امتیاز ماشین تایپ برای «لتم شولز»

در بیست و سوم ژوئن سال ۱۸۶۸ کریستوفر لتم شولز، مخترع آمریکایی امتیاز تولید ماشین تایپ را دریافت کرد. لتم شولز در چهاردهم فوریه ۱۸۱۹ در مورسبرگ پنسیلوانیا متولد شد؛ اما در نوجوانی به دانویل پنسیلوانیا نقل مکان کرد.

روزنامه دنیای اقتصاد : در بیست و سوم ژوئن سال ۱۸۶۸ کریستوفر لتم شولز، مخترع آمریکایی امتیاز تولید ماشین تایپ را دریافت کرد. لتم شولز در چهاردهم فوریه ۱۸۱۹ در مورسبرگ پنسیلوانیا متولد شد؛ اما در نوجوانی به دانویل پنسیلوانیا نقل مکان کرد.

اینجا بود که شولز با کار کردن به‌عنوان کارآموز برای یک چاپگر حرفه‌ای، راز و رمز صنعت چاپ را آموخت. در 18 سالگی برای پیوستن به برادرانش هنری و چارلز به گرین بی ویسکانسین نقل مکان کرد.

شولز در ۱۸۴۵ برای مدت کوتاهی و پیش از آنکه به کنوشا نقل مکان کند، سردبیر «انکوایر ویسکانسین» بود. او همچنین سردبیر و ناشر دورنگار ساوت پورت بود که به مدت هفده سال چاپ می‌شد. شولز در سیاست هم وارد شد و از ۱۸۵۶ تا ۱۸۵۷ در سنای ویسکانسین و از ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۳ در مجلس نمایندگان ایالت ویسکانسین خدمت کرد.

شولز به‌عنوان رئیس چاپخانه در میلواکی در زمان جنگ و بعدها به‌عنوان سرپرست امور دولتی انجام وظیفه کرد.

شهرت شولز به این دلیل بود که او مخترعی فعال بود و دستگاه‌های صنعت چاپ را در طول حرفه روزنامه نگاری‌اش ارتقا داد. این دستگاه‌ها به شولز کمک کرد تا اولین ماشین تحریر کاربردی را در 1867 طراحی و تولید کند.

شولز به کمک دو تن از دوستانش، کارلوس گلیدن و ساموئل سوول، ماشینی را به تقلید از دستگاه حروف چینی ابداع کرد که در آن هر بار یک حرف آغشته به مرکب بر روی کاغذ نقش‌گذاری می‌شد.

با این حال این دستگاه چنانکه شولز در نظر داشت کارآمد نبود. شولز خیلی زود سهم همکارانش را در این اختراع خریداری کرد و پنج سال وقت صرف کرد تا ماشین سنگین و ناکارآمد را اصلاح کند.

کلیدهای ماشین تایپ شولز از نظمی الفبایی پیروی می‌کردند؛ اما نوارهای مکانیکی که به کاغذ ضربه می‌زدند مرتبا می‌پریدند، بنابراین او دوباره صفحه کلید را تغییر و ارتقا داد. تغییرات او در نوار کاربست حروف که معمولا در گوشه صفحه کلید«qwerty» نامیده می‌شود، از آن زمان تا کنون برای ماشین‌های تایپ‌ استاندارد بوده و در پردازشگرهای لغات، کامپیوترهای شخصی و دیگر دستگاه‌ها به کار می‌رود.

در بیست و سوم ژوئن ۱۸۶۸ امتیاز انحصاری این دستگاه به سه مرد اعطا شد. از شولز برای اختراع طرح صفحه کلید ماشین تایپ، قدردانی شد. تا سال ۱۸۷۲ مدل اختراعی شولز کامل شد. به هر روی بعضی حروف نیازمند بزرگ نویسی بودند و هیچ کلیدی برای این منظور وجود نداشت.

اما شولز هنوز در اصلاح ماشینش ناکام مانده بود و تردید داشت که این ماشین تایپ بتواند با قیمتی مناسب تولید و فروخته شود. او پیشنهاد 12 هزار دلاری کمپانی «ای. رمینگتن و پسران» را پذیرفت و تمام حقوق انحصاری ماشین تایپ را واگذار کرد.

مهندسان شرکت رمینگتن سریعا شروع به کار روی طراحی وتولید ماشین تایپ کردند و در اواخر سال ۱۸۷۳ اولین مدل رمینگتن به نام ماشین تایپ شولز و گیدن وارد بازار شد؛ اما موفقیت چندانی به‌دست نیاورد و کمترازپنج هزار تای آن فروخته شد.

اما مارک تواین، نویسنده بزرگ آمریکایی، این مدل را خرید و آن را «شیطان کوچک کنجکاو» نامید.

و اما نگاهی بیندازیم به پیشینه ماشین تایپ:

در سال ۱۷۱۴امتیاز ماشین یا روش دست‌ساز مهر کردن و ثبت حروف به شخصی به نام هنری میل، اعطا شد. هر آنچه احتمالا بر کاغذ یا کاغذ پوستی نگاشته می‌شد آن قدر تمیز و دقیق به نظر می‌رسید که از چاپ قابل تشخیص نبود. جزئیات ماشین میل متاسفانه در تاریخ موجود نیست.

حدود ۱۸۰۸، یک مخترع ایتالیایی به نام پلگرینو توری دستگاهی ساخت که به دوست نابینایش اجازه می‌داد یادداشت‌هایش را «تایپ» کند. تعداد کمی از حروف نوشته شده توسط این ماشین به جا مانده است؛ اما در مورد خود ماشین و چگونگی کار با آن اطلاعی در دست نیست.

در ۱۸۲۹ ویلیام بارت از دیترویت، تایپوگراف را ابداع کرد؛ ماشینی که روی صفحه نشانگر قرار داشت.

کاربر قادر بود نوار انتخابی را بچرخاند تا روی حرف دلخواه قرار گیرد سپس دکمه‌ای که آن حرف را چاپ می‌کرد فشار می‌داد؛ این ماشین تا حدی به ماشین‌های نوظهور امروزی شباهت داشت.

در ۱۸۶۵ راسموس مالینگ هنسن دانمارکی، اسکریوکوگل (Skrivekugle) را اختراع کرد؛ دستگاهی زیبا که به طرز بسیار هوشمندانه‌ای مهندسی و ساخته شده بود. ماشین هنسن در کشورهای اسکاندیناوی نسبتا محبوب بود و یقینا از ماشین تایپ شولز بهتر بود؛ اما پس از مدتی به دلیل محبوبیت و رواج ماشین‌ها و دستگاه‌های تایپ شرکت رمینگتن در آمریکا و در سراسر جهان، محبوبیت خود را از دست داد.