چند نما از معروف‌ترین پزشک ایران، «ابن‌سینا»

خبرگزاری ایسنا: روزی که «ابن‌سینا» از مادری به نام ستاره متولد شد، کسی نمی‌دانست که آوازه‌ی دانش و تبحر او در پزشکی به همه جای دنیا می‌رسد و به ستاره‌ای درخشان برای سرزمینش تبدیل می‌شود؛ چهره‌ی مشهوری که دست‌مایه‌ی خلق آثار هنری متعددی نیز قرار گرفته است.

اول شهریورماه همزمان با زادروز ابوعلی سینا «روز پزشک» نامگذاری شده است. با گذشت بیش از هزار سال از زمان زندگی ابن‌سینا، او سرشناس‌ترین پزشک ایرانی است. این دانشمند در سال‌هایی که پزشکان حاذق از درمان بیماری‌های مختلف عاجز بودند، آن‌ها را به بهترین روش درمان می‌کرد و کسانی را که سال‌ها در این زمینه کار کرده و تجربه به‌دست آورده‌ بودند، به حیرت وامی‌داشت.

ابن‌سینا یکی از مشاهیر بزرگ ایران به‌شمار می‌رود. به همین دلیل برخی هنرمندان چهره‌ی او را دست‌مایه‌ی خلق آثار هنری قرار داده‌اند و مجسمه‌های بسیاری از این دانشمند ایرانی توسط هنرمندان ساخته شده است.

مجسمه ابوعلی سینا

اگرچه مجسمه‌های متعددی از ابوعلی سینا ساخته شده، اما اثر ارائه‌شده از ابوالحسن صدیقی به‌دلیل کیفیت کار و نصب آن در شهر همدان از بقیه‌ی مجسمه‌ها معروف‌تر است. او مجسمه‌ای تمام‌قد از پزشک مشهور ایرانی را برای یادبود او ساخت که اکنون در مرکز میدانی به نام این دانشمند نصب شده است.

مجسمه ابن‌سینا سه متر و ۱۰ سانتی‌متر ارتفاع دارد و در ساخت آن از سنگ مرمر سفید استفاده شده است. این مجسمه نزدیک به شش دهه است که روی پایه‌ای در میدان بوعلی شهر همدان قرار دارد. در قسمت شمالی پایه‌ی مجسمه، لوحی از سنگ سفید نصب شده که روی آن نام ابوعلی سینا و تاریخ تولد و وفات او به خط نستعلیق حک شده است.

چهره ابوعلی سینا

انجمن آثار ملی ایران برای داشتن طرحی رسمی از چهره‌ی ابن‌سینا به ابوالحسن صدیقی پیشنهاد کرد که طرحی از این دانشمند را روی کاغذ پیاده کند. همین موضوع باعث شد معروف‌ترین طرحی که از چهره‌ی ابوعلی سینا وجود دارد، متعلق به ابوالحسن صدیقی باشد. او پیش از این‌که به مجسمه‌سازی مشهور تبدیل شود، شاگرد کمال‌الملک بود و نقاشی می‌کرد. طرح صدیقی در بیست‌ویکمین جلسه‌ی هیئت مؤسسان انجمن آثار ملی ایران به ثبت رسید.

صدیقی در این طرح سعی کرده با استفاده از سیاه‌قلم، چهره‌ای ارائه کند که مخاطب با دوره‌ای که ابوعلی‌سینا در آن می‌زیست، ارتباط برقرار کند. به طراحی لباس ابن‌سینا نیز توجه ویژه‌ای شده است. همچنین کتاب معروف ابن‌سینا نیز در این طرح، در دستان این دانشمند دیده می‌شود.

آرامگاه ابوعلی سینا

بنای یادبودی که به‌عنوان آرامگاه شیخ‌الرییس در همدان ساخته شده، یکی از آثار ملی ثبت‌شده‌ی ایران است. تاریخ ساخت بنای اولیه‌ی این آرامگاه را به زمان قاجار مربوط می‌دانند. انجمن آثار ملی ایران که در دهه‌ی ۳۰ فعالیت گسترده‌ای در زمینه‌ی ساخت و به‌روزرسانی آرامگاه مشاهیر ایرانی داشت، تصمیم گرفت بنای جدیدی برای آرامگاه ابن‌سینا طراحی شود.

بنای جدید که طراحی هوشنگ سیحون است، از معماری برج گنبد قابوس الهام گرفته شده است. بیشتر المان‌های و عناصر آرامگاه جدید ابوعلی سینا متأثر از معماری سنتی است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های معماری این بنا، طراحی ۱۲ ستون برای آرامگاه است که گفته می‌شود نشان‌دهنده‌ی ۱۲ رشته دانشی است که ابن‌سینا بر آن‌ها احاطه داشته است.

آرامگاه دو تالار دارد که از تالار جنوبی به‌عنوان موزه استفاده می‌شود و در آن می‌توان اشیایی باقی‌مانده از صدها سال پیش را دید. تالار شمالی نیز کتابخانه‌ای شامل صدها جلد کتاب نفیس از نویسندگان مختلف است.