بهار تاریخی کشتی آزاد ایران

بچه‌هایی که بعضی به تازگی دبیرستان را تمام کرده‌اند، پشت سر کاپیتان یزدانی، پلنگ همیشه محبوب جویبار، جام جهانی را از لس آنجلس به ایران می‌آورند.

آی اسپورت: تیمی که از نوروز تا نوروز، فقط اردو بود و تورنمنت می‌رفت. تمرینات جانفرسا را بی هیچ حاشیه‌ای از سر ‌می‌گذارند، زحمت بی مواجب می‌کشید در اردویی که بعد از انتقادات امید نوروزی از محمود گودرزی، مغضوب وزارت ورزش بوده.

وقتی فاتح مسابقات جهانی ۲۰۰۲ شدیم، بیشتر نگران خالی شدن پشت ستاره‌ها بودیم تا شادمان از قهرمانی. پشتوانه نداشتیم، مثل همیشه یکسال خوب بودیم، یک سال بد، چند سالی هم معمولی، دوباره از نو خوب می‌شدیم اما تک ستاره‌ها بازنشسته‌ می‌شدند و ناگزیر، آلبوم پهلوانان قدیمی را ورق می‌زدیم و حسرت می‌خوردیم. همین المپیک لندن، نصف تیم ما رضا یزدانی بود.

حالا در امتداد بارانداز رحیمی، پیش‌انداز احسان‌پور، فتیله‌پیچ سیداحمد محمدی، قفل قیصر حسن یزدانی، دو خم‌ علیرضا کریمی، سگک رضایی قلعه، خورجین تکون میثم جوکار، خیمه پرویز هادی، حنجره خراب رسول خادم و خاک آخر در خاکریز کالیفرنیا از کمیل، دیگرگونه بامدادی آمده است.

از طلوع آفتاب امروز، می‌توانیم بگوییم بهترین تیم تاریخ کشتی ایران، فقط پسران افسانه‌ای حبیب‌الله بلور در مسابقات جهانی ۱۹۶۱ یوکوهاما نیستند.

بانوی داوری که دست میثم را برد بالا هم سهیم بود در تایید بهار تاریخی کشتی آزاد ایران. اما خب رفت زیر تیغ سانسور صداوسیما، مبادا صبح علی الطلوع، "دعاهای عارفانه" که هادی عامل می‌گفت، باطل شود.