اول فعلی آمریکا فقط کافی است کارزارهای انتخاباتی اوباما را به یاد بیاورید که چگونه میشل به ایراد سخنانی پرشور و احساسی می پرداخت. سخنانی که حتی باعث سردردهای باراک اوباما هم می شد و البته جنجال های فراوانی می آفرید.

بانوی اول فعلی آمریکا در یکی از سخنرانی هایش در سال ۲۰۰۸ گفته بود «برای اولین بار در طول زندگی ام به کشورم افتخار می کنم». این گفته ها به سرعت موردپسند منتقدین اوباما قرار گرفت و این جمله را نشانه ای آشکار برای نمایان کردن فقدان «میهن پرستی» در خانواده اوباما قلمداد کردند. مالنیا هم احتمالا با علم به همین موضوع است که کمتر صحبت می کند.

او نمی خواهد برای ترامپ پرحاشیه، حاشیه ای جدید بیافریند. مخصوصا با آن لهجه اسلوونیایی خاص خود. شاید به همین خاطر بود که در یکی از آخرین کمپین های آقای ترامپ، وقتی با درخواست مردم حاضر در مراسم برای صحبت رو به رو شد، تنها به ذکر این نکته بسنده کرد: «من قول می دهم که شوهرم بهترین رئیس جمهور آمریکا می شود». با این همه به نظر می رسد ساکت بودن مالنیا در جمع های انتخاباتی را نباید به شخصیت او مربوط دانست.

مالنیا پیش از این و در سال های جوانی نشان داده که انسان پرشر و شوری است و در جرگه زنان مطیع قرار نمی گیرد. سکوت او هم احتمالا نشانه ای آشکار از موقعیت سنجی بی بدیلش است. این نکته، منتقدان آقای ترامپ را کمی آرام می کند؛ هرچقدر آقای ترامپ در ارائه نظرات عجیب و غریب پیش رو است، همسرش برای رسیدن به کاخ سفید از استراتژی منطقی و قابل فهمی پیروی می کند.