سیدحسن خمینی، عاشق فوتبال زنده و نود

هفته نامه چلچراغ - چیا فوادی: اسفند سال 1360 و در بحبوحه آغاز جنگ تحمیلی، این که چطور بازیکنان تیم ملی فوتبال به دیدار رهبر انقلاب رفتند، برای خیلی ها عجیب هم بود. اما ماجرا این بود که سید احمد آقای خمینی به خاطر این که با چند بازیکن آن زمان تیم ملی هم بازی بود، این دیدار میسر شد.

ترکیب فوتبالی ها در ملاقات اسفند سال 60 با امام خمینی از این قرار بود: شاهینی ها کاظم رحیمی (مربی و سرپرست)، جمشید آبیاری، مهدی دینورزاده، علی حیدری، نادر فریادشیران، امیر خانی، عباس موسیوند، محمد حقیقیان و امیر مرزوقی را تشکیل می دادند. تیم منتخب تهران یعنی یاران مشترکی از شاهین و پرسپولیس شامل سعید مراغه چیان، ناصر محمدخانی، کامل انجینی و منوچهر طاهرخانی بودند و پرسپولیسی ها علی پروین، محمود خوردبین، محمد مایلی کهن، محمد دادکان، مجید سبزی، ضیاء عربشاهی، مهدی غفاری، ابراهیم کیان طهماسبی، عباس کارگر و غلامرضا فتح آبادی را تشکیل می دادند. در همان روز بود که امام معرف ترین جمله اش را درباره فوتبال بر زبان آورد: «من ورزشکار نیستم، اما ورزشکاران را دوست دارم.»


چرا سیداحمد خمینی فوتبالی بود؟

شاید کمتر شنیده باشید، اما سیداحمد خمینی یک چپ پای حرفه ای و یکی از فوتبالیست های معروف دهه ۴۰ بوده است. بازی مرحوم سیداحمد آقا به اندازه ای خوب بود که تیم پرطرفدار شاهین تهران خواهان به خدمت گرفتن او شد. مرحوم همایون بهزادی یکی از دوستان و هم بازیان و حتی مربی سیداحمد خمینی در شاهین درباره بازی احمدآقا گفته بود: «ویژگی های استثنایی داشت و با پای چپ بازی می کرد. بازیکنان چپ پا، خیلی کم هستند، به خصوص این که او، تکنیک بالایی هم داشت. این تکنیک بالا طوری بود که در پست دفاع چپ، هافبک چپ، و فوروارد چپ بازی می کرد و در مجموع از قدرت بدنی خیلی بالایی برخوردار بود. بازی سیداحمد آقا آن قدر خوب بود که در مدت زمان کوتاهی طرفداران بسیاری پیدا کرد.»

مرحم سیداحمد خمینی فوتبال را از زمین های خاکی قم آغاز کرد و به تیم شاهین قم پیوست. یک بار که شاهین قم به شهر ری رفته بود و با تیم این شهر مسابقه ای را برگزار کرد، سیداحمد کاپیتان تیم قم بود و در آن بازی، موفق شد سه گل به تیم شهرری بزند. او با وجود این که در پست دفاع چپ بازی قرار داشت، نفوذ می کرد.

احمدآقا پا به توپ می شد، یک و دو می کرد و شوت از راه دور می زد. آن روز خیلی بازی اش گل کرد. بعد از بازی مردم او را شناختند و هجوم آوردند. سر دست بلندش کردند و در خیابان راه افتادند و شعار «درود بر خمینی، سلام بر سیداحمد» سردادند که هیچ وقت در رسانه های آن زمان به دلیل خفقان منتشر نشد، اما در یادها ماند.


در هر حال سیداحمد هم قدرت بدنی فوق العاده ای داشت، هم بسیار خوش تکنیک و گل زن بود. اگر مدت کوتاه دیگری به فوتبال ادامه می داد، در تیم شاهین تهران، بسیار مشهور و موفق می شد. تیم شاهین آن روزها خیلی محبوبیت داشت و از جنبه سیاسی هم تیم مهمی بود. بعضی اوقات که این تیم موفقیتی به دست می آورد و بر تیم های تهران جوان، تاج یا دارایی پیروز می شد، جمعیت تظاهرات سیاسی می کردند.

سیداحمد خیلی به فوتبال عشق و علاقه داشت. بازی های خوب او موجب شد که از سوی مسئولان تیم شاهین تهران، محبوب ترین تیم ایران دعوت شد. آن روزها ۹ بازیکن شاهین تهران ستاره تیم ملی بودند. سیداحمد خمینی هم با اشتیاق دعوت شاهینی ها را پذیرفت و وارد تمرینات شد، اما پس از پنج، شش جلسه تمرین از این تیم و کلا از فوتبال کناره گیری کرد.

چرا کناره گیری کرد؟

برخی می گویند احتمالا توصیه ای به ایشان شده بود که فوتبال را در صحنه قهرمانی ترک کرد. شاهین آن زمان در زمین «شهباز» تمرین می کرد. سیداحمد با سری تراشیده در تمرینات تیمی که پر از ستاره بود، حاضر می شد. این مسئله در زمانی بود که امام خمینی (ره) تبعید شده بود. احمدآقای پس از چند جلسه تمرین، شاهین و کلا فوتبال را ترک کرد.

مرحوم سیداحمد خمینی در زمان حیات امام در یک مصاحبه خصوصی درباره زندگی خود گفته بود: «امام ما را در انتخاب کارمان آزاد می گذاشت. مثلا من علاقه زیادی به فوتبال داشتم و بر سر آن چندین بار دست هایم شکست.» او تا زمان خروج از ایران به همراه امام و تبعید امام، فوتبال بازی می کرد و اتفاقا بازیکن بسیار خوبی هم بود. بعد از انحلال شاهین به ظاهر، سیداحمدآقا طرفدار پرسپولیس بود. هر وقت ناراحت بود، امام با شوخی به او می گفت: «مگر تیم تو باخته که این طور ناراحت هستی!» این جمله را حتی سیدحسن خمینی هم تایید کرده است.


چند سال پیش در یک برنامه ویژه که به مناسبت سالگرد ارتحال امام از شبه سه پخش می شد، سیدحسن خمینی گفت: «پدرم سیداحمد خمینی (ره) طرفدار یکی از تیم های قرمز و آبی بود و وقتی تیم مورد علاقه ایشان گل می خورد، امام خمینی (ره) صدا می زدند احمد بیا که تیمتون گل خورد و با هم کری داشتند.»

سیدحسن خمینی به این خاطره جالب هم اشاره می کند که هر وقت مرحوم سیداحمد خمینی به هر دلیلی ناراحت می بوده، امام (ره) به شوخی به او می گفته: «چیه سیداحمد آقا؟ باز تیمت باخته است؟» این طور بوده که مرحوم سیداحمد با لبخندی آن لحظه از اوقات تلخی در می آمده است.

نوه امام فوتبالی خالص است

اما جالب است بدانید که سیدحسن آقا نوه مرحوم امام هم حسابی فوتبالی است و حتی در نوجوانی، گه گاه به میان تماشاگران بازی های مهم در شیرودی یا امجدیه می رفته است. آن طور که خودشان هم اعلام کرده اند، زهرا اشراقی همسر محمدرضا خاتمی که نوه امام هم هست و خود محمدرضا خاتمی و همسر او به پرسپولیس علاقه مند هستند، اما سیدحسن خمینی که برخلاف بسیاری از مقامات دولتی و رسمی کشور اطلاعات جالب و به روزی از فوتبال ایران و جهان دارد، خود هم در دوره نوجوانی و جوانی همچون پدر مرحومش سیداحمد خمینی (که تا آستانه پوشیدن پیراهن شاهین تهران پیش رفت) فوتبال بازی می کرده است.

در سال های گذشته بارها و بارها ملی پوشان به بیت امام رفته اند و با سیدحسن خمینی گفت و گو کرده اند. در یکی از این دیدارها در دوران سرمربی گری علی دایی در تیم ملی، سیدحسن خمینی در آن جلسه به شوخی به علی دایی گفته بود کمی با عادل فردوسی پور مهربان تر باشد که باعث خنده جمعی بازیکنان و حاضران در جلسه شد. حتی علی دایی از این توصیه سرخ و سفید شد و خودش هم خنده اش گرفت. او حتی در آن دیدار می خواست تا علی کریمی را با علی دایی آشتی دهد: «جا دارد از آقای دایی و فدراسیون درخواست کنیم که بال محبت خود را بیشتر بگسترند تا دوستان توانمندی مثل علی کریمی که می توانند در ترکیب تیم قرار بگیرند، به تیم ملی بازگردند و بتوانند با همه توان در برابر رقبا بازی کنند.»


سیدحسن خمینی هیچ وقت دوست نداشت که بگوید مرحوم پدرش طرفدار پرسپولیس بوده است. اما در دیداری که یکی از خبرنگاران پیش از عید یکی از سال ها با نوه امام (ره) داشت، مشخص شده بود که او به شدت فوتبالی و حتی طرفدار استقلال است. آن روزها داربی 66 تازه برگزار شده بود و سیدحسن از حرکت علیزاده که منجر به پنالتی شدن و گل خوردن استقلال و از دست رفتن برد استقلال و تبدیل شدن در لحظات پایانی شد، به شدت شاکی بود.

نزدیکان سیدحسن خمینی به خوبی می دانند که او یک روزنامه خوان حرفه ای است و هر روز در برنامه کاری اش علاوه بر تورق روزنامه های سیاسی، یکی دو روزنامه ورزشی را هم می خواند و البته مشتری فوتبال های زنده و برنامه نود است و البته سعی می کند همه فوتبال های زنده خارجی و داخلی را ببینید و برنامه ها و سایت های ورزشی را رصد کند.

برنامه ای که البته چند سال پیش با آن گفت و گو کرد و مقابل عادل فردوسی پور نشست و گفت و گوی جالبی انجام داد. در هر حال برخی رسانه های خارجی زمانی که درباره سیدحسن خمینی مطالب می نویسند، به ورزشی بودن او اشاره می کنند یک بار فایننشال تایمز درباره اش نوشته بود: سیدحسن خمینی هم چنین متولی حرم مطهر (امام) خمینی و پدر خویش است و با این حال بسیاری از جوانان ایرانی در پی (حجت الاسلام) حسن خمینی هستند، مردی خوش سیما با روحیه شوخ طبعی که دوست دار ورزشکاران از جمله ستارگان فوتبال است و فوتبال ایران و جهان را به خوبی تعقیب می کند و اطلاعات فوق العاده ای از فوتبال دارد.