بهاران بنی احمدی، پدیده «قاعده تصادف»

روزنامه تماشا: یکی از نقاط قوت فیلم «قاعده تصادف» بازیگران این فیلم است که اغلب آنها اولین تجربه بازیگریشان را روبروی دوربین بهنام بهزادی پشت سر گذاشته اند.

یکی از نقش های اصلی این فیلم را بهاران بنی احمدی ایفا کرد که به خوبی هم از پس نقشش برآمد. به همین خاطر سراغ بنی احمدی رفتیم و گپ کوتاهی با او زدیم که در ادامه می خوانید:

چطور به بهنام بهزادی برای بازی در «قاعده تصادف» معرفی شدی؟

- من قرار بود که چند سال پیش در یکی از تله فیلم های ایشان بازی کنم هیچ وقت دوست ندارم که در تله فیلم بازی کنم اما نام بهنام بهزادی باعث شد که بروم و برای بازی در آن تله فیلم تست بدهم. پیش تولید آن کار طول کشید و من مجبور شدم دوباره به فرانسه بازگردم اما برای «قاعده تصادف» ایران بودم و خوشبختانه ایشان من را به یاد داشتند و از من برای بازی دعوت کردند.

با توجه به اینکه این اولین تجربه جدی تو در سینما بود، حین فیلمبرداری احساس کم آوردن نداشتی؟

- خوبی پشت صحنه این فیلم این بود که همه با هم دوست بودند. درست است که سابقه بعضی از بچه ها از بقیه کمتر بود اما همه در یک موضع بودیم و این کار را از حالت رقابت خارج می کرد. از محمدرضا غفاری که الگوی اخلاقی من بود تا مهرداد صدیقیان که خیلی به من کمک کردو همگی با هم دوست بودیم.

امیر جعفری در برنامه «هفت» عنوان کرده که برای بازی در این فیلم به خاطر فیلمنامه خوبش سفید امضا کرده، تو هم این کار را کردی؟

- من هم با امیر جعفری درباره فیلمنامه موافق هستم اما اینکه بخواهم وارد جزئیات دستمزدم بشوم را شاید آقای بهزادی دوست نداشته باشند بیان کنم.

به نظر تو که یکی از بازیگران اصلی «قاعده تصادف» هستی اکران این فیلم در عید اقدام درستی بود؟

- من از مناسبات سینمایی زیاد سردرنمی آورم و نمی توانم نظر بدهم اما باید بگویم که ما تبلیغات آنچنانی که برای فیلم های دیگر صورت گرفت را نداشتیم به خاطر همین فیلممان آنطور که باید نفروخت. همچنین تعداد سالن های ما خیلی هم کم بود و از همه مهمتر المان های فیلم های تجاری را هم نداشتیم.

در آینده بازیگری را ادامه می دهی یا کار در پشت صحنه را بیشتر دوست داری؟

- من اصلا مرزی برای خودم قائل نمی شوم. بیشتر از کارگردانی و بازیگری، نوشتن را دوست دارم. حتی نقاشی هم می کنم چون در رشته گرافیک هم تحصیل کرده ام. هر لحظه که کم بیاورم می توانم کار دیگری را انجام بدهم اما خب نوشتن و بازی برایم در اولویت است.


این اواخر پیشنهاد بازی هم داشتی؟

- پیشنهاد داشتم اما رد کردم چون نقشی نبود که برای من چالشی ایجاد کند. امیدوارم دوران رکود سینما بگذرد تا بیشتر درباره نقش هایم فکر می کنم.

بهاران بنی احمدی تا الان کجا بوده؟

- تا الان مشغول تحصیل و صبر برای یک کار خوب بودم.

در چه رشته ای تحصیل کردی؟

- من در دانشگاه تئاتر خواندم و فلسفه هنر.

فلسفه هنر چه ارتباطی به بازیگری داره؟

- خب همه شاخه های هنر به هم مربوط است. هر چه بیشتر هم جلو می رویم می بینیم که همه شاخه های هنر با هم ارتباط بیشتری می گیرند.

اولین تجربه بازی ات در کجا بود؟

- من خارج از ایران در تئاترهای زیادی بازی کردم و در ایران هم سابقه بازیگری در تئاتر را داشتم اما متاسفانه در ایران یا به دلایلی تمرینات متوقف شده یا اجرا نشده.

با توجه به همکاری ات با حسن فتحی این جسارت را نداری که خودت کارگردانی را تجربه کنی؟

- الان اصلا این شجاعت را ندارم. من آدم خیلی سختگیری هستم. درست است که ریسک زیاد می کنم اما درباره کارگردانی فعلا نمی توانم این کار را بکنم. چون به نظر من بعد از کار کردن در معدن، کارگردانی سخت ترین شغل جهان است.

ولی ما تا الان شنیده بودیم که بازیگری دومین شغل سخت جهان است؟

- نه، بازیگری آنقدرها هم سخت نیست که می گویند! کارگردانی مسئولیت یک گروه را داشتن است که این کار واقعا سخت است، ضمن اینکه بدون داشتن علم سینما نمی توانی این مسئولیت را برعهده بگیری و من باید بیشتر از این علمم را نسبت به کارگردانی اضافه کنم تا بتوانم این تجربه را داشته باشم. البته فیلم کوتاه ساخته ام اما درباره فیلم بلند باید بیشتر فکر کنم.

گویا کارت را با دستیار کارگردانی شروع کردی، بعد بازیگر شدی؟

- نه برعکس، من اول بازیگر بودم و بعد تجربه دستیاری را داشتم. پیشنهاد دستیار کارگردانی را هم به این خاطر پذیرفتم که چون آدم با دستیاری کارگردانی می تواند بهتر بازی کردن، قاب و دوربین و همه چیز را یاد بگیرد و من فکر کردم شاید با تجربیات خارج از ایران بتوانم اطلاعاتم را در زمینه سینما بیشتر کنم. آن دو تجربه دستیار کارگردانی ام هم مربوط به دو پروژه خارج از کشور بود. یکی «برلین منفی هفت» به کارگردانی رامتین لوافی پور و دیگری «یک روز دیگر» به کارگردانی حسن فتحی.