مردی که مدال المپیکش را دوست نداشت!

خبرآنلاین: مدال نقره المپیک ۲۰۱۲ لندن، طلای ۲۰۰۹ و نقره ۲۰۰۱ جهان، طلای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰، دو طلا، یک نقره و یک برنز قهرمانی آسیا، طلا و نقره یونیورسیاد دانشجویان.به قول خود ورزشکاران کامیون هم این افتخارات را نمی تواند با خودش بکشد.این ها بخشی از مهمترین افتخارات محمد باقری معتمد تکواندوکار سال های نه چندان دور تیم ملی است.هنوز هم که هنوز است وقتی حرف المپیک لندن به میان می آید محمد کمی بغض می کند.اصلا آن المپیک برایش رویایی بود.حسابش را بکنید؛شش ماه قبل از سفر کاروان به لندن صلیبی اش پاره می شود.

منتقدان و آنهایی که دوست نداشتند او را در مهمترین رویداد ورزشی جهان ببینند ته دلشان غنج می رفت برای اینکه او به این مسابقات نمی رسد! شب و روزهایی سخت که با گذشت تقریبا 10 سال از آن هنوز هم برای محمد تازگی دارد.هنوز هم وقتی درباره اش حرف می زند می گوید:«خدا،دعای پدر و مادرم و دعای مردم پشت سرم بود که سربلند شدم.خدا را شکر می کنم این اتفاق خوب را برایم رقم زد.»به بهانه آن مدال تاریخی گفت و گوی کوتاهی انجام داده ایم با باقری معتمد.خودش درباره این اتفاق می گوید:«برای اولین بار در لندن توانستم در بازی های المپیک حضور پیدا کنم و سختی و تمرینات طاقت فرسایی انجام دادم که بتوانم به چنین جایگاهی برسم و در اولین حضور هم به مدال نقره رسیدم.می دانید شرایط خیلی سخت بود.المپیک رویدادی است که هر ورزشکاری دوست دارد آن را تجربه کند.آن هم با آن حاشیه و بدشانسی که برای من پیش آمد.»

چندماه قبل از آغاز بازی ها یک اتفاق بدی برای باقری معتمد رخ داد که سبب شد امید مدال آوری این تکواندوکار کم شود اما مقاومت،پشتکار و تمرینات خوبی که انجام داد باعث شد تا علاوه بر کسب مدال بدخواهان او هم شاد نشوند.باقری از لحظات سخت آن زمان تعریف می کند و ادامه می دهد:«شش ماه قبل از المپیک رباط صلیبی زانویم دچار پارگی شد اما با همان شرایط توانستم خودم را آماده کنم و مدال با ارزش نقره را به دست آورم. می خواهم نیروی مثبت و مضاعف به تمام ورزشکاران ایران در المپیک بدهم که با توجه به شرایط سخت و آسیب هایی که در ورزش قهرمانی وجود دارد اما با اراده و پشتکار می توانند به خواسته هایشان برسند و من هم در آن دوره فعل خواستن را صرف کردم و با آن شرایط سخت توانستم مدال کسب کنم.»

او در این سال ها سختی های زیادی کشیده است اما راهش را درست رفته است.به همین دلیل هم هست که یک توصیه مهم به همه ورزشکارانی که قرار است در المپیک شرکت کنند می کند و می گوید:«تمام فکر و ذکرشان فقط باید روی سکو رفتن باشد.نمی دانم کدام ورزشکار چه وابستگی ای به چه چیزی دارد اما این چند روز باید بی خیال همه چیز شد.فقط باید به هدف فکر کرد.برای تمام ورزشکاران در رشته هایی که در المپیک حاضر می شوند آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم همگی با دست پر برگردند.»