یک گزارش جنجالی از فوتبالیست های قلیانی

مجله ایده آل : هرچه بیشتر به جمعیت توی چشم فوتبالیست‌ها ورود می‌‌كنی بیشتر متعجب می‌شوی، از اینكه برخی از آنها كه به نوعی می‌‌توانند الگو و مدل رفتاری جوانان و نوجوانان شیفته فوتبالیست‌جماعت باشند و البته هستند رفتاری شبیه به الگوها ندارند و بدتر اینكه در برخی از وجوه شخصیتی خود جزو ضد الگوها قرار می‌گیرند! اصلا تا حالا شده فوتبالیستی بگوید تفریح محبوبش تئاتر و نمایش است یا یكی كتابخانه و آرشیو فیلم شخصی داشته باشد؟ شده فوتبالیستی را یك هفته در پیست اسكی یا مشغول بازی بولینگ ببینید؟ موسیقی چطور؟ چند درصد فوتبالیست‌های ایرانی ساز می‌زنند و چند درصدشان دستی به قلم برده‌اند تا چیزی بنویسند یا ترانه‌ای بخوانند؟

حتی اگر در این موارد اخیر ورودی هم داشته‌اند نه از سر شور و اشتیاق و عشق ذاتی به هنر بوده بلكه یا به دنبال شهرت بیشتر بوده‌اند یا برای تفریح مثلا آلبومی داده‌اند یا در كاری تصویری و شنیداری شركت كرده‌اند. همه اینها را گفتیم تا بگوییم تفریح عمده فوتبالیست‌های ایرانی همان اتفاقی است كه با در نظر گرفتن موارد فوق نگران‌مان می‌كند. از اینكه برخی الگوهای جوانان‌مان یا آنهایی كه پوسترهایشان به دیوار اتاق كودكان‌مان نصب شده بهترین تفریح زندگی‌شان را پك زدن به قلیان‌های قد و نیم‌قدی می‌دانند كه به نوعی تسلای خاطرشان است! البته موضوع وقتی جدی و دردناك‌تر می‌شود كه بدانیم این مسئله بسیار فراتر از تفریح پیش رفته، تا جایی كه برخی فوتبالیست‌های امروزی حتی در بالاترین سطح به قلیان و قلیان‌كشی معتاد شده‌اند.


ظاهرا پزشكان در این زمینه اظهارنظر صریحی نداشته‌اند اما به صورت كلی گفته شده طی یك آزمایش از ۲۱۸۵ فوتبالیست افرادی كه نیكوتین مصرف می‌‌‌كنند ظرفیت تبادل اكسیژن آنها تقریبا ۲۵درصد كمتر از سایر بازیكنانی است كه سر و كاری با نیكوتین ندارند. همچنین گفته می‌شود به غیر از تاثیر مستقیم روی عملكرد ورزشكار، نیكوتین موجود در تنباكو و توتون كاهش وزن ورزشكاران را به دنبال خواهد داشت. حسن روشن یكی از پیشكسوتان فوتبال با آگاهی از تعداد فوتبالیست‌های ایرانی اهل قلیان و مسئله دوپینگ با كنایه می‌گوید: «اگر همین الان از بازیكنان ما تست بگیرند از تمام قاره آسیا بیشتر دوپینگی داریم!»از طرفی قلیان كشیدن فوتبالیست‌ها به غیر از اهالی فوتبال برای سایر رشته‌ها هم ثقیل و حل‌نشدنی به نظر می‌رسد تا جایی كه رئیس فدراسیون شنا با انتقاد از جو موجود و اهمیتی كه به فوتبال داده می‌شود می‌گوید: «فوتبالیست‌ها در قهوه‌خانه‌ها پلاسند و سبیل‌هایشان زرد شده!»


از جامعه قلیان‌كش فوتبالیست‌ها آمار دقیقی در دست نیست اما گفته می‌شود بیشتر بازیكنان به صورت تفریحی این وسیله دودزا و مضر برای سلامت را یكی از مهم‌ترین تفریح در دسترس می‌بینند اما كم‌‌كم دامنه این تفریح آنقدر گسترده می‌‌شود كه قلیان می‌شود جزئی از زندگی آنها.البته این قضیه تنها محدود به ایران و فوتبالیست‌های وطنی نیست و در بین بازیكنان عرب‌زبان حوزه خلیج‌فارس، تركیه و كشورهای شمال آفریقا هم تبدیل به اپیدمی و امری عادی در بین فوتبالیست‌ها شده است. همین چند وقت پیش عكسی از مروان شاماخ، مهاجم مراكشی تیم آرسنال در سایت‌های اینترنتی لو رفت كه او را در حال قلیان كشیدن با بازیكن هموطنش عادل تارابت نشان می‌داد.

البته این عكس زمانی بیشتر ناراحت‌كننده به نظر می‌رسید كه آرسنال ساعاتی قبل مقابل كوئینز پارك رنجرز شكست خورده بود و هموطن شاماخ در تیم حریف عضویت داشت! این اتفاق باعث عصبانیت بیش از حد آرسن ونگر از بازیكن مراكشی‌اش شد و او را در بازی بعدی تیمش از فهرست ۱۸‌نفره بیرون ‌گذاشت.


برخی از اهالی فوتبال معتقدند ۴۰-۳۰ درصد فوتبالیست‌های ایرانی بیش از حد معمول و تفریحی قلیان می‌كشند اما واقعیت چیز دیگری است و به‌راحتی می‌توان گفت این وسیله ظاهرا سنتی و دودزا محبوب‌ترین تفریح بیش از نیمی از فوتبالیست‌هاست! البته در این زمینه نه تحقیقی صورت گرفته نه آماری وجود دارد اما اهالی فوتبال و رسانه و آنهایی كه از نزدیك با جماعت فوتبالیست مراوده و ارتباط دارند قاطعانه می‌گویند: «الان بیشتر فوتبالیست‌ها قلیان می‌كشند!» با این حال خبر بد برای فوتبالیست‌های قلیانی چندی پیش رسما منتشر شد و مسئولان ستاد مبارزه با دوپینگ اعلام كردند «نیكوتین» ماده مضر در توتون قلیان و سیگار از سال ۲۰۱۳ در برنامه نظارت كنترل دوپینگ سازمان جهانی قرار خواهد گرفت و این ماده در سال ۲۰۱۴ داروی ممنوع شناخته می‌شود.

به این ترتیب شاید از یك سال دیگر خطر محرومیت‌های طولانی فوتبالیست‌های ایرانی عاشق قلیان را مجبور به ترك این تفریح مضر كند اما عجیب است كه از یكی از این بازیكنان می‌شنویم: «در این صورت شاید فوتبال را كنار گذاشتم نه قلیان را!» در همین ارتباط چند وقت پیش صدای محمد رویانیان، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس در اعتراض به یكی از بازیكنان قلیانی این تیم بلند شد اما در پایان تذكر و هشدار خصوصی به این بازیكن نهایت برخوردی بود كه با او شد!

• یكی از اولین پاتوق‌هایی كه از حدود 6-5 سال پیش تبدیل به محل گردهمایی فوتبالیست‌های شیفته قلیان شد و پای بسیاری از بازیكنان دیگر را به این مكان باز کرد حول و حوش میدان كاج در سعادت‌آباد بود، اتفاقا مدیریت این سفره‌خانه را هم یك فوتبالیست نامدار بر عهده داشت كه پس از مدتی تعطیل شد.

• فوتبالیست دیگری كه البته به اندازه نفر اول سرشناس نبود حوالی سعادت‌آباد و در یكی از محلات با ارتفاعش! سفره‌‌خانه دیگری افتتاح كرد كه خیلی زود فوتبالیست‌ها را به آن محل كشاند.

• اخیرا در یكی از میدان‌‌های مركزی و پرتردد شهر یكی از بازیكنان سابق تیم ملی و مربی تیم مشهور لیگ برتری، سفره‌خانه‌ای را با شراكت یك فرد غیرفوتبالی افتتاح كرد كه اسم این سفره‌خانه خیلی زود بین اهالی فوتبال پیچید. گفته می‌شود در این سفره‌خانه یكی از سوپراستارهای فوتبال ایران- كه اتفاقا با صاحب سفره‌خانه رابطه صمیمانه‌ای دارد- هم به همراه برادرانش برای قلیان كشیدن حضور پیدا می‌كند و عجیب اینكه مثل فیلم‌های مافیایی سفره‌خانه برای ایشان قرق می‌شود تا آقای سوپراستار بدون هراس از اینكه كسی آمارش را به رسانه‌ها بدهد یا در حال پك زدن به قلیان عكسش را بگیرد راحت به تفریحش برسد. این سفره‌خانه كه البته گفته می‌‌شود غیر از اهالی فوتبال برخی هنرمندان هم در آنجا حضور به هم می‌رسانند مدتی به دلیل اختلاف شركا تعطیل شد اما دوباره باز شد و پذیرای فوتبالیست‌های عاشق قلیان است!
  

• همچنین شنیده می‌شد مدتی پیش در یكی از خیابان‌های فرعی بین ولیعصر و آفریقا فوتبالیست مشهور و البته پرحاشیه‌ای اقدام به افتتاح سفره‌خانه‌ای كرد كه خیلی زود تبدیل به پاتوق شد اما به همان سرعت معروف شدنش تعطیل شد.

از پونک تا راه آهن

ظاهرا با بالا رفتن موج علاقه‌مندی فوتبالیست‌ها به قلیان‌كشی تعداد پاتوق‌های آنها برای این تفریح چند نفره بیشتر شده تا جایی كه به غیر از آن میدان مركزی و سفره‌خانه معروفش، می‌شود سراغ یكی، دو سفره‌خانه دیگر در شمال غرب تهران و یكی، دو قهوه‌خانه در مركز شهر رفت.حول و حوش میدان پونك و فرحزاد یكی،‌ دو پاتوق را می‌توان پیدا كرد كه هرازگاهی فوتبالیست‌های جوان و ستاره‌های شهرستانی را جلب می‌كند.

اصلا یكی از این سفره‌‌خانه‌ها متعلق به دوست یكی از بازیكنان شمالی است و طبیعتا فوتبالیست‌های گیلك شاغل در تهران یا آنهایی كه سركی به تهران می‌كشند به این سفره‌خانه می‌روند. سفره‌‌‌خانه دیگری در حوالی پونك زمانی تبدیل به پاتوق بازیكنان تیم ملی امید شده بود تا برخی از هتل المپیك و هتل آكادمی محل اردوهای شبانه‌روزی جیم بزنند و شبی را كنار هم قلیان بكشند و مثلا خوش بگذرانند! یكی دیگر از پاتوق‌های امروزی فوتبالیست‌ها قهوه‌خانه كوچك و جمع و جوری است پایین‌تر از میدان راه‌آهن كه از بازیكنان مشهور و ملی‌پوش پذیرایی می‌كند. در این قهوه‌خانه املت برای صبحانه و دیزی برای ناهار هم سرو می‌شود اما ظاهرا هیچ كدام از این بازیكنان برای امتحان كردن دیزی و املت و گذراندن ساعتی كنار بچه‌های پایین‌شهر یا سرك كشیدن به نوستالژی كودكی‌شان به این قهوه‌خانه نمی‌آیند.

داستان‌های باورنكردنی!

ظاهرا برخی فوتبالیست‌ها تفریح را از حد گذرانده‌اند و به نوعی به قلیان كشیدن اعتیاد پیدا كرده‌اند. گفته می‌شود یكی از سوپراستارهای فوتبال ایران در خانه خود قسمتی را مخصوص قلیان‌كشی دیزاین كرده و ساعتی را در آن بخش خاص به تفریح مورد علاقه‌اش می‌پردازد. فوتبالیست دیگری كه او هم در بالاترین سطح و در یكی از پرطرفدارترین تیم‌های باشگاهی بازی می‌كند آنقدر به قلیان وابسته شده كه وقتی مدتی قبل مجروح شد و به اجبار یك روز را در بیمارستان سپری كرد دوستانش برای او قلیان بردند تا روی تخت بیمارستان و دور از چشم پرستاران قلیان چاق كند و زیاد غصه نخورد!

در مورد سوپراستار اولی یك نكته دیگر هم وجود دارد كه بسیار عجیب و شنیدنی به نظر می‌رسد. گفته می‌‌شود این بازیكن نامدار مواد خوراكی را به توتون‌های میوه‌ای اضافه می‌‌كند و با همبازیان و مهمان‌هایش شرط‌بندی می‌كند كه از محصول به دست آمده نهایتا چند كام می‌توان گرفت و ظاهرا خود این بازیكن مثل آنچه در زمین فوتبال انجام می‌دهد در این كار هم خبره است! نكات عجیب و غریب در خصوص علاقه فوتبالیست‌ها به قلیان كم نیست اما یكی از جالب‌ترین‌شان مربوط به بازیكنی است كه در ایران حضور ندارد. چندی قبل وقتی این بازیكن از تیم باشگاهی‌اش جدا شده و به ایران آمده بود در سفر قلیانی بازیكنان دیگر آنها را با اشتیاق همراهی كرد و در قبال تعجب جمع از اینكه مگر او هم قلیان می‌كشد با اشتیاق گفت: «معلوم است كه می‌كشم، خیلی هم دوست دارم!»