خداحافظی با غلامعلی بسکی؛ پدر طبیعت ایران

خدا رحمتش کنه،واقعا مرد نمونه ای بودن،حیف،حیف.

خدا رحمتش کنه چقدر خوشم می اومد ازش

گیاهخوارم نباشی آخرش میمیریم

خدا بیامرز سیم هاش قاطی داش یه نمه

آدم خیلی خوبی بود

‌اخی چقد دوسش داشتم ....روحش شاد

دو سال پیش یه سفر رفتیم گنبد کاوووس و به بیمارستان دکتر بسکی سر زدیم ولی موفق نشدیم استاد رو ببینیم

خوبا آهسته آهسته دارن میرن ومارو باجامدات تنها می زارن.!

یک انسان به تمام معنا بود. روزی در مسیر تهران مشهد عصر به روستای تنگراه رسیدیم و سراغ هتل گرفتیم، مردم منزل دکتر بسکی را معرفی کردند. درب منزلشون به روی همه باز بود و میتونستید هر وقت خواستید مجانی در اتاقی از اتاقهای آن که تمیز و مرتب و مبله بو ، هر چقدر خواستید بمانید. خودشون میامدند و در کنار مهمان حال و احوال میکردند و به مهمانان رسیدگی میکردند. در نگاه اول اصلاً متوجه حضور فردی با این سوابق و اهمیت نمیکردید. خیلی خیلی خاکی بودند و انسان والا

روحش شاد

همونه که گیاهخوار خام خوار بود ؟

خدا بیامرزدش

این یکی از اون آه‌ هاییه ک از ته ته ته دلم کشیدم کاش یکم شبیه ایشون بودیم.

روحت شاد مرد بزرگ

مادربزرگ من همسن ایشون هستن رژیم غذایی عادی دارن تاحالاهم سکته نکردن ...هیچ فرقی نمیکنی چی بخوری مهم تقریرات خداونده

خدا رحمتشون کنه

بارفتن دکتر بسکی محیط زیست یتیم شد.
روحش شاد!
یادمه همیشه میگفت میخوام یک میلیارد سال زندگی کنم.
انقدر که برای محیط زیست حرص خورد سکته مغزی کرد والا این مرد مردنی نبود.

خداحافظ بابای دوست داشتنی درخت ها
روحت هم عین لباس هات که همیشه سفید بود سفیده بدون ذره ای سیاهی
برای مراسم ختم این مرحوم همه باید سفید بپوشن چون از رنگ مشکی متنفر بود.